Bijlage

Playlist

Bijlage

26 ARTIKELENNIEUW (26)
Gisteren, 14:41

Werken aan en in familiebedrijven

nieuwleestijd 2 min

Werken aan en in familiebedrijven

2 min leestijd

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

Heineken, Pon, Jumbo. Namen van grote bedrijven in Nederland. Alle drie in handen van families. Je zou het niet zeggen, omdat familiebedrijven vaak geassocieerd worden met kleinere eenheden. Maar dat beeld klopt niet. Een paar cijfers. De honderd grootste familiebedrijven zijn jaarlijks goed voor een omzet van 130 miljard euro. En alle 260.000 familiebedrijven zijn goed voor de helft van alle omzet in Nederland.

Familiebedrijven zijn dus erg belangrijk voor de werkgelegenheid en scoren op dat vlak ook beter dan andere bedrijven. ’We denken niet in kwartalen, maar in generaties’ is een vaak aangehaalde uitspraak over familiebedrijven.

Niet gek dus dat er veel onderzoek naar gedaan is en er veel publicaties over zijn verschenen. In 2012 werd zelfs de Stichting Familie Onderneming in het leven geroepen door John Fentener van Vlissingen, eigenaar van een van de grootste familiebedrijven in Nederland. De Stichting organiseert elk jaar de verkiezing van het best presterende familiebedrijf om zo deze groepen bedrijven positief voor het voetlicht te brengen. In april wordt de winnaar van de huidige wedstrijd bekend gemaakt.

Is het dan altijd allemaal koek en ei? Nee. Familiebedrijven kampen zo met hun eigen problemen en emoties.

De Belgische auteurs Rik Donckels, mede-oprichter van het Instituut voor het Familiebedrijf, en Hans Wilmots, CEO van een grote adviesorganisatie in België, publiceerden eind vorig jaar een bijzonder boek over familiebedrijven. Jarenlang waren ze betrokken bij overdrachten en adviseringen en dat leverde een bijzonder lees/werkboek op.

Donckels en Wilmots beginnen met het verhaal van aardappelboer Albert en zijn twee zonen Pieter en Jan. Als een roman wordt een situatie geschetst, gebaseerd op de eigen ervaringen van de auteurs in familiebedrijven, van een plotselinge bedrijfsopvolging. Vader Albert is ernstig ziek en overlijdt enkele maanden na het stellen van de diagnose. Zoon Pieter, eist zijn vaders functie op, terwijl hij daarvoor nooit interesse in het bedrijf heeft getoond. Broer Jan daarentegen wel. Ziedaar: de bron van veel emoties en delicate kwesties. Die worden in hoofdstukken, die telkens een decennium bestrijken, besproken. Met soms mooie Vlaamse uitdrukkingen (’een overschot aan gelijk’) ontvouwt zich een roman over een familiebedrijf. Soms lijkt het op een soap, gezien alle ontwikkelingen die zich voordoen. Ruzies, gebrek aan openheid, ongeschiktheid. Gelukkig worden na afloop van elk hoofdstuk die ontwikkelingen geduid. Een korte analyse van de problemen en tips om ze op te lossen.

Hefbomen

De tips in het eerste deel van het boek verwijzen naar het ’werk’-deel van het boek, waarin ruim plaats is voor de duiding van de problemen die zich bij families in bedrijven voor kunnen doen.

Donckels en Wilmots doen dat aan de hand van veertien ’hefbomen’. Hoofdstukken over de oorzaken van delicate kwesties, de betrokkenheid bij het familiebedrijf, het structuren van afspraken en de rol van de verschillende (generaties) familieleden, de opvolging, het belang van een professioneel management, risico’s en conflicthantering. Zeer uitgebreid en gedocumenteerd en dat alles opgeschreven in een heldere taal.

Is dit boek dan een garantie dat het na lezing niet meer misgaat binnen familiebedrijven? Nee, maar het kan wel het risico op mislukken verkleinen. Mislukte overdrachten van (familie-)bedrijven zorgen elk jaar voor het verlies van duizenden arbeidsplaatsen en veel kennis en geld. Dat zou niet moeten.

Delicate kwesties in familiebedrijven

Rik Donckels en Hans Wilmots

Uitgeverij LannooCampus ISBN 9789401 435437

18 feb. 2017

Onzeker over pensioen

nieuwleestijd 2 min

Onzeker over pensioen

2 min leestijd
Het blijft voor veel lezers een heel ingewikkelde materie. Een op de vijf deelnemers aan de enquête bergt post van het eigen pensioenfonds ongelezen op, terwijl een kwart de teksten wel tot zich neemt, maar er niet veel van begrijpt.

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

De meeste deelnemers werken in loondienst (vooral bij overheid en in de zorg) of zijn al met pensioen. Tweederde van de werkenden denken uiteindelijk minder te krijgen dan hetgeen ze nu verwachten. Die vrees is niet geheel onterecht, want van de deelnemers die al met pensioen zijn komt de hoogte van de uitkering niet overeen met de verwachting. Dat zorgt er voor dat eenderde ontevreden is met dat pensioen. Zeker bij mensen die nog geen AOW ontvangen. Zij betalen veel belasting over het pensioen. ,,Ik heb 42 jaar gewerkt en gespaard en het pensioen is al tien jaar niet geïndexeerd en zelfs twee keer gekort.’’ Een ander wijst erop dat in het werkzame leven betaald is voor de VUT (op je 58ste eruit!), prepensioen (op je 62ste eruit!) AOW (op je 65ste eruit!) en pensioenpremie (vanaf je 65ste.) ,,Ik mag nu stoppen als ik 67 jaar ben. Sorry, 67 jaar en twee maanden.’’

Kruimelwerk

Een groot percentage is bevreesd dat het bedrag eerder minder dan meer zal worden. Zeker in situaties met verschillende werkgevers. ,,Door de aard van mijn werk heb ik meerdere pensioenen opgebouwd, veelal over een periode van zes of zeven jaar. Bovendien zijn er pensioenen bij die nooit overdraagbaar waren dus het is na 43 jaar werken ’kruimelwerk’.

Veel lezers hebben ook geen eigen pensioenverzekering, vaak omdat het te duur is. ,,Als kleine zelfstandige heb ik daar geen geld voor.’’ Anderen zien in onroerend goed een goeie verzekering voor de oude dag. Of er wordt ’gewoon’ gespaard.

Voorlichting

Hoewel er veel gedaan is en wordt om de uitleg over pensioenen begrijpelijker te maken, is het voor veel lezers nog een hele moeilijke materie. Post gaat in twintig procent van de gevallen ongezien het archief in. Anderen lezen het wel, maar begrijpen het niet goed. ,,Pensioenfondsen proberen al jaren begrijpelijker te communiceren, maar het moet nog beter, duidelijker en eenvoudiger. Niet per se in Jip en Janneke taal, maar meer de taal van de gewone man.’’ Een ander: ,,Omdat het juridisch moet kloppen, is het niet te begrijpen. Maar zet het in eenvoudige taal neer met de mededeling dat het niet de wettelijke tekst is.’’

Andere lezers vinden dat er te gemakkelijk geklaagd wordt. ,,Het is ieders verantwoordelijkheid om je pensioenontwikkelingen goed te volgen. Mensen geven veel te snel de schuld aan een ander.’’ Een ander: ,,Er wordt veel paniek gemaakt over weinig. Als men een bericht leest over korting, begint men al te klagen. We hebben een prima stelsel.’’

18 feb. 2017

’Dit wrede verhaal moet worden verteld’

nieuwleestijd 7 min
Dirk-Jan Verdonk: ,,Galgo’s zijn zulke ontzettend mooie honden. Ze zijn enigszins verlegen, en tegelijk ook aanhankelijk.’’

’Dit wrede verhaal moet worden verteld’

7 min leestijd
Dirk-Jan Verdonk is ’hoofd programma’s’ bij World Animal Protection Nederland. Daarmee is de Haarlemmer lobbyist, campagneleider en beleidsadviseur ineen. Hij is de trekker van de campagne die de plezierjacht met Spaanse windhonden onder de aandacht wil brengen, en uiteindelijk wil verbieden.

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

In een aftands, vervallen schuurtje staat een galgje. Her en der liggen, verspreid over de grond, botten. Buiten waren al drie complete skeletten ontdekt.

„Een executieplek”, zegt Dirk-Jan Verdonk. Hij rilt bij het idee. „We waren nog niet eens echt op zoek, en vonden meteen al dit. Stel dat we dat wél hadden gedaan?”

„We weten zeker dat er, jaar in jaar uit, in Spanje minimaal 50.000 windhonden worden gedumpt – of erger: doodgeschoten, opgehangen en in putten gegooid. Puur omwille van het feit dat ze gereedschap zijn voor de hazenjacht.”

Hij zegt ’minimaal’, omdat wordt gevreesd dat het er veel meer zijn. „We hebben van mensen gehoord dat het er wel 120.000 per jaar kunnen zijn. Maar we blijven bewust aan de veilige kant met onze schatting. Zodat we niet het verwijt kunnen krijgen dat we overdrijven.”

Verdonk is net terug uit Spanje. Het jachtseizoen is voorbij. Het moment dat de dieren ’geloosd’ worden. Dat is goedkoper dan ze (blijven) onderhouden.

Artikel afbeelding

„We waren er maar een paar dagen, en kwamen op een terrein al gelijk rondzwervende botten tegen. Toen zijn we aan het graven geslagen en vonden drie complete skeletten”, vertelt Verdonk. „Verderop, in een oude schuur, zagen we een galgje bungelen. Zulke beelden zijn best akelig. Van mensen daar hebben we gehoord dat er complete massagraven van honden moeten zijn.”

De Haarlemmer bezocht met zijn collega’s ook een shelter, waarvan er talloze zijn. „Om de haverklap werd er aangebeld. Want dan werd er weer een hond binnengebracht.”

Regelmatig staan zulke hondenasiels ’in het conflictgebied’. Dat geeft nog wel eens strubbelingen met de plaatselijke bevolking. „Zo’n opvang wordt vaak met minimale middelen gerund. Het is dan een provisorisch kamp, maar wel met hightech 24-uurssecurity.’

Diepgeworteld

De jacht met windhonden (galgo’s) is diepgeworteld op het Spaanse platteland. De snelle, fitte en wendbare windhonden zijn bij uitstek geschikt voor de hazenjacht op de steenachtige steppes in Castilië of Andalusië. Vroeger hoorde dat jagen op klein wild bij de bedrijfsvoering. Tegenwoordig is het sport.

Honden worden speciaal gefokt en ingezet bij wedstrijden. Twee honden moeten een haas vangen. De hond die dat lukt, wint. Het gaat om prestige, eer, en geld. Er wordt fors op de wedstrijden gegokt.

Spanje leek vooral het land van de controversiële stierenrennen (door de straten van Pamplona) en de stierengevechten. „Spanje is een heel bizar land met dieren”, weet Yeray Lopez Portillo, een Spaanse filmmaker. „We spannen levende kippen over een weg die dan door mannen op een paard moeten worden gespiest. We voeren ezels dronken die we dan vanaf een toren naar beneden gooien.”

„Spanje, Zuid-Frankrijk en Portugal vormen een moeilijke hoek in Europa”, duidt Verdonk. „Er zijn festivals in Spanje waarbij mensen elkaar met dode ratten bekogelen. Of waarbij een geit levend van een gebouw wordt gegooid. Er gebeuren dingen waarvan we in Noordwest-Europa zeggen: ’Dat hebben we toch al lang achter ons gelaten?’”

„Het probleem in Spanje is dat we ons op het platteland niet ontwikkeld hebben”, vindt Lopez Portillo. „Mensen daar zijn een product van de tijd en van het dorp waar ze geboren zijn. De jacht met windhonden is vaak hun enige tijdverdrijf. Een traditie die van generatie op generatie wordt doorgegeven.”

De filmmaker werkt aan een documentaire over de omstreden jacht. Hij deed drie jaar research. Financiering kreeg hij via crowdfunding. Ook de World Animal Protection droeg bij. Lopez Portillo hoopt zijn film voor het nieuwe jachtseizoen, dat in oktober begint, te kunnen vertonen. „We willen er een internationale film van maken en daar zoeken we nu co-producers voor’’, zegt hij. ,,Mensen moeten zich gaan afvragen: ’is het wel goed, wat we doen?’”

Verdonk sprak in Spanje met de documentairemaker. „Wij denken dat deze film veel mensen de ogen zal openen.”

Nieuwsgierigheid

Voor dit project volgde Lopez Portillo zijn eigen nieuwsgierigheid. „Ik heb zelf een windhond, het enige meisje in het nest. Ik wilde weten wat er met haar broers was gebeurd.”

Spanjaarden kennen hun eigen land wat dat betreft slecht, legt hij uit. ,,Veel mensen weten niet dat dit bestaat.’’

„Dit verhaal moet worden verteld’’, vindt hij (mede) daarom. ,,Ik heb vreselijke dingen gezien. Er veranderen nu wetten in het land, die de jacht juist beschermen. Als je voorbijfietst terwijl een wedstrijd aan de gang is, kun je zelfs een boete krijgen omdat je de jacht verstoort. Ze houden het jagersbestand kunstmatig hoog, door kinderen, bejaarden en gehandicapten vergunningen te geven – want dan krijgen jagersverenigingen meer subsidie. Dat vind ik verontrustend.”

Hij won het vertrouwen van enkele jagersclubs, wat niet makkelijk is. „Het is ons niet gelukt om ze te spreken te krijgen”, zegt Verdonk. Maar Lopez Portillo mocht met jagers mee op pad. „Ik begrijp nu de sociale druk die er is in die kringen. Maar oké, dan houd je dus van jagen. En wat doe je dan met de honden die niet meer nodig zijn? Of die niet meer voldoen aan je standaard, bijvoorbeeld omdat ze niet snel genoeg rennen?”

„Het is een wrede jacht”, stelt Verdonk. „Terwijl het zulke ontzettend mooie dieren zijn. Veelal rustig, gracieus. Ze zijn enigszins verlegen, en tegelijk ook aanhankelijk.”

Artikel afbeelding

De campagne is natuurlijk een schreeuw om aandacht. „Het is een goed moment om hier nu het spotlicht op te zetten. De Spaanse overheid heeft de sleutel in handen om dit probleem op te lossen. Hoe meer mensen in Europa zich hier kwaad over maken, hoe meer de overheid geneigd is om iets te veranderen. Zonder druk verandert er niets. Ook in Spanje komen inmiddels politieke partijen in beweging.”

Online kunnen mensen een petitie tekenen. Dat is in amper drie weken tijd meer dan 27.000 keer gebeurd. „Het loopt echt hard”, vindt Verdonk. World Animal Protection mikt op minimaal 50.000 steunbetuigingen, ’of een nog hoger mooi rond getal’, die de organisatie aan de (verantwoordelijk) minister van Educatie, Cultuur en Sport wil aanbieden.

Aankloppen in Brussel, bij de EU, heeft weinig zin. Het Verdrag van Lissabon stelt eisen aan dierenwelzijn. Maar culturele tradities vormen een uitzondering. „Landen kunnen zich daar steeds weer op beroepen. ”

Artikel afbeelding

Het einddoel is een verbod op de plezierjacht met de Spaanse windhonden. „Dat willen we in stappen bereiken. Het zou al heel mooi zijn als er een goede identificatie en registratie van honden komt. Zodat die na het jachtseizoen niet meer in het zwarte gat verdwijnen. En zodat eigenaren kunnen worden aangesproken op hoe ze met hun honden omgaan.”

De windhondencampagne is niet het enige waarmee de World Animal Protection, of Verdonk, zich bezighoudt. Als lobbyist en beleidsadviseur praat hij met landelijke overheden, politici, de EU, maar ook met de VN, over het aanpakken van dierenleed. Dierenwelzijn is nu staand beleid bij de FHO, de VN-voedselorganisatie, dankzij Verdonks lobbywerk.

Zoveel

„Er is nog zoveel aan te pakken. Het blijft een moeilijke vraag: wat doe je wel, en wat niet? We hebben heel duidelijk een aantal langlopende onderwerpen gehad: Dieren in de entertainmentindustrie, de veehouderij, zwerfhonden, de illegale puppyhandel in Oost-Europa.”

De voorloper van de organisatie, de World Society for the Protection of Animals (WSPA), stond als tamelijk fel te boek. „Dat was een imago dat ons wel aankleefde. Het kwam omdat we toen nogal heftige spotjes hadden, bijvoorbeeld van dansende beren. We brachten het dierenleed duidelijk in beeld, zeg maar.”

Maar een illegale inval in bijvoorbeeld een nertsenfokkerij zou WAP nimmer faciliteren. „De wet is voor ons de wet. Onze organisatie is duidelijk gericht op oplossingen – op een constructieve manier. Maar als dingen niet zijn zoals wij vinden dat ze zouden moeten zijn, zijn we niet bang om dat te vertellen. We proberen de wet te veranderen in plaats van te overtreden.”

Blijft de vraag of het ooit genoeg is, wat de World Animal Protection kan, of moet doen. Want soms komt hij met zichzelf in een gewetensconflict, geeft Verdonk toe. „Bij de jacht met gringo’s niet hoor. Dat is echt zo fout.’’

,,Maar bij bijvoorbeeld de veehouderij spelen ook andere belangen. Voor mensen is het hun lijfsbehoud, hun levensonderhoud. Er gaan ongelooflijk veel dieren in om en de belangen zijn enorm. Het is heel lastig om daarin wat te veranderen.”

„We hebben in Nederland een geweldige campagne met de plofkip gehad. Veel supermarkten zijn overgestapt naar een ras dat een beter leven heeft gehad. Maar het is niet het kippenleven waar je van droomt. De verandering die je weet te bewerkstelligen, is uiteindelijk vaak niet de verandering die je het liefst zou zien.”

Artikel afbeelding

Veel adoptiehonden komen naar Nederland

Veel Spaanse windhonden komen naar Nederland, zegt Dirk-Jan Verdonk van World Animal Protection.

Er zijn talloze stichtingen die zich bekommeren om het lot van de galgo, die ook gemakkelijk op internet te vinden zijn. Deze organisaties ondersteunen shelters, begeleiden bij opvang of adoptie en zoeken actief een nieuw thuis voor de dieren. ,,Dat zulke organisaties zich over deze honden willen ontfermen, is ook heel belangrijk’’, vindt Verdonk.

Voor het bezoek aan Spanje werkte WAP samen met Corazon Animal Rescue. ,,Van de week kwam er een transport van galgo’s aan in Nederland. Het filmpje dat we daarvan hebben gemaakt is al meer dan 400.000 keer gezien’’, zegt de dierenbeschermer, die daarmee wil aangeven ’hoe zeer het leeft’.

,,En als je een hondenwens hebt, kun je naar een fokker gaan, maar het is dan ook een mooi idee om een prachtige galgo in huis te nemen. Nederland is het grootste adoptieland. En al doen deze stichtingen geweldig werk, het is wel dweilen met de kraan open. Elk jaar komen er weer nieuwe aantallen. Het is een probleem dat zichzelf in stand houdt.’’

Voor de petitie:

actie.worldanimalprotection.nl

17 feb. 2017

Zwijgplicht voor de or

nieuwleestijd 4 min

Zwijgplicht voor de or

4 min leestijd
Ondernemingsraden krijgen over gevoelige onderwerpen veelvuldig geheimhouding opgelegd. Die zwijgplicht bemoeilijkt goed overleg met de achterban. Je mond voorbij praten kan leiden tot duizenden euro’s boete en ontslag. Slaan werkgevers door in hun poging onrust op de werkvloer te voorkomen?

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

In bedrijven met een ondernemingsraad zijn werkgevers verplicht de or om advies te vragen over ingrijpende veranderingen als een fusie, overname, reorganisatie of sluiting. Over die plannen zullen ondernemingsraadleden uiteraard hun achterban en misschien externe deskundigen en vakorganisaties willen raadplegen. Dat doen ze om een zo evenwichtig mogelijk advies te kunnen uitbrengen.

Werkgevers zijn daar natuurlijk bij gebaat, maar die zijn ondertussen ook beducht dat er onrust in hun bedrijf ontstaat als ingrijpende maatregelen in een vroeg stadium bekend worden als alleen nog sprake is van voornemens.

Vaak wordt ’onrust voorkomen’, ’beursgevoeligheid’ en ’de concurrentie’ genoemd als reden om de ondernemingsraad geheimhouding op te leggen. Nu staat in de wet op de ondernemingsraden (WOR) al dat ondernemingsraadleden, commissies en adviseurs gehouden zijn tot geheimhouding en vertrouwelijkheid.

Die geheimhouding en vertrouwelijkheid geldt alle (concurrentiegevoelige) zaken, financiële cijfers en bedrijfsgeheimen die zij vernemen. Maar werkgevers vinden dat dikwijls niet genoeg en leggen rondom specifieke kwesties nog eens nadrukkelijk schriftelijk vast dat or-leden de inhoud van een adviesaanvraag met niemand mogen delen.

Niet-zelden gaat dat zo ver, dat een geheimhoudingscontract - ook wel non-disclosure agreement of nda - moet worden getekend waarin forse sancties staan op overtreding. Dreiging met duizenden euro’s boete en vergoeding van geleden schade tot ontslag aan toe, komen voor.

Hinder

Een FNV-enquête maakte eerder duidelijk dat 44 procent van de ondernemingsraden te maken heeft met opgelegde geheimhouding en zich daardoor gehinderd voelt in hun werk. 65 procent krijgt soms geheimhouding opgelegd, 31 procent vaak en 4 procent zelfs altijd. Bijna driekwart geeft aan dat ’soms redelijk’ te vinden. Het komt in concerns met meerdere bedrijfsonderdelen zelfs voor dat leden van een centrale ondernemingsraad (cor) of groepsondernemingsraad (gor) niet eens met hun lokale ondernemingsraadleden over een onderwerp mogen spreken.

Terughoudend

De SER-commissie Bevordering Medezeggenschap is bezorgd over al die geheimzinnigheid en adviseert bedrijven om er terughoudend mee te zijn en het uitsluitend toe te passen als er werkelijk een zwaarwegend belang is.

Lid van die commissie is Niko Manshanden, or-adviseur van FNV, die ondernemingsraden ook adviseert in het omgaan met zwijgplicht. Hij krijgt er regelmatig vragen over en merkt dat or’en zich nogal eens laten overvallen door bestuurders. Ze snappen niet of weten niet hoe sterk hun positie op grond van de WOR op dat moment is of durven een bestuurder niet te bruskeren. ,,Terwijl je als ondernemingsraad goed op je strepen kunt gaan staan.” De FNV’er bevestigt dat ook ruggespraak die or’en met de vakbond willen bemoeilijkt wordt door opgelegde geheimhouding - en daarmee ook de adviserende rol van de bonden naar hun leden. Hij was en is er voorstander van om de WOR op dit punt aan te scherpen, maar dat idee ging de werkgevers binnen de SER te ver. Aanbevelingen doen bleek de hoogst haalbare versterking van de positie van ondernemingsraden.

Volgens Manshanden moeten or-leden goed uitgelegd krijgen waarom extra geheimhouding wordt opgelegd, voor welke informatie deze geldt en voor hoe lang. Wat hem betreft, zo kort mogelijk. Ondernemingsraden moeten om te kunnen adviseren voldoende tijd krijgen om zowel de collega’s te raadplegen alsmede externe deskundigen en de vakbonden. Manshanden meent dat ondernemingsraden bij een adviesaanvraag met geheimhouding sterker staan dan zij zelf misschien denken. De bestuurder is wettelijk verplicht over een ingrijpende kwestie toch vroeg of laat advies te vragen en van de wetgever moet een ondernemingsraad in staat worden gesteld tot overleg met de achterban. En dus kan niet op het hele adviestraject geheimhouding worden opgelegd.

Onrust

Wat de SER-commissie betreft, moeten werkgevers zich realiseren dat goede en tijdige informatie-uitwisseling vaak juist onrust op de bedrijfsvloer voorkomt, niet aanwakkert. Adviezen winnen aan kracht als die mede zijn gebaseerd op ervaringen, wensen en ideeën van die bedrijfsonderdelen waarop een adviesaanvraag betrekking heeft. Door geheimzinnigheid af te dwingen bevordert een werkgever vermoedelijk onbedoeld spanningen en achterdocht over de rol van de ondernemingsraad.

Een ondernemingsraad doet er volgens Manshanden goed aan om bij de start van een zittingsperiode in een convenant op te nemen hoe zij de achterban raadpleegt en hoe de spelregels van de WOR gehanteerd gaan worden. Kwalijk is dat dat in een kwart van de gevallen (FNV-enquête) pas gebeurt nadat geheime informatie is verstrekt. Dat is de verkeerde volgorde want or-leden komen zo met hun rug tegen de muur te staan. Meteen schorsen en aangeven dat zoiets onacceptabel is, meent Manshanden. Werkgevers horen vooraf aan te geven waarom een adviesaanvraag nog geheim moet blijven, of dat voor alle informatie geldt of bepaalde aspecten en hoe lang de zwijgplicht van kracht blijft.

Time-out

De or kan na een aankondiging van geheimhouding het beste een time-out nemen om onderling af te spreken hoe zij hierop willen reageren. Als je geheimhouding accepteert, leg dan meteen vast wat wanneer met wie gedeeld kan worden. Een or kan dus beslissen de geheimhouding af te wijzen. Dan wordt de informatie op dat moment misschien ook niet gedeeld, maar dat is dan vooral het probleem van de ondernemer die wettelijk verplicht is de or advies te vragen. Opgelegde geheimhouding kan op grond van artikel 20 lid 7 van de WOR door de ondernemingsraad of een individueel or-lid bij de kantonrechter aangevochten worden als deze niet redelijk is.

Bij het maken van een afspraak voor geheimhouding is het trouwens verstandig als duidelijk wordt gemaakt wie allemaal beschikken over de geheime informatie. Dat kan onder andere van nut zijn als die geheime informatie toch op straat belandt en een zoektocht naar de zondebok begint.

17 feb. 2017

Met dank aan moeder natuur

nieuwleestijd 5 min
Rode en groene eikenbladsla op het land.

Met dank aan moeder natuur

5 min leestijd
Bij B-Four Agro in Warmenhuizen is de natuur een logische bondgenoot. Van de hele bedrijfvoering maken hulpbronnen als zon en water essentieel onderdeel uit. Met een productie van zeven miljoen stuks sla en bleekselderij is de onderneming in de Kop van Noord-Holland een prominente speler in haar vakgebied.

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

Ze mogen één op de drie winkelende Nederlanders rekenen tot mogelijke klant. Oprichter en mede-eigenaar Fred Berkhout (54) zegt het met een vette knipoog. Dat ruwe rekensommetje maakt hij op basis van de circa negenhonderd supermarkten van Albert Heijn, de keten waarvoor geteeld wordt. De grootgrutter heeft een marktaandeel van 35.2 procent, vandaar.

Maar denk niet dat die miljoenen kroppen sla en struiken bleekselderij rechtstreeks uit de drie bedrijfshallen aan de Heemtweg in de schappen belanden. De levering verloopt via een kleine omweg. Van de sla-oogst vindt 70 procent zijn weg naar groentensnijderij Koninklijke Vezet, ook geworteld in Warmenhuizen. Voor de bleekselderij volgt 30 procent dezelfde route. Bij Vezet worden verse sla en bleekselderij verwerkt in verpakte salades voor Albert Heijn.

West-Europa

Het restant van de slaproductie (30 procent) en bleekselderij (70 procent) wordt geleverd aan Nederlandse exporteurs en handelsbedrijven. De honderdduizenden kroppen sla, geteeld in acht verschillende soorten als groene en rode eikenbladsla, lolo rossa en Hollandse botersla, gaan via gekoeld transport naar alle delen van West-Europa.

De struiken bleekselderij worden voor de helft bij B-Four zelf behandeld en verpakt voor handelsbedrijven en daarna geëxporteerd naar de hele wereld. Mede-eigenaar Willem Bas: „Struiken worden ingekort tot 38 centimeter omdat die afmeting handzamer is. Daarna worden ze automatisch gewassen, droog geblazen en verpakt. Onze bleekselderij kun je overal tegenkomen, van de hete woestijn tot de koude poolcirkel.”

Droom

Berkhout knijpt zich weleens in de arm. Is het miljoenenbedrijf droom of werkelijkheid? „Zo groot als het bedrijf geworden is, zijn ook de bedragen die daarmee gemoeid zijn bizar en soms ’onwerkelijk’.”

Op het terrein is een hypermoderne biovergistingsinstallatie van enkele miljoenen in gebruik genomen, een van de paradepaardjes.

Blad van bleekselderij, sla en witte en rode kool die bij oogst of verwerking overblijft, wordt gestort in betonnen silo’s met een grijze kunststof koepel. Ook gras en graan die als bodemverbeteraars tussen twee teelten worden ingezaaid, belanden nadat ze zijn afgemaaid in de ’minigasfabriek’.

Tijdens het vergistingsproces doen bacteriën nuttig werk. Per jaar wordt 16 miljoen kilo plantaardig restafval omgezet in biogas. Vrijwel de hele gasproductie wordt geleverd aan energiebedrijf Greenchoice. Omgerekend worden met die twee miljoen kuub gas per jaar ongeveer veertienhonderd huizen verwarmd. „Wij maken onze bedrijfsvoering circulair en CO2- consumerend in plaats van -producerend”, zegt Berkhout, die tien jaar geleden zijn werknemers Bart Bak, Willem Bas en Jochem Beukers mede-eigenaar maakte van wat twintig jaar lang lang een familiebedrijf was geweest. „Ik vormde met mijn vrouw een maatschap. Na de Middelbare Landbouwschool werkte ik bij een loonwerker. Dat combineerde ik met een eigen bedrijf dat kool en aardappelen teelde. Pas naderhand kwamen andijvie, sla en bleekselderij. En begonnen we te leveren aan Vezet. Die beginjaren waren moeilijk. Altijd geld te kort. Maar dat zorgde wel voor een vechtersmentaliteit.”

Groei

Berkhout: „Er kwam steeds meer personeel, productie, opslag- en verwerkingscapaciteit. Gemiddeld groeiden we tien tot twintig procent per jaar. B-Four Agro bestaat nu uit vier besloten vennootschappen, voor iedere activiteit één.”

De naam is afgeleid van de achternamen van de vier ondernemers, die alle beginnen met een ’B’. Ook kan B-Four gelezen worden als Before, vertaald uit het Engels als Voor. Dus Voor Agro. Overigens verliet Beukers vijf jaar geleden de onderneming.

Het bedrijf telt vijf vaste werknemers. In het hoogseizoen worden enkele tientallen arbeidsmigranten ingeschakeld. Nabij de kantine bevinden zich veertien volledig ingerichte kamers waar personeel woont. In een fitnessruimte kunnen medewerkers stoom afblazen en aan hun conditie werken.

Epicentrum

In een straal van zeven kilometer rond de Heemtweg wordt tachtig hectare aan sla, dertig hectare aan bleekselderij en twintig hectare aan witte en rode kool geteeld. Slechts tien procent van de landerijen is eigendom, verreweg de meeste grond wordt gehuurd of gepacht.

Kool is net terug in het assortiment. Dat heeft te maken met een betere bezetting van de bedrijfshallen en benutting van personeel.

Van begin maart tot eind november is het topdrukte. Het plantseizoen strekt zich uit van 1 maart tot ver in augustus. Geoogst wordt er van 1 mei tot begin december. Op zandgronden kan tweemaal per jaar geoogst worden, op klei één keer.

Jonge sla- en bleekselderijplantjes worden met een zelfrijdende, GPS-gestuurde machine in keurige rijen in de grond gestopt. B-Four Agro is afgestapt van automatische oogstsystemen. Bas: „Het gaf kwaliteitsverlies en leverde extra werk op. Kroppen sla worden sindsdien één voor één met de hand afgesneden.” Bleekselderij leent zich vanwege de lengte van de struiken (75 cm) sowieso niet voor machinale oogst.

De groenten gaan vanaf het land rechtstreeks naar de koelcel waar het constant twee graden is. Hierdoor worden bacteriegroei tegengegaan en houdbaarheid geoptimaliseerd. Via koeltransport gaan sla en bleekselderij naar afnemers.

Omwenteling

Het bedrijf staat aan de vooravond van een gigantische omwenteling in het productieproces. Bij B-Four Agro sleutelen ze al jaren aan de geconditioneerde teelt van sla op water. Eind 2015 werd de derde bedrijfshal in gebruik genomen. Daar moeten in vijf lagen slazaadjes met behulp van ledverlichting ontkiemen tot jonge plantjes. Die na enkele weken worden overgezet naar tunnelkassen van zeven meter hoog. Berkhout: „Daar vindt de laatste kleuring van de sla plaats. Daarvoor is zonlicht nodig. De kassen kunnen opengezet worden zodat de planten belucht worden.”

Slateelt op water staat in de kinderschoenen. Toch verwacht B-Four Agro dat deze productiewijze vanaf volgend jaar geleidelijk kan worden toegepast. In een tijdsbestek van vijf jaar kan het proces helemaal worden overgebracht van buiten naar binnen. Dat biedt veel voordelen, somt Bart Bak op: „Je hebt alles in de hand en kunt het hele jaar rond sla telen. Bestrijdingsmiddelen zijn niet meer nodig, water en meststoffen worden niet langer deels verspild zoals op de volle grond. En per vierkante meter kan tien keer zoveel sla geproduceerd worden. In plaats van tachtig hectare heb je acht hectare nodig.”

Crowdfunding

Bij het bedrijf staat inschakeling van natuurlijke hulpbronnen centraal. Regenwater wordt opgevangen in bassins. Op de daken liggen 1040 zonnepanelen, waarvan driekwart werd gefinancierd via crowdfunding. In drie weken doneerden 165 huishoudens samen 258.000 euro. Deelnemers ontvangen een rendement van gemiddeld vijf procent en krijgen na vijftien jaar hun inleg terug.

Voor de nieuwe chemievrije waterteeltmethode zal binnenkort ook een crowdfunding gestart worden.

17 feb. 2017

Levens veranderen

nieuwleestijd 2 min

Levens veranderen

2 min leestijd
Winston Gerschtanowitz (1976) lijkt vergroeid met televisie. Hij was te zien als acteur en presentator en is ook programmamaker achter de schermen. Jarenlang zag de kijker hem achter de desk bij RTL Boulevard, nu maakt hij de overstap naar SBS6. Winston woont in het Gooi met zijn vrouw Renate Verbaan en hun twee zoontjes. Hier vertelt hij over geld en werk.

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

Wat wilde je later worden?

„Ik twijfelde tussen werk in de mode of bij de film. Dat kwam door mijn ouders. Mijn moeder zat in de mode en de familie van mijn vader werkte al generaties lang in de bioscoopbranche. Als kind kijk je bij het maken van je toekomstplannen toch het eerst naar je ouders. De grap is dat ik nu van allebei een beetje doe. Ik sta voor de camera’s en ben medeaandeelhouder van de fashioncheque, de modecadeaubon.”

Wat was je eerste baan?

„Op school runde ik al een handeltje in pennen en horloges. Tussen de lessen door had ik mijn klantjes. Omdat mijn familie in de filmwereld zat, kwam ik al jong bij premières en stond ik ingeschreven bij een kindercastingbureau. Dat opende deuren. Zo stond ik als jochie van elf al als presentator naast Ivo Niehe in een tv-programma met de titel ’Solo voor een kind’ . Daarin mocht ik kinderen aankondigen met muzikaal talent. Ook deed ik als scholier al modellenwerk. Daarvoor stond ik met nieuwe producten in folders en op posters. Zo rolde ik vanzelf in het wereldje en had ik al camera-ervaring toen ik na de havo een rol kreeg bij de soap ’Goudkust’.”

Wat was het leukste werk wat je deed?

„Eigenlijk heb ik altijd wel lol gehad in wat ik doe. Ik geniet zowel van het presenteren als van het bedenken van programma’s, want de creatieve kant van dit vak is grenzeloos. Maar ik denk dat ik het prijzen uitreiken aan winnaars van de Postcode Loterij het allerleukste werk vind. Als je met zo’n gouden envelop bij die mensen aanbelt, weet je dat je levens gaat veranderen. De één heeft het geld hard nodig, de ander heeft er een geweldige bestemming voor. Daarom blijft het spectaculair om dat werk te doen.”

Heb je wel eens werk gedaan voor het geld?

„Ja. Sommige dingen deed ik vooral omdat ik er goed mee kon verdienen. Presentaties bij bedrijfsfeesten bijvoorbeeld. Maar ik zorgde wel altijd dat ik alleen leuke klussen deed, hoor. Ik moest er wel achter staan. Anders kon ik dat nooit overtuigend doen.”

Wat zou je doen als je zelf een miljoenenprijs wint?

„Ik zou anderen ermee helpen. En dan kies ik heel bewust voor goede doelen die zich inzetten voor kinderen, de natuur en de kankerbestrijding. Ik denk dat dat komt omdat ik zelf kinderen heb, omdat ik geniet van de natuur en omdat ik mijn eigen moeder aan kanker heb verloren toen ik 28 was. Dan krijgt zo’n goed doel een emotionele lading waar je nooit los van komt.”

3 feb. 2017

’Voor anoniem winkelen ga ik naar de markt’

nieuwleestijd 2 min
’Zo is het niet leuk meer.’

’Voor anoniem winkelen ga ik naar de markt’

2 min leestijd

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

,,Als ik in de supermarkt niet meer anoniem boodschappen kan doen en dus niet meer gewoon bij de kassa met contant geld kan betalen, zal ik er niet meer komen. Dan koop ik elders, bij voorbeeld op de markt’’, schrijft J. Visser ons in reactie op onze verhalen over de caissière-loze supermarkt. Door de vele reacties komen we nog een keer op dit onderwerp terug.

,,Het is ernstig dat techneuten die lol hebben in apparaten zo veel invloed hebben dat ze de hele samenleving kunnen ontmenselijken, letterlijk en figuurlijk’’, schrijft Visser.

Ook R. van Stelle uit Bussum heeft niks met ’camera’s die ons nauwlettend in de gaten houden. ,,Zo is het niet leuk meer.’’ ,,Laten we nou niet alles verzieken en winkelen gezellig houden, dus met caissières’’, vindt mevrouw Stevens.

Het echtpaar Dekker is het zat. ,,Service en een normale menselijke dienstverlening zijn teloorgegaan. Het dagelijkse leven is een gehannes met digitale apparaten geworden. Nu komen de robots. Niemand wil dat, maar wat technisch mogelijk is, schijnt uitgevoerd te moeten worden. Als ook de supermarkten op die toer gaan, dan stoppen wij er mee.’’

Mevrouw Brugman uit Zaandam ziet de ontwikkeling in de supermarkten ook elders terug, onder meer in de industrie. ,,Laat de overheid bedrijven die investeren in machines die arbeidsplaatsen vervangen een automatiseringsbelasting betalen. De inkomsten daarvan kunnen in de AOW, zorg of WW-pot gestopt worden.’’

P. Donia uit Alkmaar ziet in de afschaffing van de caissières in de supermarkten het zoveelste bewijs van ’procesautomatisering’. ,,Dat zal leiden tot steeds minder menselijke contacten waardoor steeds meer mensen zich eenzaam voelen, ondanks alle communicatieapparatuur. De mens wil gekend zijn en digitale contacten leiden daar niet toe.’’ Een andere ontwikkeling is het ontstaan van grote werkeloosheid, denkt Donia. ,,Met grote maatschappelijke ongelijkheid tot gevolg. En zo zal er een tijdperk aanbrengen van een tweede industriële revolutie, opnieuw gekenmerkt door uitbuiting en achterstelling door een maatschappelijke bovenlaag.’’ Net als andere lezers die op de oproep reageerden snijdt deze inzender ook de privacy aan. Die wordt steeds verder ingeleverd met automatisering. ,,En zo zullen we de geschetste ontwikkelingen waarschijnlijk omarmen. Ik ben van mening dat de verblinde mens op z’n eigen graf danst.’’

3 feb. 2017

Huiskamer als webwinkel

nieuwleestijd 4 min
Bij webshop-eigenaresse Anique Haan in het Limburgse Eijsden gaan de zaken uitsteken. Haar hele huis doet dienst als magazijn, de hele familie moet zich tussen de dozen door wurmen.

Huiskamer als webwinkel

4 min leestijd
Haar huiskamer fungeert als magazijn, dagelijks rijdt ze met een volle achterbak naar het postkantoor. Internetondernemer Anique Haan runt één van de 32.000 Nederlandse webshops. Al lang niet meer het mutsenparadijs.

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

Na jaren van allerlei banen in de detailhandel, besefte Anique Haan (29) heel goed dat ze zich als eigen baas geen 9-tot-5-mentaliteit kon permitteren. Maar ze had anderhalf jaar geleden niet kunnen denken dat ze ook in het holst van de nacht achter de laptop kruipt om vragen van klanten te beantwoorden. „Dan hoor ik een bliepje, en dan kán ik niet anders. Een webshop is er 24 uur per dag, 7 dagen in de week.” ’Een webshop is geen carrière’ luidde de titel van het boek van Marianne Zwagerman in 2011. Maar het ’mutsenparadijs’, zoals zij de internetwinkels noemde, is van aard veranderd.

Prof. dr. Cor Molenaar lacht: „Ja, huisvrouwen – sorry voor het woord – met een hobby. Hun webshops vonden de weg naar de buitenwereld haast niet. Maar dat verandert in snel tempo. In Amerika heb je etsy.com, waarop een miljoen webshops uit alle uithoeken staan. Kost ze een percentage van de prijs, maar daarmee zijn ze goed zichtbaar. Je moet het zien als een shop-in-shop. In China gebeurt het ook al grootschalig, kijk naar webreus alibaba.com, een verzameling van kleine fabriekjes, startende merken en mkb’ers.”

In Nederland was Caroline Kilsdonk met haar hippeshops.nl zeven jaar geleden één van de eersten die een platform oprichtte. „Ik begon met een webshop in designerkleding, en dat liep heel goed, maar mijn hart ligt bij organiseren. Via Facebook, en toen nog Hyves, maakte ik promotie voor mijn producten, maar zij stellen allerlei eisen en ik wil mijn eigen koers varen.”

Promotie

Velen tekenen voor die gezamenlijke promotie en versterking van de slagkracht. „Hippeshops.nl hanteert een streng toelatingsbeleid, wij willen voor 100 procent achter ’onze’ winkels en producten kunnen staan. Ongeveer een vijfde van de aanmeldingen komt er door. En 80 procent van deze web-ondernemers is vrouw.” Een lach: „Die shoppen ook liever dan mannen.”

De criteria: „Shops moeten vernieuwend zijn, een niche, bijvoorbeeld fairtrade, bio-katoen, of uitsluitend houten voorwerpen. Of een shop die zicht richt op één specifieke doelgroep. Op dit moment zijn Scandinavische woonitems erg gewild. Nee, niet die van Ikea!” Met drie medewerkers blogt ze over nieuwe producten en webshops. En niet zelden zijn de shops trendsettend. „Zetten jonge ontwerpers een mooi idee in de markt, wordt het gekopieerd door grote ketens als Hema en Action. Ik zie nu dat veel webshops daarnaast conceptstores opzetten. Een eigen rek, plank of afdeling in een fysieke winkel.”

Winkelgoeroe Cor Molenaar: „Het succes van de webshop hangt af van de bekendheid. De grootsten, zoals Bol, Coolblue en Wehkamp, groeien ook het hardst. Voor de kleintjes gaat het om betrouwbaarheid, of ze op Facebook gewaardeerd worden door vrienden en de ’look and feel’ van de site. „Winst maken die kleintjes niet. Vaak begint de vrouw bedeltjes te verkopen als ze kinderen krijgt. Alle geld is meegenomen, maar zeker als je het afzet tegen de uren die het kost, verdienen de meesten er geen euro aan. Maar als de webshops wel gaan groeien, moet er juist geld bij, want dan is het investeren geblazen.”

Investeren

En dat is precies wat Anique Haan doet met haar Happily Ever After Deco. „Verkocht ik vijf artikelen, kocht ik er van de omzet weer tien in. Ik ben tot nu toe alleen maar aan het investeren.” Door hippeshops.nl is ze uitgeroepen tot de winnaar van de webshopverkiezing 2016. Haar webshop doet in kinderkamerinrichting, cadeautjes en feestversiering. Vlak voor het zwangerschapsverlof van haar tweede kind – hij is nu bijna twee – werd haar contract bij haar baas niet verlengd. Zo kwam ze toe aan haar droom om voor zichzelf te beginnen. „Samen met mijn vriend Ruud heb ik een ondernemersplan geschreven. En ik heb een goede website laten bouwen, dat is heel belangrijk. Dat kost wat, maar voor een winkelpand betaal je toch ook huur.”

Boven verwachting groeide de omzet. „Ons ondernemersplan mikte op iets kleinschaligers. Het platform hippeshops.nl was belangrijk voor mijn zichtbaarheid, net als continu aanwezig zijn op sociale media.”

Haar huis fungeert als magazijn, de hele familie moet zich tussen de pakketjes door wurmen. „Soms valt het niet mee, pakketjes inpakken met twee kleine kinderen die graag willen helpen”, lacht Anique. „Gelukkig draait mijn vriend veel avonddiensten, heb ik overdag mijn handen vrij voor het werk. Bestellingen plaatsen bij mijn leverancier, producten online zetten, inpakken, heen en weer rijden naar de post.”

Maaltijdboxen

„Internet wordt meer en meer omarmd, al liepen veel grote bedrijven er erg achteraan. Die hebben te lang gedacht dat het allemaal nog wel goed zou komen. Hadden ze wel een site, maar geen webshop. Nu wordt het omarmd, maar het gedrag van consumenten verandert sneller dan men vijftien jaar geleden dacht en nu kan bijbenen. Het gaat hard op alle gebieden, producten als maaltijdboxen en diensten als Uber en Airbnb”, zegt Wijnand Jongen, directeur van brancheorganisatie Thuiswinkel.org.

Cor Molenaar sluit zich daar bij aan. „Foodboxen maken een vlucht, maar of ze het volhouden? Een grote als Hello Fresh, ja, en Albert Heijn ook. Maar de doelgroep, tweeverdieners, is wel heel specifiek. Van alle mode wordt nu al 25 procent online verkocht. Zara en H&M redden het nog met fysieke winkels door het snel wisselen van collecties.”

Mensen bezoeken een webshop voor het gemak, het grote assortiment en omdat het 24 uur per dag kan. „De prijs telt daarna pas. En thuisbezorging is natuurlijk makkelijk als je kleine kinderen hebt of bejaard bent. Internetshoppen is om negen uur ’s ochtends vaak functioneel, na negen uur ’s avonds wordt het anders. Met een fles wijn achter de kiezen of uit verveling of eenzaamheid wordt er gekozen voor emotionele en impulsaankopen. En dan wordt dat de dag erna bezorgd… Maar goed, het kan altijd weer teruggestuurd!”

3 feb. 2017

Dromen van een auto

nieuwleestijd 2 min

Dromen van een auto

2 min leestijd
Vajèn van den Bosch is achttien jaar en heeft al een indrukwekkende showbizzloopbaan achter de rug. Zo speelde ze in musicals, was ze te zien in de tv-serie Spangas en had ze rollen in speelfilms. Nu staat ze in de theaters in een show met musicalhits. Vajèn groeide op in het Brabantse Oijen en woont nu in Amsterdam. Hier vertelt ze over werk en geld.

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

Wat wilde je later worden?

„Op de basisschool vond ik het altijd al leuk om te zingen, te dansen en te acteren. Met mijn zusje deed ik thuis altijd danspasjes. Ik was acht jaar toen ik op toneelles ging, daarna kwam ik al gauw in een talentenklas, die was gericht op zang. Eerst zag ik mijn optredens altijd als een hobby, maar later vond ik het zó leuk dat ik er mijn werk van wilde maken. Daarom volgde ik na de middelbare school de vooropleiding Muziektheater aan de Fontys Hogeschool voor de Kunsten, zodat ik een bredere basis had om het vak te leren.”

Wat was je eerste baan?

„Ik was tien jaar toen ik auditie deed voor een kinderrol in ’The Sound of Music’. Uit tweeduizend gegadigden werd ik toen gekozen om de rol van Martha von Trapp te spelen. Daarna kreeg ik de smaak te pakken en deed ik mee aan ’ The Voice Kids’ en speelde ik in de musicals ’Joseph’, ’Mary Poppins’ en ’Droomvlucht’. Zes jaar na mijn debuut stond ik opnieuw in ’The Sound of Music’, toen als de oudste dochter van het gezin.”

Wat was het leukste werk dat je deed?

„De variatie in mijn mijn werk is zo leuk. Ik sprak de stemmen in voor tekenfilms, ik had rollen in speelfilms en musicals en genoot ook van het succes van de tv-series ’Spangas’ en ’Nieuwe Tijden’. Door mijn rollen daarin ben ik ook buiten de theaterwereld bekend geworden. Maar aan mijn hoofdrol in ’Grease’ heb ik de beste herinneringen. Dat was een onwijs leuke periode waarin ik speciale mensen heb ontmoet.”

Heb je wel eens werk gedaan voor het geld?

„Ik heb mijn werk nooit als werk gezien. Het was gewoon leuk om te doen. Dat ik er ook nog geld voor kreeg, was mooi meegenomen. En nu komt het wel heel goed uit dat ik wat heb gespaard want als ik mijn rijbewijs heb, wil ik een auto kopen. Nu ben ik voor vervoer altijd afhankelijk van anderen. Gelukkig kan ik steeds op mijn vader en moeder rekenen, want ik heb de beste ouders van de wereld. Maar toch zou het prettig zijn als ik zelf kan rijden.”

Wat zou je doen als je een miljoenenprijs wint?

„Ik zou een auto kopen, lekker op vakantie gaan en misschien in een ver land een gezellig huisje kopen. Maar ik zou ook een groot bedrag apart zetten om een goed doel te steunen. Zo zou ik het tof vinden om kinderen die het moeilijk hebben vooruit te helpen.”

3 feb. 2017

Eega DGA: pas op pensioen

nieuwleestijd 3 min

Eega DGA: pas op pensioen

3 min leestijd
Veel directeur-grootaandeelhouders (DGA) hebben een pensioen in eigen beheer opgebouwd. Dat kan binnenkort niet meer, omdat nieuwe wetgeving een verdere opbouw verbiedt. Partners van DGA’s moeten bij het omzetten of afkopen van het opgebouwde kapitaal ook tekenen voor de wijziging. René Kuijs van de Triangel-groep in Alkmaar legt uit en geeft tips. Zeker ook aan de partners van de DGA’s.

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

Veel accountants hebben het pensioen in eigen beheer in het verleden gezien als een fiscaal middel om minder vennootschapsbelasting te hoeven betalen. Een oudedagsvoorziening werd op de balans van het bedrijf gezet tegen vier procent rekenrente, zonder rekening te houden met de uitvoeringskosten, of het echt voldoende was om het pensioen uit te keren en er vanuit gaande dat het geld zijn waarde zou behouden. Nu blijkt vaak dat zo’n gereserveerd bedrag veel te laag is om het verwachte pensioen uit te kunnen betalen. De rente is niet meer dan één procent, er zijn uitvoeringskosten, bij voorbeeld van de verzekeraar die het pensioen uit moet keren. Het aankoopbedrag dat je nodig hebt is dus veel hoger. Het bedrijf komt geld tekort om aan de verplichting richting de eigen directeur te voldoen.’’ De accountants schieten hierin tekort. ,,Ze laten de fiscale regels prevaleren in plaats van te zien naar wat er nodig is en op basis daarvan te reserveren.’’ Kuijs laat een voorbeeld zien van een reservering voor een pensioen in eigen beheer. ,,Het benodigde bedrag voor pensioen en partnerpensioen is ruim acht ton, terwijl maar tweeënhalf ton is gereserveerd.’’

De nieuwe wet verbiedt nu een verdere opbouw om de nu al bestaande uitvoeringsproblemen op te lossen. Hoe nu verder?

Mogelijkheden

Er zijn volgens Kuijs drie mogelijkheden. ,,Het zure is dat diezelfde DGA, die er vaak helemaal niks van snapt, bij de accountant, die het probleem veroorzaakt heeft, aan tafel schuift om een oplossing te zoeken. De eerste mogelijkheid is doorgaan, bevriezen dus. Het gat tussen de fiscale waarde en de commerciële waarde blijft in dat geval bestaan. ,,Ik vrees dat veel accountants zullen adviseren om alles bij het oude te laten, omdat ze er meer voor het bedrijf dan voor het gezin van de DGA zijn. In dit geval is er dus een groot gat tussen wat er nodig is en wat er gereserveerd is en dat gaat ook de partner, de vrouw in de meeste gevallen, merken.’’

De tweede optie is afkopen van het bedrag dat op 31 december 2016 gereserveerd was. ,,Dat betekent dat je in een keer het gehele bedrag belast in box 1 en vaak is dat in het hoogste tarief. Bovendien moet het geld op dit moment in de kas van het bedrijf zitten. Is er voldoende liquiditeit is de belangrijkste vraag.’’ De afkoop kan in 2017, 2018 of 2019. De overheid geeft een afbouwende korting op het bedrag dat belast wordt (peildatum 31 december 2015). Wie nu al afkoopt krijgt 34,5 procent korting, in 2018 25 procent en in 2019 19,5 procent.

Afkoop kan ook in de vorm van omzetting naar een oudedagsvoorziening, dat is de derde optie. Het geld kan worden aangewend voor een lijfrente die tussen vijf jaar voor het ingaan van de AOW-leeftijd en twee maanden erna moet uitkeren voor de duur van maximaal twintig jaar. ,,En dan is het geld op. Ook in dit geval doe je als DGA en als partner afstand van je aanspraken op het geld dat via het pensioen in eigen beheer werd verwacht. Dat geldt ook als je op huwelijkse voorwaarden bent gehuwd, ook dan heeft de vrouw aanspraken.’’

Kuijs hamert op het belang van het meenemen van de partner van de DGA, meestal de vrouw, in de beslissing. Dit kan verstrekkende gevolgen voor haar hebben, zeker in geval van een echtscheiding. ,,Als het pensioen premievrij wordt voortgezet, heeft de partner bij een scheiding in principe recht op zogenoemde pensioenverevening. Dit houdt in dat zij gerechtigd is tot het volledige nabestaandenpensioen alsmede de helft van het ouderdomspensioen. Als wordt gekozen voor afkoop en omzetting in de spaarvariant geeft de partner dit potentiële voordeel prijs. Dit is de reden waarom de fiscus eist dat de partner met de afkoop of omzetting akkoord gaat. Dit moet goed worden uitgelegd aan de partner. Als zij twijfelt met het zetten van haar handtekening lijkt het fair haar aan te bieden dat zij voor het nadeel wordt gecompenseerd als echtscheiding zich mocht voordoen. Dit zal in een aparte overeenkomst moeten worden vastgelegd. Als dit niet wordt gedaan en de vrouw is niet juist of niet volledig geïnformeerd, dan kan zij later bij een echtscheiding alsnog de pensioenverevening claimen. Het is dus zaak voor de DGA om zijn vrouw inzicht en overzicht te geven.’’

Persoonlijk

Op basis van zijn ervaringen zegt Kuijs dat in veel gevallen het omzetten naar een oudedagsvoorziening het beste is. ,,Maar het ligt echt aan de persoonlijke omstandigheden, waarbij ook de positie van de partner meegenomen moet worden.’’ De partner moet de beslissing mee ondertekenen bij de Belastingdienst.

27 jan. 2017

Het ’waarom’ van een organisatieverandering is belangrijk

nieuwleestijd 1 min

Het ’waarom’ van een organisatieverandering is belangrijk

1 min leestijd

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

,,De reden van een verandering in de organisatie is vaak onduidelijk bij werknemers. Het ’waarom’ is heel belangrijk om mensen mee te krijgen’’, zegt Florentine Loeb desgevraagd. Loeb is consultant bij adviesbureau Blinklane Consulting in Amsterdam. Ze heeft veel te maken met verandermanagement binnen bedrijven. Haar ervaringen dat op dit punt de communicatie tussen leiding en werkvloer te wensen over laat, onderstrepen de uitkomsten van onze enquête.

Het draagvlak voor veranderingen op het werk kunnen volgens Loeb breder gedragen worden als werknemers de gelegenheid krijgen om mee te denken over hoe het werk beter of anders georganiseerd kan worden. ,,Zij doen uiteindelijk het werk en er leven vaak goeie ideeën over het eigen bedrijf.’’

Loeb en haar collega’s begeleiden veel bedrijven die ’agile’ gaan werken. Dat is een organisatiestructuur waarbij teams zelfsturend werken. ,,We merken vaak dat managers zelf moeite hebben om zich aan die nieuwe rol aan te passen en blijven vasthouden aan hun oude functie.’’

27 jan. 2017

Over één nacht ijs

nieuwleestijd 5 min

Over één nacht ijs

5 min leestijd
Op hemelsbreed een kilometer van Paleis Soestdijk liggen in een groot bedrijfspand duizenden vierkante meters opgevouwen ijsbanen en oranje schaatsen. Maar nu even niet, want het is schaatstijd. Ice-World is specialist in mobiele ijsbanen; in alle vormen en maten voor vrijwel elke locatie ter wereld.

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

Schaatspret op het beroemde strand van Bondi Beach in Sydney (Australië)? Of hartje Mexico-Stad op een historisch plein? Het kan en het gebeurt; ook al is het daar zomer tijdens de Kerstdagen en onze winter. „Schaatsen op bevroren water, echt ijs dus, in de openlucht bij een buitentemperatuur van 25 graden”, doet directeur Steven Bottema (44) er lachend nog een schepje bovenop.Baarn 1992. Wim Hoeks zit in de zwembadenhandel met toebehoren. Hij bedenkt een systeem om zwembadwater te verwarmen. Technische georiënteerd en met gevoel voor ondernemen krijgt hij het idee om dat proces om te keren: in plaats van water verwarmen, water bevriezen. Niet alleen waterpret in de zomer maar ook ijspret in de winter. „Hij is thuis op zolder en aan de keukentafel begonnen”, vertelt Bottema het verhaal van de oprichter.

In eerste instantie met een soort omgekeerd verwarmingssysteem en rubber matten waarop het water tot ijs gekoeld werd. Op het dorpsplein in Baarn lag één van zijn eerste mobiele ijsbanen. Maar ook contacten in België en Duitsland hebben interesse. Bottema niet zonder trots: „Hij was de eerste met mobiele ijsbanen in Europa.” Toch duurde het nog tien jaar voordat het bedrijf zijn vleugels echt uitsloeg.

Patent

Die doorbraak kwam uit innovatie. „Rubber is gevoeliger voor lekkage”, legt Bottema het uit. „Het is moeilijker te bevriezen. Het duurt langer, vraagt meer energie en werkt minder goed bij hogere buitentemperaturen.” Hoeks ontwikkelde een opvouwbaar aluminiumbuizensysteem, waarop hij patent vroeg en kreeg. Geroutineerd somt Bottema de voordelen op: „Aluminium geleidt de kou veel beter dan rubber. Daardoor is het energieverbruik veel lager, en de kosten ook. We kunnen nu in weersomstandigheden tot 25 graden ijs maken. Die vinding heeft letterlijk de deuren wereldwijd geopend.”

Het flexibele systeem bestaat uit elementen van 5 meter lang en 1 meter breed. Een 7 centimeter hoge waterbak bekleed met waterdicht plastic en aluminium buizen die met een flexibel rubberen tussenstuk aan elkaar verbonden zijn. „Door die opvouwbaarheid kunnen we ook veel sneller opbouwen en afbreken. En we kunnen elementen en banen op maat in allerlei vormen maken.” Zoals in Laren, waar vijf oude, en sfeervolle bomen op de Brink jaarlijks in de ijsbaan worden ingebouwd. Of in Leiden waar een drijvende ijsbaan is aangelegd op pontons op de grachten.

Het bedrijfspand is met hulp van twee kunstenaars eenvoudig hip-industrieel ingericht: accenten in de oranje huisstijlkleur steken vrolijk af tegen beton, aluminium en gietvloeren. Een zuil is omkleed met de buizen van het ijsbaansysteem. Houten schaatsen hangen decoratief op een knaloranje wand. Een mozaïek van het befaamde buizensysteem in het trappenhuis. Ice-World verhuisde anderhalf jaar geleden naar bedrijventerrein Soestdijk. Hier is alle ruimte voor zowel kantoor, opslag als de productie, die voorheen in Etten-Leur zat. Aan de achterkant retourneert de tiende vrachtwagen vandaag net zijn lading ijsbanen voor onderhoud en opslag. Zeventig procent heeft Soest als thuisbasis. Dertig procent van de ijsbanen ligt bij dealers.

Bobby

„We zijn een klein, maar internationaal bedrijf met veel verschillende disciplines”, vertelt Bottema over zijn team. „Ongeacht je functie of opleiding: wie hier komt werken, helpt eerst een ijsbaan bouwen. We hebben mensen in de logistiek, in productie, voor projectmanagement, financiën, verkoop, marketing en zelfs drie mensen doen onderzoek en ontwikkeling. Om voorop te blijven lopen, investeren we in innovatie.” Met als vrolijk resultaat schaatshulp Bobby: een oranje plastic zeehond. Net als vroeger op een stoel op het ijs, kun je Bobby aan z’n staart vasthouden en vooruitduwen of erop zitten.

Hoewel het energieverbruik met Ice-Worlds aluminiumsysteem minder is dan met rubber, is het bedrijf zich bewust van de ecologische voetafdruk. IJs maken en bevroren houden, kost energie. „We compenseren onze CO2-uitstoot wereldwijd voor de productie, transport en projecten”, vult marketing manager Anne Hoekstra aan „met het planten van mangrovebomen in Myanmar.” Later in het gesprek zegt Bottema daarover: „Compenseren is goed, maar het zou mooi zijn als we onze ijsbanen technisch echt energieneutraal met zon of wind kunnen realiseren.”

Pijlers

Het bedrijf staat figuurlijk op drie pijlers. Zo zijn er ten eerste de recreatieve ijsbanen in steden en dorpen, vaak rondom de Kerstperiode. Bottema: „Klanten zijn bijvoorbeeld stichtingen, ondernemersverenigingen of een vastgoedpartij die een tijdelijke ijsbaan in een winkelcentrum wil, maar ook evenementbureaus en citymarketeers. Of een rijkaard die op een feestje een baan in z’n achtertuin wil.” Overigens is de ijsbaan in Laren allang geen baantje-op-het-dorpsplein meer. Het dorp is van eind november tot begin januari omgetoverd in een en al sfeer, beleving en vermaak als Winter Village Laren.

„Mensen gaan niet zo snel meer naar een locatie toe voor een belevenis”, ziet de directeur evenementenland veranderen. „Juist daar waar mensen zijn of samenkomen, worden evenementen georganiseerd. Dat zijn dus vaak bijzondere, iconische locaties, zoals op het historische Zócalo-plein midden in Mexico-Stad. Daar ligt bij 27 graden ruim vierduizend vierkante meter ijs verdeeld over drie ijsbanen en een glijbaan, verbonden met schaatspaden. „Dé attractie van de stad.”

Dit soort Ice Fun Parks vormen de tweede pijler onder Ice-World. De derde zijn de sportijsbanen. Bottema noemt een rondreizend ijshockey-evenement in het grote Australië, waarbij bouwteams van Ice-World wekenlang mee op tour zijn. Dichterbij huis lag in het Olympisch Stadion in Amsterdam in 2014 de Coolste baan van Nederland met het NK Sprint. „In maart is in Ahoy het WK Shorttrack”, blikt Bottema vooruit. Voor de ijscracks: de ijsdikte is 7 centimeter. Soms levert Ice-World de eerste centimeters en maken de huisijsmeesters laag voor laag de laatste centimeters inclusief de lijnen. „Dat duurt dan iets langer, maar in principe gaan wij over één nacht ijs.”

Concurrentie

Concurrentie is er wel, maar ook weer niet volgens Bottema. „We komen vooral lokale partijen tegen die een schaatsbaan kunnen aanleggen. Soms met plastic, maar dat is het niet en daar komen organisatoren altijd van terug, soms met de rubbermattenvariant. Maar wie zekerheid en professionaliteit wil, komt toch al snel bij ons uit. Ook omdat we al zolang wereldwijd actief zijn en een reputatie hebben.” Wereldwijd ziet hij twee andere, grotere spelers.

Iconische locaties voor ijsbanen zijn er nog genoeg. Bottema fantaseert hardop: „In het Vondelpark zou geweldig zijn.” Of wie weet een ijsbaan op het Plein van de Hemelse Vrede in Beijing (China). Ice-World opende er een kantoor in 2013. „Chinezen hebben meer tijd en geld, en zijn dol op de combinatie recreatie en sport. Net zoals ze inzetten op voetbal, doet de overheid dat nu ook op schaatsen.” In 2022 zijn de Olympische Winterspelen in China.

China

Duizenden vierkante meters ijsbaan heeft Ice-World al in China verkocht. „Verhuren is geen optie in China”, heeft Bottema gemerkt. „Chinezen willen kopen en bezitten.” Hij verwacht veel van China, maar ook van Azië als groeimarkt. „Kunstschaatsen en short track is er ook groot.” Ook in Zuid-Amerika ziet hij nog volop kansen. „Omdat het een katholiek land is met een bepaalde sfeer rondom Kerst: samen met de familie eropuit, iets leuks doen en bewegen. Daar is ruimte voor groei.”

Of hij zelf schaatst? „Ja, als recreant, een rondje. Ook in korte broek vorig jaar op dat grote Ice Fun Park in Mexico-Stad.” Hij vertelt dat zijn kinderen in Amsterdam bij Jaap Eden op schaatsles zitten. „O ja, dat was trouwens ook een mooi project: het lukte dit jaar niet om daar buiten ijs te maken. Met onze vierhonderd meter lange mobiele buitenbaan, kon de Jaap Eden IJsbaan toch gewoon open.”

27 jan. 2017

Varianten naam vastleggen

nieuwleestijd 2 min
Justin Kluivert van Ajax en Wout Brama van FC Utrecht streden zondag op het veld. In de rechtzaal streed Ajax om de domeinnaam  ajax.football in bezit te krijgen. In beide gevallen werd er gewonnen.

Varianten naam vastleggen

2 min leestijd
Veel nieuwe bedrijven kennen het probleem. De meest ideale domeinnaam is al geregistreerd. Alleen in Nederland zijn er al ruim 5,6 miljoen .nl-domeinnamen geregistreerd. Om die reden zijn er sinds 2013 vele nieuwe topleveldomeinnamen gelanceerd.

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

Vaak zijn die extensies gerelateerd aan een bepaalde branche. Kon in het verleden een naam maar een keer worden vergeven (bijvoorbeeld vanleeuwen.nl), nu zijn er een legio domeinnamen beschikbaar. De accountant kan vanleeuwen.accountants registreren, een modezaak vanleeuwen.fashion en een audiozaak vanleeuwen.audio. Sommige mensen zien in de uitgave van de nieuwe domeinnamen een mooie mogelijkheid om een extra zak centje te verdienen. Maar mag en kan dit zomaar?

Ajax.football

Bij de lancering van de nieuwe domeinnaam extensies, krijgen merkhouders vaak met voorrang het recht om de bewuste domeinnaam te claimen. Als een bedrijf hier geen gebruik van maakt, kan iedereen de bewuste domeinnaam vastleggen. Alhoewel de juridische regelgeving verre van optimaal is, zijn er bepaalde procedures om merkkaping aan te pakken. Een van de nieuwe extensies is ’football’. Sinds juni 2015 kan iedereen de domeinnaam registreren (voor circa twintig euro per jaar). Op 25 september wordt de domeinnaam ajax.football vastgelegd. Niet door een fanclub of de voetbalclub uit Amsterdam, maar door een derde. Die stuurt de dag erna een mailtje naar de voetbalclub Ajax met het aanbod de domeinnaam over te nemen voor 6.500 euro. Ajax is hier niet van gediend, maar wat te doen?

Om domeinnaamkaping tegen te gaan hoef je gelukkig niet steeds een dure procedure te voeren bij de rechtbank. De domeinnaam is ook op te eisen via een vrij simpele en relatief goedkope procedure bij WIPO (Uniform Domain Name Dispute Resolution Policy). De eis moet dan aan drie voorwaarden voldoen. Ten eerste: is de domeinnaam identiek (of heel erg verwarrend) met het merk van de eiser? Dat is hier zo want het woord Ajax is door de club in het verleden als merk vastgelegd. Ten tweede: heeft de registrant een eigen recht of belang op de domeinnaam? Nee, dat is hier niet het geval. De persoon handelt onder een totaal andere naam en er is geen toestemming gegeven om de naam te mogen gebruiken. Daarnaast wordt de domeinnaam niet gebruikt (leidt naar een parking page). Ten derde: is de registratie en het gebruik van de domeinnaam te kwader trouw. Dat is hier het geval. De domeinnaam moet overgedragen worden aan Ajax.

Registreer

Registreer altijd de bedrijfsnaam als merk. Check daarnaast of mogelijk andere domeinnamen (naast de huidige .nl domeinnaam) interessant zijn voor het bedrijf. Zo ja, registreer die dan tijdig. Dat kost weinig en het bespaart je irritatie en geld. Een procedure via WIPO kost ook een paar duizend euro. Domeinnaamkapers weten dit en spelen hier op in. Ze bieden meestal de domeinnamen aan tussen de 1.000 en 1.500 euro. Registreer daarom zelf tijdig.

27 jan. 2017

Ongezellig zonder een caissière

nieuwleestijd 1 min
’Aan de kassa kun je altijd even een praatje maken.’’

Ongezellig zonder een caissière

1 min leestijd
U moet er over het algemeen niks van hebben: een supermarkt zonder caissières. We vroegen uw reactie naar aanleiding van nieuwe supermarkten waar het afrekenen geautomatiseerd is. ,,Het is ongezellig. Die dames hebben nog een vriendelijk woord voor je.’’

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)
13 jan. 2017

’Kennis is ernstig overgewaardeerd’

nieuwleestijd 3 min
Ralf Knegtmans: ,,Binnen twintig jaar is 45 procent van de huidige banen door automatisering verdwenen of ingrijpend veranderd.”

’Kennis is ernstig overgewaardeerd’

3 min leestijd
De wereld verandert in razend tempo. Door technologische ontwikkelingen is wat vandaag heel gangbaar is morgen alweer hopeloos gedateerd. Die voortdenderende achtbaan heeft grote invloed op bedrijven en werknemers. Wie mist de boot en haakt af? Wie is in staat zich aan te passen aan de omstandigheden en versterkt daarmee zijn kansen op de arbeidsmarkt?

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

Ralf Knegtmans, managing partner van het ’executive searchbureau’ De Vroedt & Thierry in Amsterdam, heeft zich volledig gespecialiseerd in de selectie van seniormanagers, directieleden en commissarissen.

De 53-jarige inwoner van Amstelveen is al jaren gebiologeerd door talent, dat zich weet te onderscheiden van middelmaat.

Bergen vacatures

Sinds 2000 is hij verbonden aan het hoofdstedelijke headhunterbureau. Daarvoor gaf de Nederlander leiding aan de Beneluxtak van een groot Amerikaans uitzendbureau. „Het was niet altijd mogelijk om een diepgaande selectie los te laten op iedere kandidaat. Het ging meestal om bergen vacatures tegelijk die vaak een gevolg waren van een acuut probleem dat snel moest worden opgelost”, schrijft Knegtmans in het voorwoord van zijn net verschenen boek ’Agile talent’, negen cruciale stappen bij de selectie van het toptalent van morgen.

Terug in Nederland bleek er bij zijn nieuwe werkgever juist alle tijd en aandacht te zijn voor de speurtocht naar toptalent. Vroedt & Thierry legt zich toe op topfuncties die met de grootst mogelijke zorgvuldigheid moeten worden ingevuld. Knegtmans: „Gemiddeld duurt zo’n selectieproces drie tot vier maanden. Wie ons inschakelt betaalt daar een flinke prijs voor. Maar wat is duur? Verkeerde keuzes kosten heel veel geld voor het bedrijf. Kijk naar woningcorporatie Vestia. Een topman die opereert als een zonnekoning. De imagoschade is enorm.”

Toekomstbestendig

Agile betekent letterlijk ’wendbaar’. De auteur vertaalt het begrip als talent dat in staat is om zich snel aan te passen aan nieuwe situaties en omstandigheden en op die manier toekomstbestendig is. „De rode draad in mijn opvattingen over talent in bedrijfsleven en instellingen is dat kennis en ervaring van minder waarde zijn dan vaak wordt aangenomen. Ik leg de focus veel meer op leer- en aanpassingsvermogen. Een directeur die dertig jaar uitstekend een verffabriek leidde is geen garantie voor een vervolg van dat succes bij een concurrent die hem inlijft. Ontwikkelingen gaan tegenwoordig zo snel dat de kennis en ervaring van nu snel achterhaald zijn.”

Tijdens selectierondes let Ralf Knegtmans op hele andere persoonlijke eigenschappen van de kandidaat. „Natuurlijk, diploma’s en praktijkervaring zijn niet helemaal onbelangrijk. Maar is de persoon nieuwsgierig? Is hij in staat soepel in te spelen op veranderde omstandigheden? Straalt hij passie uit? Hoe reageert hij als ik hem via bepaalde technieken en interviewvormen uit zijn comfortzone haal? Als ik hem situaties voorleg die niet zijn voor te bereiden? Die competenties verschaffen mij vele malen meer informatie over de kandidaat dan een lange cv met diploma’s en functies.”

Tesla

De wereld om ons heen verandert in rap tempo. Door technologie dienen zich steeds nieuwe spelers aan. Bijvoorbeeld in het openbaar vervoer met de komst van Uber. „Concurrentie voor taxibedrijf TCA en gemeentelijk vervoersbedrijf GVB. Hoe reageren die hier op? ”

Knegtmans wijst op andere technologische ontwikkelingen die de samenleving in sneltreinvaart doen veranderen: „In de toekomst is de helft van de auto’s zelfrijdend. Binnen twintig jaar is 45 procent van de huidige banen door automatisering verdwenen of ingrijpend veranderd. Kijk naar de financiële sector waar duizenden banen zijn geschrapt. De loyaliteit van medewerkers neemt af, hun omloopsnelheid juist toe. Misschien moeten we straks accepteren dat twintig procent van de beroepsbevolking geen betaald werk meer verricht. Gaan we terug naar een werkdag van zes uur. Heeft iedereen recht op een basisinkomen. Aan de andere kant worden we steeds ouder. Komt de solidariteit tussen oud en jong onder druk te staan? Wat vergen al die veranderingen van ons onderwijs?”

Ralf Knegtmans wil maar zeggen dat succes van vandaag geen enkele garantie biedt voor morgen. „Wie zich wil handhaven, moet zich steeds blijven ontwikkelen. Stilstaan is gewoon geen optie. Leeftijd is voor mij niet bepalend. Het old boys network waaruit nog altijd commissarissen van bedrijven worden gerecruteerd voldoet niet langer. Die toezichthouders zijn weliswaar wel ervaren, maar niet per definitie op de hoogte van de actuele ontwikkelingen op het vlak van it en technologie.”

Leeftijdsdiscriminatie

„Wat ik in dit verband nog wel even kwijt wil: in ons land wordt op een ongelooflijke manier aan leeftijdsdiscriminatie gedaan. Wie ouder is dan 53 kan het wel schudden. Maar leeftijd zegt niets over iemands leergierigheid, passie en aanpassingsvermogen. Ik ken een ict’er van 55, die dagelijks toont hoe veerkrachtig hij is.”

13 jan. 2017

’Leiderschap is te leren’

nieuwleestijd 3 min
De afsluiting van een training is varen door Amsterdamse grachten. Walter Kers (l.) geeft de stuurvrouw aanwijzingen.

’Leiderschap is te leren’

3 min leestijd
Bij de Koninklijke Marine weten ze wat leiderschap is. Sinds jaar en dag wordt bij de zeemacht veel aandacht besteed aan leidinggeven op de werkvloer. Dat begint met kleine teams, maar wordt steeds verder opgeschaald. Logisch dus dat zich daar ideeën ontwikkelen over leiderschap. Het door Jochen Hekker bedachte LiDRS-model bijvoorbeeld.

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

Leiderschap is geen rocket science. Het valt goed te leren”, is de mening van Walter Kers. Hij kan het weten, want na ruim drie decennia bij de Koninklijke Marine in leidinggevende functies is hij nu als trainer verbonden aan LiDRS Academy. LiDRS Academy is een jong bedrijf dat trainingen, coaching en consultancy over leiderschap verzorgt.

,,Op elke werkvloer - of het nou in het bedrijfsleven of de krijgsmacht is - is leiderschap belangrijk. Kenmerken van een goede leider heeft iedereen in zich. Je moet ze wel leren herkennen, inzetten en ontwikkelen. LiDRS (spreek uit: leaders) Academy voorziet daar in met een leiderschapsmodel dat bedacht is door Jochen Hekker, de oprichter van de onderneming ”, legt Walter Kers uit.

Chef

Niet geheel toevallig kennen Kers en Hekker elkaar van de marine. Kers monsterde daar als matroos aan, klom op tot onderofficier en werd in 2010 door de toenmalige admiraal gevraagd om chef d’equipage te worden van de gehele marine. In die rol reisde Kers met de admiraal over de wereld: ,,Een chef d’equipage op een marineschip of kazerne is de hoogste onderofficier” legt hij uit. ,,Aan hem of haar rapporteren de andere onderofficieren. Wanneer de admiraal en ik een bezoek aan een schip of vestiging in Nederland of overzee maakten, peilde ik bij het middenkader de stemming. Zo pikte ik zaken op die van belang waren en die ik weer onder de aandacht van de admiraal kon brengen.” Na zijn leeftijdsontslag werd Kers benaderd om samen met Hekker aan LiDRS Academy te gaan werken.

Haarlemmer Jochen Hekker was een officier van bijna veertig jaar die een boek schreef over het door hem ontwikkelde leiderschapsmodel. Toen bleek dat hij daar zijn brood mee kon verdienen, verliet de Haarlemmer de marine om zich fulltime op LiDRS Academy te storten.

Wortels

,,Jochen en ik hebben de wortels weliswaar in de zeemacht, maar onze organisatie heeft ook trainers uit heel andere werkvelden”, legt Kers uit. ,,Het klopt dat de Koninklijke Marine veel aandacht besteedt aan aspecten van leiderschap. Je wordt niet zomaar commandant van een schip. Daar gaat een lange weg aan vooraf en op allerlei momenten wordt het leiderschap getest en op de proef gesteld. In het bedrijfsleven kan dat een stuk sneller gaan. Als iemand, die niet getraind is in het geven van leiding, plots chef wordt van een groep van twintig werknemers, kan er van alles gebeuren. Zo iemand heeft wel een ’gereedschapskist’ nodig om leiding te kunnen geven. Met onze trainings- en coachingtrajecten kunnen we die middelen verschaffen.”

Volgens Jochen Hekker valt een leiderschapsrol niet af te dwingen. Het gaat om legitimiteit; leiderschap is wat anderen je geven. Je moet het verdienen. Walter Kers weerspreekt de stelling dat in de marine het aantal strepen op de mouw maatgevend is voor de invloed.

Samen

Kers: ,,Ik ben het niet eens met mensen die stellen dat bij de marine de hiërarchie allesbepalend is. Misschien was dat vroeger sterker, maar in de moderne krijgsmacht gaat het er veel meer om dat je samen een klus klaart. Daarbij is inbreng van hoog tot laag van belang. Kijk hoe het gaat op een schip: je bent maanden weg van huis en 24/7 zit je letterlijk in het zelfde schuitje. Dan komen er heel andere aspecten om de hoek kijken dan enkel rangen en standen.”

Kers vindt dat ook mensen die weinig aanleg hebben om leiding te geven, het kunnen leren. LiDRS Academy levert daarvoor de bouwstenen.

Knoppen

,, In het LiDRS-model kun je zien aan welke knoppen je moet draaien bij een bepaalde situatie op de werkvloer. Het lijkt veel op het bedienen van een mengpaneel waarbij je er voor kiest om de ene schuif meer open te zetten dan de andere. Ik vind het heel mooi om in mijn nieuwe baan de kennis en ervaring die ik in mijn leven bij de marine heb opgedaan over te dragen aan mensen in de burgermaatschappij. We hebben verschillende programma’s, zo kunnen trainees zelfs doorgroeien tot trainer bij LiDRS en kunnen dan binnen hun eigen organisatie aan de gang met het LiDRS-model. Onderdeel van onze leiderschapstraining is een afsluitende vaartocht door Amsterdam. Dan worden veel aspecten van de bij ons geleerde theorie in praktijk gebracht. Dat vinden de deelnemers vaak machtig interessant. En het is nog leuk ook, samen op het water.”

Meer informatie: www.lidrs.nl

13 jan. 2017

Liever reizen dan een villa

nieuwleestijd 2 min

Liever reizen dan een villa

2 min leestijd
Barbara de Loor (1974) maakte jarenlang deel uit van de Nederlandse schaatstop. Bij het WK van 2005 werd ze wereldkampioen op de duizend meter. Na haar sportloopbaan presenteerde ze tv-programma’s en won ze ’Sterren dansen op het ijs’. Barbara groeide op in Hoogwoud. Nu woont ze met haar man en hun zoontje van vier in Naarden. Ze verwacht dit jaar haar tweede kindje.

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

Wat wilde je als kind later worden?

„Ik wilde iets doen met het menselijk lichaam. Alle beroepen kwamen voorbij. Dokter, masseur, fysiotherapeut en schoonheidsspecialiste. Gek genoeg heb ik er als kind nooit aan gedacht om schaatser te worden. Die passie ontwaakte toen ik als scholiertje met mijn rode laarsjes op Friese doorlopers in de buurt van ons huis in Hoogwoud de slootjes verkende en over de ijsbaan gleed. Maar als kind kwam het niet in me op om daar mijn beroep van te maken.”

Wat was je eerste baan?

„Met klasgenootjes heb ik vroeger bollen gepeld bij bollenkwekers in de buurt. Met z’n allen zaten we daar in de schuur aan lange tafels met de radio mee te zingen. Ik weet nog dat ik daar 2,75 per kist verdiende. In guldens dan. Van het geld kocht ik skeelers en schaats-pakken. Toen ik zeventien was, haalde ik met de hakken over de sloot mijn havo-diploma. Terwijl mijn klasgenoten een HBO-opleiding gingen volgen, kwam ik in de kernploeg terecht en werd schaatsen mijn betaalde werk. Opeens was ik 220 dagen per jaar van huis. Voor het werk verhuisde ik naar een appartement in de buurt van Thialf in Heerenveen. Sponsor Aegon betaalde mijn salaris en van de KNSB kreeg ik een vergoeding. Daarvan kon ik mijn huur betalen en in mijn levensonderhoud voorzien.”

Wat was het leukste werk dat je ooit deed?

„Het werk dat ik nu doe, vind ik geweldig. Met sponsoring van KPN geef ik schaatsclinics aan scholieren. Op kleine ijsbaantjes door het hele land probeer ik ze de liefde voor het schaatsen bij te brengen. Sommigen hebben nog nooit op het ijs gestaan. Maar als je ze dan even later ziet glijden, zie je dat er talentjes bij zijn die het snel oppakken. Zodra ze dan een beetje snelheid maken, zijn ze door het dolle heen. Op dat moment weet je dat er toekomst is voor de schaatssport in ons land.”

Heb je wel eens werk gedaan voor het geld?

„Als kind heb ik vroeger tulpen gekopt, om nieuwe schaatsen te kunnen betalen. Daarbij stond je de hele dag met een kromme rug op de bollenvelden. De avond na de eerste werkdag had ik een schaats-training en kreeg ik enorm last van mijn rug. Dat was het einde van mijn werk als tulpenkopper.”

Wat zou je doen als je een miljoenenprijs wint?

„Veel reizen. Ik besteed mijn geld liever aan avontuurlijke vakanties dan aan een snelle auto of een grote villa. Het lijkt me prachtig om de wereld te ontdekken, inspirerende mensen te ontmoeten en van andere culturen te proeven. Dat mag op een besneeuwde berg, maar ook op een tropisch strand. Het wordt tijd dat die miljoenenprijs snel komt, want anders is ons zoontje leerplichtig en kan hij niet meer mee op reis.”

11 jan. 2017

Do’s en don’ts om succesvol te beleggen

nieuwleestijd 2 min
Laat je niet verrassen door onverwachte gebeurtenissen. Een faillissement, zoals hier bij Imtech, kan vervelende gevolgen hebben.

Do’s en don’ts om succesvol te beleggen

2 min leestijd

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

Aan het begin van het jaar houden veel beleggers de beleggingsportefeuille tegen het licht houden. In 2016 hebben aandelen ongeveer 10% gerendeerd en obligaties 3%. Moet je meer aandelen kopen, of juist winstnemen? Wat zijn de belangrijkste do’s en don’ts?

Het opstellen van een beleggingsplan met daarin een realistisch beleggingsdoel is de eerste stap. Dit is belangrijke input voor het risicoprofiel. Welk rendement moet je behalen om de hypotheek te kunnen aflossen? Welk risico is acceptabel zodat de pensioenuitkeringen geen gevaar lopen? Door de resultaten periodiek te vergelijken met het plan krijg je inzicht en kun je op tijd bijsturen indien nodig.

Werken volgens een plan voorkomt dat je handelt vanuit emotie (de belangrijkste don’t). Veel beleggers hebben de neiging aandelen te kopen als nadat ze zijn gestegen en juist te verkopen als ze laag staan. Door de focus op het doel voorkom je dat emoties de overhand nemen. Diverse onderzoeken laten zien dat beleggers met een plan betere rendementen behalen.

De volgende tip is om goed te spreiden in de portefeuille. Spreiden kan over categorieën zoals obligaties en aandelen, maar ook over regio’s en sectoren. Door te spreiden wordt het rendement van het vermogen niet beïnvloed door eenmalige events zoals faillissementen van bedrijven als Imtech en Fortis. Events komen altijd onverwacht dus je kunt er beter vooraf rekening mee houden. En ga niet te lang tegen de markt in. De kans is klein dat jij meer kennis hebt dan de rest van de markt. De kans is veel groter dat zij iets weten, wat jij niet weet.

De derde ‘do’ is goed op de kosten te letten. De kosten die je betaalt gaan direct ten laste van het rendement. Je kunt kosten besparen door bijvoorbeeld minder transacties te doen of een goedkopere aanbieder te kiezen. Staar je niet blind op de laagste kosten, maar kijk verder naar eventuele verborgen kosten, risico’s en aanvullende voorwaarden.

Met bovenstaande tips ben je er nog niet. Succesvol beleggen kost tijd en vergt aandacht. Beleg niet als je de investering niet volledig begrijpt, maar maak een pas op de plaats of besteedt het uit.

6 jan. 2017

Groeispurt voor Drift Power Sports

nieuwleestijd 1 min
Personal trainer Mitch van der Drift.

Groeispurt voor Drift Power Sports

1 min leestijd
In 2015 portretteerden we elke veertien dagen een jonge, startende ondernemer. Hoe is het om op je 23ste al personeel in dienst te hebben? Hoe gaat het onderhandelen met mensen die twee keer zo oud al jou zijn? Vorige week keken we terug met vier van hen. Vandaag als ’toetje’ Mitch van der Drift uit Leiden.

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

Mitch van der Drift was in mei 2015 net anderhalf jaar bezig met zijn bedrijf Drift Power Sports. En nu? ,,Het gaat gigantisch: werkweken van 70 uur.’’

,,Het bedrijf is erg veranderd. Destijds werkte ik veel buiten, bootcamps en zo, maar dat is niet meer. Ik huur nu een eigen ruimte in sportcentrum Ramdas in de Rooseveltstraat in Leiden waar ik al mijn gewichten, touwen en andere materialen heb.’’

Er is zoveel vraag naar zijn trainingen dat hij een freelancer trainster in de arm heeft genomen om geen nee te hoeven verkopen. ,,Dat is wel bijzonder. Drie jaar zag niemand me staan. Nu krijg ik regelmatig telefoontjes om samen te werken. En nu kan ík kieskeurig zijn.’’

Mitch (26) richt zich bij het sporten niet alleen op de fysieke ontwikkeling van het lichaam, maar hij besteedt ook veel aandacht aan het mentale vlak. Mental coaching dus. Hij is er van overtuigd dat sporten kan helpen om mentale knopen op te lossen. ,,Ik heb ook nooit vastomlijnde trainingsplannen, maar laat dat altijd afhangen van de persoon. Daarom werk ik veel individueel of in groepjes van maximaal vier personen.’’

Masterclasses

Naast het werk in het sportcentrum verzorgd Mitch workshops en masterclasses bij bedrijven. ,,In die workshops komt feilloos naar boven hoe de eigenlijke machtsverhoudingen liggen. Die natuurlijke processen worden mooi blootgelegd.’’ En Mitch geeft les aan de opleiding ’beweegcoach’ en ’vitaliteitscoach’ bij Sonnevelt opleidingen, een opleidingsinstituut voor vitaal leven.

Een stormachtige ontwikkeling en daar komt voorlopig geen einde aan, als het aan Mitch ligt. ,,In Leiden hebben we nu wel een gevestigde naam. Als ik 55 ben hoop ik ook elders in het land vestigingen te hebben.’’

www.driftpowersports.nl

6 jan. 2017

De thuiswerker: Dagen achter naaimachine

nieuwleestijd 1 min
Rachel de Kooker.

De thuiswerker: Dagen achter naaimachine

1 min leestijd
Rachèl de Kooker (30) uit IJmuiden maakt met haar eigen bedrijf Atelier Chimaera fantasy kostuums en historische kleding.

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

Avond na avond, in de weekenden en om de week op vrijdag de hele dag zit zij thuis achter haar naaimachines en is zij bezig met het ontwerpen en maken van speciale kostuums voor fantasy fairs en historische evenementen.

Doordeweeks verzorgt Rachèl ook nog eens nagenoeg full-time bij Troostwijk Veilingen in Amsterdam de marketing en publiciteit. Een harde werker, dus...

Ze vindt het heerlijk om vanuit huis te kunnen werken. Als ze een ingeving krijgt voor een kostuum, baljurk of een hoofdtooi kan ze dat meteen uitwerken.

Haar werkkamer staat zo propvol, dat zij voor grote kostuums waar meters stof in gaan zitten vaak uitwijkt naar de woonkamer. Geen probleem, vindt haar vriend, die haar aan alle kanten steunt.

Rachèl zet in op kwaliteit en dat spreekt mensen aan, merkt zij.

Meer informatie over haar werk staat op www.atelierchimaera.nl.

Elke maand brengen we een thuiswerkplek in beeld. Ook meedoen? Mail: bijlageredactie@hollandmediacombinatie.nl

6 jan. 2017

In het vak gerold

nieuwleestijd 2 min

In het vak gerold

2 min leestijd
Edwin Jonker is acteur. De tv-kijker zag hem in series als ’Baantjer’ en ’Trauma 24/7’. Hij had rollen in speelfilms en theatervoorstellingen als ’Rent’ en ’The Lion King’. Nu trekt hij langs de theaters met de musical ’A Chorus Line’. Edwin is vader van twee kinderen. Hij woont alleen in Amsterdam. Hier vertelt hij over zijn talenten en centen.

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

Wat wilde je later worden?

„Rechercheur of historicus. Op het VWO had ik een negen op mijn eindlijst voor geschiedenis. Ik was er goed in en ik vond het leuk. Daarom heb ik die politiedroom laten varen en ben ik geschiedenis gaan studeren aan de Universiteit van Amsterdam. Ik ben tot het derde jaar gekomen. Toen had ik een zanggroepje met vrienden. We traden op bij feesten. Bij die klussen kwam ik in contact met regisseur Job Gosschalk, die me aanraadde om naast het zingen ook te gaan acteren. Via via kwam ik zo in de toneelwereld terecht.”

Wat was je eerste baan?

„Als scholier was ik in de vakanties manusje van alles bij het opleidingsinstituut waar mijn moeder werkte. Daar ruimde ik het magazijn op, deelde ik bij examens de vragenlijsten uit en voerde ik de antwoorden in in de computer. Van mijn salaris ging ik op reis. Ik heb veel van Amerika gezien. Dat was heel leerzaam.”

Wat was je leukste baan?

„Ik heb geweldige herinneringen aan mijn eerste rol in de musical ’Rent’ waarin ik het vak leerde van regisseur Ivo van Hove. Aanvankelijk zag ik die rol als een leuk uitstapje. Ik dacht: straks studeer ik wel weer verder. Maar de ene rol volgde de andere op en nu zijn we zestien jaar verder. Inmiddels ben ik van het vak gaan houden. Nu speel ik in films, in tv-series en in het theater. Dat laatste vind ik het ultieme acteren omdat er publiek bij is. Daarom moet het in één keer goed gaan. Dat vind ik nog altijd spannend. Op dit moment speel ik de rol van regisseur in de musical ’A Chorus Line’ . In de voorstelling beoordeel ik een groep ambitieuze jonge dansers die auditie komen doen. Het verhaal legt de persoonlijke drijfveren van de gegadigden bloot. Ook zie je als toeschouwer hoe hard het vak kan zijn.”

Heb je wel eens werk gedaan voor het geld?

„O ja. Ik vind mijn werk leuk, maar je moet het niet romantiseren. Ik heb een hypotheek en twee kinderen die straks willen gaan studeren, dus er moet ook gewoon geld verdiend worden. Daarom doe ik wel eens klussen die ik artistiek misschien niet zo interessant vind, maar die commercieel wel boeiend zijn. Als zo’n opdracht goed geld oplevert, kun je het jaar daarop weer wat kieskeuriger zijn met het aannemen van nieuw, interessanter werk.”

Wat zou je doen als je een miljoenenprijs wint?

„Een deel van de prijs zou ik apart zetten om mijn kinderen verder laten leren. Maar ik zou ook geld investeren in een eigen productiebedrijf voor theater en film. Ik heb genoeg ideeën om schrijvers aan het werk te zetten en zo de mooiste producties te maken die nu alleen nog maar in mijn hoofd te zien zijn.”

30 dec. 2016

Paardencoach versterkt team

nieuwleestijd 3 min
Inge Buis werkt graag met haar Friese merrie Elke, want die geeft duidelijke signalen, die niet te heftig zijn.

Paardencoach versterkt team

3 min leestijd
Vrijwel alle problemen kan Inge Buis aanpakken. Het meest werkt ze met groepen, bijvoorbeeld met bedrijfsteams. Meestal in een traject van drie sessies, soms ook in een enkele ontmoeting, zoekt ze uit hoe de onderlinge verhoudingen liggen en of die overeenkomen met de hiërarchie op de werkvloer. Dat doet ze echter niet alleen. Haar paarden helpen haar daarbij.

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

In haar begeleiding gaat ze ’systemisch’ te werk. ,,Bij systemisch coachen kijk je naar de systemen waar iemand deel van uitmaakt. Hoe is de binding en de ordening in een team, of in een familie? Bedrijven werken vaak op bestemming, het gaat om het behalen van een doel, en daarbij heeft iedereen zijn eigen taken. Binnen families gaat het om de balans tussen geven en nemen.’’

Om sneller tot het doel te komen, maakt Buis gebruik van ’opstellingen’, zoals psychotherapeut Bert Hellinger die bedacht. Eén persoon zet anderen in als representanten voor degenen die een rol spelen in het vraagstuk dat behandeld wordt. Hij plaatst hen in de ruimte op een manier die voor hem goed aanvoelt. Bij Buis wordt dit proces iets complexer doordat zij representanten inzet om de energievelden weer te geven die de paarden met hun gedrag tekenen.

Op die manier hielp ze bijvoorbeeld cliënten van verschillende loopbaancoaches en maatschappelijk werkers om een volgende stap te zetten in hun carrière. Zij stelden vragen als ’Hoe kan ik mijn droomberoep gaan uitoefenen’ en ’Hoe kan ik omgaan met spanning tijdens een sollicitatiegesprek’. Vaak kennen mensen intuïtief de antwoorden al. Door gerichte vragen te stellen en opdrachten te geven, haalt Buis ze naar boven. Een paard helpt daarbij, doordat het spiegelt wat de coachee voelt, ook als die zich daar niet van bewust is.

Praktijk

Sinds kort heeft Buis, die zelf in Heiloo woont, haar praktijk in Eenigenburg. Het uitzicht over de weilanden en op het dorp geeft een gevoel van vrijheid. Er is veel privacy en er zijn weinig externe invloeden waar de paarden op zouden kunnen reageren. Daarom is Buis erg in haar sas met deze plek.

In een houten aanbouw tegen een boerderij heeft ze twee paarden gestald: een grote bruine Friese merrie die luistert naar de naam Elke en Joni, een kleine, eveneens bruine, Shetlander. Ze kunnen er vrij rondlopen in een bak gevuld met een dikke laag zand, die doorloopt buiten de openstaande deuren. De dieren hebben aardig wat bewegingsruimte. ,,Ik coach in principe ook in vrijheid, met de paarden los. Dan geven ze de beste signalen’’, zegt Buis.

De kleine Joni is nieuwsgierig en deinst niet terug om een lekkere knauw in een voet te geven. Inge waarschuwt: ,,Ze is wat onstuimig, dus ga vooral niet achter haar staan!’’ Joni doet dan ook niet mee aan coachsessies.

Beide paarden stuiven naar buiten wanneer nieuw bezoek zich meldt aan de voorkant van de boerderij. ,,Ze voelen dat door een soort energieveld. In het wild leven ze in kuddes, alleen redden ze het niet. Ze voelen elkaar goed aan en ze voelen het ook als er jachtdieren naderen. Dat is wat paarden zo krachtig maakt.’’

Dat geldt overigens niet alleen voor paarden, maar voor vrijwel alle dieren, vertelt Buis. Ze vindt dat paarden zich wel het duidelijkst uiten. Daarom zijn ze ook zo geschikt om mee te coachen. Ze voelen namelijk ook de energie die een menselijk individu uitstraalt haarfijn aan en spiegelen het gedrag dat daaraan ten grondslag ligt - ook als dat onderdrukt wordt.

Buis kan de uitingen van het paard vertalen. Dat gaat het makkelijkst met Friezen, heeft ze ervaren. ,,De Fries is een oerpaard, hij is meer geaard dan de meeste andere rassen. Zijn signalen zijn heel duidelijk, maar minder heftig dan bijvoorbeeld die van een shetlander.’’

Rijdier

Inge begon zelf als tiener met paardrijden en verzorgde het dier waar ze op reed. Pas jaren later besefte ze dat dat haar ook al spiegelde. Ze had toen al een rijdier voor haar eigen dochters gekocht. ,,Dat gedroeg zich opmerkelijk. Ik begreep het niet. Toen ben ik eens gaan googelen en kwam ik erachter dat het mij spiegelde.’’ Dat vond ze zo fascinerend dat ze zich er verder in verdiepte door het volgen van cursussen paardencoaching.

Buis beseft dat wat zij aan de man brengt vaag kan klinken. Maar zweverig is ze niet en ze werkt graag met cynici. ,,Ik vind dat zelfs het mooiste: met mensen werken die er kritisch tegenover staan. Zolang ze ervoor openstaan, komt er altijd iets uit.’’

30 dec. 2016

Naam concurrent gebruiken?

nieuwleestijd 2 min
Het logo van Fleurop, bij een van de aangesloten bloemisten.

Naam concurrent gebruiken?

2 min leestijd
Zijn alle mogelijke zoekwoorden gewoon te gebruiken als Adword om je eigen advertenties te promoten bij Google? Wat zijn de gevaren van het gebruik van merken van anderen (concurrenten) als Google Adword?

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

Om online beter gevonden te worden, kopen bedrijven zoekwoorden bij Google. Het is één van de factoren die relevant zijn bij zoekmachine optimalisatie. De vraag is: Welke zoekwoorden zijn het best? Google geeft hiervoor allerlei suggesties. Maar mag je nu ook merken van de concurrent gebruiken om aan te geven dat je een goed alternatief hiervoor hebt?

Het Europese Hof heeft zich een paar jaar geleden al over een vergelijkbare zaak gebogen en toen een aantal belangrijke uitgangspunten geformuleerd. Het moet voor de consument duidelijk zijn wat de relatie is tussen de adverteerder en het merk (is het een distributeur, concurrent etc.). Daarnaast bepaalde het Hof dat Google niet aansprakelijk is voor enige schade. Als er inbreuk wordt gemaakt dan is uitsluitend de adverteerder hiervoor verantwoordelijk. Daarover is soms onduidelijkheid.

Fleurop

De vraag van wat nu wel of niet toelaatbaar is, staat centraal in de rechtszaak over het gebruik van het merk ’Fleurop’ als Google Adword door Topbloemen.nl.

Het Fleurop netwerk bestaat in Nederland uit ongeveer 1.200 onafhankelijke bloemisten. Via het Fleurop netwerk kunnen consumenten een boeket bloemen bestellen en laten bezorgen. Fleurop heeft een grote naamsbekendheid. Marktonderzoek toont aan dat het bedrijf een spontane bekendheid heeft van 66% en zelfs een geholpen bekendheid van 91%. Bijna driekwart van alle boeketten worden verzonden via het Fleurop-netwerk. Om de rechten optimaal te beschermen zijn de naam en het logo ’Fleurop’ vastgelegd als merk.

Topbloemen.nl is een alternatief netwerk. Hierbij zijn ca. 500 Nederlandse bloemisten aangesloten. Als een consument het zoekwoord ’Fleurop’ intikt bij Google verschijnen er advertenties van Topbloemen.nl. In de advertenties wordt nergens verduidelijkt wat de link is met Fleurop. De advertenties eindigen steeds met een verwijzing naar de website Topbloemen.nl.

Alternatief

Merkinbreuk stelt Fleurop. Topbloemen.nl is het daar niet mee eens. Zij stellen dat gebruik van het zoekwoord ’Fleurop’ toelaatbaar is om een goed alternatief te kunnen aanbieden. De kernvraag bij de rechter is: Weten consumenten dat de boeketten worden aangeboden door een concurrent van Fleurop? Of denkt het publiek dat dit een Fleurop bloemist is? Omdat het leeuwendeel van het relevante publiek Topbloemen.nl niet kent als bloemistennetwerk, gaat het daar mis. Niemand snapt dat het hier om een concurrent gaat. Daarnaast wordt in de superkleine advertenties niet uitgelegd wat de link is met Fleurop (dat is qua ruimte ook vrijwel onmogelijk). Het is dus voor consumenten onduidelijk of de bloemen nu door een Fleurop bloemist wordt aangeboden of een concurrent. Gevolg: merkinbreuk. Topbloemen.nl moet de schade vergoeden (nader te bepalen) en een deel van de proceskosten (bijna € 18.000).

Daarom een goed voornemen voor komend jaar wat dit betreft: bezint eer ge begint.

30 dec. 2016

Emma is jarig

nieuwleestijd 2 min

Emma is jarig

2 min leestijd

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

Emma is jarig. Het feest wordt groots gevierd met jongeren, medewerkers, vrijwilligers, werkgevers en vrienden van Emma. Ze zijn er allemaal. Emma at Work begeleidt jongeren vanaf 15 jaar met een chronische aandoening of beperking bij hun eerste stappen op de arbeidsmarkt. Jongeren zoals Jonathan Sampat, arts op de afdeling gynaecologie in het OLVG. Of Tim van Zutphen, door zijn handicap aan een rolstoel gekluisterd, studeert rechten in Leiden. In zijn woorden: ’Als u nog een rijdende rechter zoekt, ik ben uw man’.

Of Godelivia Veira, aan de slag bij ABN-Amro. Zij presenteert als een ervaren anchorwoman met aanstekelijk enthousiasme het feestprogramma. Hilversum zoekt u nog een tafeldame? Denk aan Godelivia. Succes verzekerd.

Emma geeft jongeren zelfvertrouwen. Bij Emma gaat het erom wat je wel kunt, niet wat je handicap is. Kinderarts Marjolein Peters vertelt op het verjaardagsfeestje van Emma dat chronisch zieke jongeren hun leven lang horen wat ze moeten, niet wat ze kunnen en hoe beklemmend de bescherming van artsen en verzorgers kan werken en wat dat doet met het zelfvertrouwen. Emma gaat met hen aan de slag. Ze zoekt stageplekken en banen, zorgt dat een medische behandeling past met het werk en begeleidt werkgevers. Emma is er altijd voor haar jongeren.

Emeritus professor Hugo Heymans hoorde tien jaar geleden van een collega in Washington over een onderzoek naar de integratie van jongeren met een aandoening in de samenleving. Hij dacht, dat het wel een typisch Amerikaanse situatie zijn. Terug in Nederland ontdekte hij dat het hier even schrijnend was. Heijmans realiseerde zich dat kinderen met een ziekte of beperking dankzij de moderne gezondheidszorg steeds grotere mogelijkheden hebben volwassen te worden. Om vervolgens achter de geraniums te verdwijnen.

Nu is Hugo de man er niet naar om het bij een constatering te laten. Hij mobiliseerde werkgevers in de regio, zocht contacten met een uitzendbureau en zorgde voor intensieve begeleiding vanuit het AMC. Zijn doel, jongeren met een aandoening helpen aan een baan. Is dat gelukt? Wis en waarachtig. Emma heeft in tien jaar 1000 jongeren geplaatst.

Dertje Meijer voormalig CEO van het Havenbedrijf Amsterdam zegt: ,,Wij geloven in de kracht van deze jongeren en zijn overtuigd dat onze investering in de club van de 1000 vrienden van Emma, 1000 keer zoveel oplevert aan zelfvertrouwen. Werk biedt perspectief en zelfstandigheid. Meedoen en onderdeel zijn van de maatschappij is ongelofelijk belangrijk voor jonge mensen”. De kracht van Emma is een klein team en een enorme betrokkenheid en netwerk. Dan heb je geen subsidie nodig. Maar er is een probleem met de participatiewet vertelt Marlies van Hilten, directeur van Emma at Work. Onze jongeren zijn goed opgeleid en komen daarom niet in aanmerking voor de participatiewet. Er volgt een kafkaiaans verhaal over doelgroepen, no-risk polissen, minimum loon en quota voor werkgevers. Dat moet op te lossen zijn. Jetta Kleinsma, kom op, je hebt nog twee maanden om Emma een cadeau te geven. Wat te denken van een no-risk polis voor de jongeren van Emma at Work?

30 dec. 2016

Auto dankzij de reclame

nieuwleestijd 2 min
Jon van Eerd

Auto dankzij de reclame

2 min leestijd
Jon van Eerd is de koning van de komedie. Hij schreef inmiddels tien voorstellingen waarin zijn onhandige alter ego Harrie Vermeulen de hoofdrol speelt. Nu trekt hij door het land met ’Harrie Let Op De Kleintjes’, op oudejaarsdag wordt de registratie van voorganger ’Harrie Babba’ op tv uitgezonden. Jon woont samen met zijn man in Amsterdam.

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

Wat wilde je later worden?

„Dierenarts of acteur. Ik ben dol op dieren, dus hulp verlenen aan zieke honden en katten leek me heel nobel. Toch trok het toneel me meer. Ik groeide op in Maastricht waar ik al jong bij het amateurtoneel zat. De kostuums, de muziek en de sprookjeswereld van het theater spraken enorm tot mijn verbeelding. Terwijl andere jongens van mijn leeftijd buiten voetbalden, zat ik naar films te kijken. Als kind wist ik alles van de acteurs die daarin speelden.”

Wat was je eerste baan?

„In een Italiaans restaurant in Maastricht werkte ik in de bediening. Dat vond ik leuk omdat het een vorm van theater was. Als ober draag je een kostuum, je speelt de rol van sfeermaker en je weet dat de ogen van de gasten op je zijn gericht. Mijn baas was een echte Italiaan. Als hij zei dat er vis in de koelkast lag die nodig op moest, wist ik dat ik die moest aanbevelen bij de gasten. Nou, dat deed ik dan met overtuiging. Zo van: ’We hebben toch een heerlijk visje op het menu! Zalig op de huid gebakken, mevrouw!’ Dat bestelden ze dan.”

Wat was het leukste werk ooit?

„Ik geniet van mijn rol als Harrie Vermeulen in de komedies. Dat karakter ligt dicht bij me omdat ik die stukken ook zelf schrijf. Inmiddels speel ik de tiende voorstelling met Harrie en het blijft fantastisch. Maar ik heb ook goede herinneringen aan mijn rol in ’La Cage aux Folles’. Het stuk was goed, de rol was boeiend en met mijn collega’s was er een geweldige klik. Met die groep gaan we nog altijd eten.”

Heb je wel eens werk gedaan voor het geld?

„Oh ja, natuurlijk. Ik heb heel veel reclamespotjes gedaan. Voor van alles. Vooral Amerikaanse bedrijven vroegen me veel. Omdat ik in Amerika en Engeland heb gewerkt, spreek ik goed Engels. Vanwege allerlei regeltjes was het voor Amerikanen voorheen voordeliger om hun spotjes in Nederland op te nemen, dus voor mij was dat heel lucratief. In die tijd reed ik auto van het reclamegeld.”

Wat zou je doen als je een miljoenenprijs zou winnen?

„Ik zou iets doen om dieren te helpen. Een opvangcentrum voor honden bouwen, bijvoorbeeld. Ook zou ik een mooie voorstelling willen maken zonder me zorgen te hoeven maken over de inkomsten. Nu zit ik toch vaak te denken aan de lening bij de bank die nog moet worden afgelost. Het lijkt me heerlijk om in alle vrijheid op het toneel te kunnen staan, zonder de druk van de kassa te voelen.”

30 dec. 2016

Ondernemende jonge starters

nieuwleestijd 3 min
Fabian Broersen (r) en Mitch Komen.

Ondernemende jonge starters

3 min leestijd
Begin vorig jaar startte in dit katern een serie over jonge ondernemers in uiteenlopende sectoren. Internet, sport- en dieetadvies, horeca, midden- en kleinbedrijf. We zijn inmiddels anderhalf jaar verder. Hoe is het ze vergaan? We zoeken nog een keer contact met enkele starters.

Onbeperkt toegang tot al het nieuws uit jouw regio

30 dagen gratis

Stopt automatisch

of
Neem een 24-uurs pas (€1,-)

De 23-jarige eigenaar van Afix in Alkmaar, Benny Vingerling, kijkt tevreden terug op de afgelopen twee jaar. ,,Destijds werkte ik alleen nog met stagiaires; nu hebben we een team van vier man, waaronder een freelancer, en volgende maand start nummer vijf. Qua werkpakket is het accent verlegd van een internetbureau naar online marketingbureau.’’ Startersproblemen waren er wel. ,,Ja, onze eerste klant bleek een wanbetaler. Veel voor gedaan en niet betaald krijgen. Verder moesten we leren om als team te werken. Als je met z'n vieren bent, weet je lang niet altijd meer waar iedereen mee bezig is. Hoe je daar controle op kunt houden was nieuw en niet altijd even makkelijk. Maar het is gelukt. De processen zijn volledig geautomatiseerd.’’

Gelukkig waren er ook zaken die meevielen. ,,Ik had meer concurrentie verwacht. Acquireren gaat me ook makkelijk af.’’

Vingerling blijft doorgaan en hoopt naast Afix nog meer ’gave’ dingen op te kunnen zetten.

,,Ideeën genoeg.’’

Kelly Bennis (31) is diëtist en foodcoach. Daarnaast schrijft ze over eten. ,,Als diëtist heb ik mij gespecialiseerd in behandeling van eetstoornissen en cognitieve gedragstherapie. Qua eetstoornissen behandel ik mensen met bijvoorbeeld anorexia, boulimia, Binge Eating Disorder en andere eetstoornissen maar ook eetproblemen zoals eetbuien en emotie-eten. Met cognitieve gedragstherapie ben ik in staat mijn cliënten te helpen op psychisch gebied gerelateerd aan voeding, hiervoor ben ik opgeleid door een psycholoog. Bij overgewicht lukt het vaak niet om het gewichtsverlies op lange termijn te behouden. Met cognitieve gedragstherapie zoek ik met de cliënt uit waarom. Daarnaast begeleid ik veel mensen met ondervoeding en ongewenst gewichtsverlies, vooral bij ouderen en mensen met kanker. Het geeft veel voldoening om mijn cliënten weer te zien opknappen en daaraan een bijdrage te kunnen leveren.’’

Kelly heeft veel gekookt en volgt momenteel de opleiding tot basiskok. Haar kennis over eten en koken gebruikt ze voor het ontwikkelen van 400 recepten voor kookboeken van Mieke Kosters.

Fabian Broersen (23) en Mitch Komen (22) hebben hun bedrijf EasySeeds van een studentenproject uit zien groeien tot een volwaardig bedrijf. EasySeeds verkoopt zaadmatjes, die thuis in korte tijd opgekweekt kunnen worden. Studiegenoot Arjan, anderhalf jaar terug nog van de partij, haakte in juli vorig jaar af. Verschil van inzicht.

Mitch: ,,De omzet is in die kleine twee jaar zo’n 15 keer zo groot geworden. We begonnen met drie salade-combinaties, inmiddels hebben we ook twee bloemenmatten. Een variant met bloemen die bijen aantrekken en een mat die vlinders aantrekt.’’ Naast de particuliere markt hebben Fabian en Mitch ook de zakelijke markt benaderd. ,,Ja, de bloemenmatten zijn een relatiegeschenk van een grote hypotheekadviseur. Verder leveren we aan Bakker Hillegom en via groothandel Mosselman aan tuincentra. Voor directe levering was het aantal van vijf producten te gering. Nu gaan we mee in het totale assortiment van Mosselman.’’ Hun werk is nu nog een parttime baan, maar moet wel doorgroeien naar fulltime. ,,We zijn bezig met het buitenland.’’

Lisette de Vries (22) opende in Wieringerwerf de deuren van Happiness Bloemen. De winkel liep goed, ze had het druk, maar de stress van het ondernemen en alles alleen moeten doen vertaalde zich in exceem op de handen. Dus moest ze afgelopen juli besluiten om met de zaak te stoppen. ,,Met pijn in mijn hart.’’

Op dat moment kwam er onverwacht iemand die het winkelpand over wilde nemen. ,,Toeval bestaat niet toch?’’

Een week na de sluiting van de zaak ging ze op de bonnefooi naar Texel en daar kwam ze in de horeca terecht. ,,Binnen een week was ik verhuisd naar een plek waar ik mij altijd thuis gevoeld heb. Mijn motto is altijd: waar een oude deur sluit, gaat een nieuwe deur open!’’ Wat heet: ze ontmoette op het eiland haar vriend, waar ze nu mee samenwoont.

De horeca bleek toch niet zo haar ding, maar vorige week belde bloemist Bert van der Wal van Texels Wonen, met de vraag of ze daar wilde komen werken. ,,Ik heb meteen ja gezegd en vanaf januari werk ik weer in de bloemen. Ik kan niet wachten om te beginnen.’