IND wijst asielaanvraag helft homokoppel af

IND wijst asielaanvraag helft homokoppel af
© Holland Media Combinatie/Leonie Groen
Mushtak (l) mag blijven, Sahir (r) moet weg.
Ze hadden al in Irak iets met elkaar, zeggen twee asiel zoekende mannen. Hier, in de Nederlandse azc’s, wonen zij samen op een kamer. Zij zijn, zeggen ze, een homoseksueel koppel. En toch moet een van de twee het land uit. De IND betwijfelt of die ene wel homofiel is.

,,Wij hebben niet samen te voet acht landen doorkruist om nu te worden gescheiden”, zegt de ene helft van het stel, de 23-jarige Mushtak. Hij mag in Nederland blijven. Althans voorlopig. Hij is blij, hier kan hij zichzelf zijn, in Irak wordt hij vervolgd. Hij toont een foto van zichzelf in een spannend zwart pakje. Gemaakt in Nederland. Zijn geaardheid betwist de IND niet.

Mishandeld

Wel zet de IND vraagtekens bij de seksuele gerichtheid van de zes jaar oudere Sahir met wie Mushtak anderhalf jaar geleden in Nederland arriveerde. ,,We moesten vluchten uit Irak nadat mijn broer in mijn telefoon heeft zitten neuzen en ontdekte dat ik chatte met mannen. Hij heeft mij bedreigd en mishandeld”, zegt Mushtak. Hij voert het woord. Als voormalig receptionist van een hotel in Irak beheerst hij het Engels goed. ,,Sahir is bakker, laag opgeleid, spreekt geen Engels.” Mushtak meent dat dat zijn vriend parten heeft gespeeld bij de asielaanvraag. ,,Hij begreep de vragen niet goed. De IND vraagt naar zijn bewustwordingsproces. Dat is een onmogelijke vraag. Sahir is bovendien introvert. Het vraaggesprek met de IND vindt plaats in een kantoor, wordt afgenomen door een wildvreemde. Daar zit ook nog eens een tolk bij. Als asielzoeker weet je niet hoe zo’n tolk over homo’s denkt.”

Zijn vriend heeft volgens Mushtak nog een ander probleem. Hij lijkt niet op een homofiel. Hij heeft een snor, een volle baard, een stevig postuur. Sahir verklaart tegen de IND dat hij heel bewust een intimiderend voorkomen kweekt. Dan hoeft hij minder bang te zijn. ,,Hij heeft nog meer pech”, zegt Mushtak. ,,Zijn telefoon is afgepakt en hij weet het wachtwoord niet meer van zijn Facebookaccount.” Nu kan hij, zegt het stel, niet meer bewijzen dat hij al een relatie met Mushtak had voordat hij hierheen kwam.

Tegen de IND verklaart Sahir dat hij ginder, van zijn 16e tot zijn 20e, seks had met mannen. Zonder zich te realiseren adat hij homoseksueel was. De IND zegt dat dit soort contacten voorkomen in de islamitische wereld zonder dat de mannen in kwestie homoseksueel zijn. Mushtak: ,,Pas toen Sahir mij ontmoette in 2014 in Erbil, via internet, realiseerde hij zich dat hij homo is. De IND vindt dat te laat.”

Mushtak begrijpt het niet. ,,Vanaf onze eerste dag in Nederland worden we beschouwd als een stel. In Alkmaar wonen we in een huis speciaal voor asiel zoekende gays omdat we als homostel in het azc in Heerhugowaard met de nek werden aangekeken. Waarom zegt de IND dan geen geloof te hechten aan de verhalen van Sahir?”

Onherkenbaar

De mannen willen alleen onherkenbaar in de krant. Als Sahir wordt uitgezet, moet in Irak niet bekend zijn dat hij homo is. ,,Op straat lopen we niet hand in hand, ook in Nederland worden homo’s in elkaar geslagen.”

Commissie moet zeggen: Homo ja/nee

LGBT Asylum Support luidt de noodklok omdat sinds begin dit jaar erg veel homoseksuele asielzoekers uit landen als Irak en Iran afgewezen worden door de IND. Gemiddeld vijf per week kloppen er bij de organisatie aan voor bijstand. LGBT Asylum Support pleit voor een toetsingcommisie, vergelijkbaar met die voor moslims die christen zijn geworden. In april is de organisatie een petitie hierover gestart met de titel ’Niet Gay Genoeg’. Bij verschillende leden van de Tweede Kamer ligt er al een verzoek om het idee te ondersteunen. Tijdens de Alkmaar Pride op zaterdag 27 mei varen verschillende uitgeprocedeerde LHBT-asielzoekers (Lesbisch, Homoseksueel, Biseksueel en Transgender) mee op de boot van GroenLinks en LGBT Asylum Support, van wie de IND vindt dat zij ’niet gay genoeg’ zijn. Bijna alle afgewezen LHBT’ers verdwijnen in de illegaliteit.

Commissie oordeelt over bekeerlingen

Een deskundigencommissie, waarvoor LGBT Asylum Support pleit, bestaat er al als het gaat om asielzoekers die zich hebben bekeerd tot het christendom.

Advocaten van afgewezen ex-moslims die asiel zoeken, kunnen zich wenden tot een van de drie mogelijkheden die er zijn om alsnog erkenning te krijgen voor de bekering tot het christendom. Zo is er de stichting Gave. Deze heeft in vijf jaar tijd vierhonderd dossiers voor de kiezen gekregen. Meest van asielzoekers die in Iran al met het christelijk geloof bezig waren -de Koran en de gebeden zijn in het Arabisch, een taal die Iraniërs niet beheersen- en Afghanen die hier kennis hebben gemaakt met het christendom -daar heb je geen kans een Christen te ontmoeten. Het aantal aanvragen is explosief gestegen, van 77 in 2016, naar 45 alleen al in de eerste drie maanden van 2017. De toename wordt verklaard uit het wegwerken van achterstanden door de IND. Tot 2014 werd tien procent van de bekeerlingen door de stichting Gave afgedaan als ’fake’, vorig jaar werd 27 procent van de aanvragen ’ongeloofwaardig’ beschouwd.

Afgewezen asiel zoekende bekeerlingen kunnen zich ook wenden tot de commissie Plaisier van de Protestantse Kerk Nederland (PKN). Daarnaast wordt godsdienstpsycholoog professor Joke van Saane, verbonden aan de Vrije Universiteit (VU) in Amsterdam, vaak ingeschakeld. Zij heeft een model ontwikkeld op grond waarvan de geloofwaardigheid van een bekering kan worden getoetst. De Raad van State en verschillende rechtbanken vegen de deskundigheid volgens Gave geregeld van tafel. Andersom merkt Gave ook dat er asielzoekers zijn die ten onrechte door de IND worden aangemerkt als bekeerling. De IND houdt niet bij hoeveel asielzoekers op grond van geloof en seksuele voorkeur worden toegelaten.

Wil je niks missen van De Gooi- en Eemlander? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws