Column Rob van Vuure: PvdA? SGP?

Column Rob van Vuure: PvdA? SGP?
© Foto Erna Faust
Rob van Vuure

Zoon David wordt deze week 18 jaar.

Dat betekent veel (ja hoor je bent nu volwassen, ja hoor je hoeft in principe niet meer naar school, ja hoor je mag op jezelf wonen, ja hoor je mag nu ook naar dát soort feesten, ja hoor je mag autorijden, ja hoor je mag beleggen, ja hoor je mag voor je vriend van 18-min-twaalf-dagen een pilsje halen, ja hoor je mag nu ook naar dat soort films, ja hoor je mag naar zo’n dartfestijn in zo’n Engelse hal, ja hoor je jongerenrekening wordt een échte bankrekening, ja hoor, ja hoor David).

En ja hoor, je mag volgende week stemmen. Stemmen! Stemgerechtigde leeftijd! Schoksgewijs worden luiers groot, zei het stembiljet dat twee weken geleden voor hem binnenkwam. Veel échte volwassenen weten niet eens waarop ze moeten stemmen, laat staan debutanten van 18. Ze zweven maar wat. Dus ik dacht: aan tafel en voorlichten.

’David, wat ga je stemmen?’ Wedervraag: ’Wat stem jij?’

In al die jaren dat mijn vader nog leefde, was dat geen enkel probleem. Paplepels vol Den Uyl kreeg ik binnen, Wim Kok dat wás toch iemand, een eenvoudige timmermanszoon die premier werd. Mijn broer zei een keer argeloos op een verjaardag dat hij nog niet wist wat hij zou stemmen, ik zag mijn vader verschrompelen: ’opvoeding mislukt’. De enkele keer dat ik dacht: nu maar eens niet PvdA, die Van Mierlo lijkt me wel een goeie kerel, kreeg ik het niet voor elkaar.

In de beslotenheid van het stemhokje werd ik door mijn opvoeding overvallen, hoorde ik opeens het ’Morgenrood’, zag ik die vuist van Troelstra, kropen de volzinnen van mijn vader onder de gordijntjes door naar binnen om op het stembiljet het rode potlood dwingend de weg te wijzen: daar, daar links bij Samsom moet je zijn. Een enkele keer kon ik op mijn vader zelf stemmen, op die dagen was er geen twijfel.

Aan tafel zei ik tegen David: ’Ik stem waarschijnlijk PvdA’. David (18): ’Zeker door opa’. Eigenlijk wel. Alhoewel ik door de jaren heen steeds meer ’op personen’ dan ’op visies’ ben gaan stemmen. Roemer: toch liever als buurman. Rutte: jolige oom. Minister Liliane Ploumen: had ik vroeger wel verkering mee willen hebben. Ik: ’David weet je nog, toen bij Ajax?’ We zaten verleden jaar een keer superluxe in de Arena en kwamen naast minister Asscher terecht. Hij praatte leuk met David over voetbal, bleek er verstand van te hebben (’Gudelj er uit’) en maakte met David een selfie voor moeder thuis. Hij haalde in de rust ook nog cola en koffie. ’Een held’, zei David.

Aan tafel met mijn 18-jarige vulde ik de Stemwijzer in. Nee, niet Wilders, niet SGP, niet Marianne Thieme. Close finish Asscher/Pechtold.

Uiteindelijk viel de beslissing, ver in de verlenging. Twee stemmen op Asscher. Een vanwege opa, een vanwege Ajax. Maar dat zal de PvdA een zorg zijn.

Wil je niks missen van De Gooi- en Eemlander? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws