Column Louise Korthals: Filterbubbel

Column Louise Korthals: Filterbubbel

En onze nieuwste vijand heet: ’de filterbubbel’. Volgens een slimme meneer die daarvoor waarschuwt is dat een persoonlijk universum van informatie waarin je online leeft.

Bedrijven als Facebook en Google maken een specifiek op jou afgestemde informatieselectie op basis van je persoonlijke profiel: je opleiding, nationaliteit, interesses, je aankopen etcetera. Je kunt zelf niet zien welke informatie er voor jou wordt weggelaten of juist wordt uitgelicht, maar je zal automatisch vooral gelijkgestemden treffen. En die beperkte, eenzijdige informatieweergave beïnvloedt vanzelfsprekend hoe je over bepaalde zaken denkt.

Als Trump bijvoorbeeld googelt op de term ’journalistieke vrijheid’ dan krijgt hij een link naar een Youtubefilmpje met drie pikante Russische prostituees die over een foto van Obama op de voorpagina van de New York Times plassen, terwijl bij Poetin meteen de screensaver aanslaat. En ik krijg waarschijnlijk een link naar een filmpje met Meryl Streep die Trump in elkaar rost met haar Golden Globe. Geen golden shower. Een Golden Globe. Dat dus.

De kloof, die politiek steeds voelbaarder wordt, tussen laag- en hoogopgeleiden, tussen zwart en blank, rijk en arm, stadsmensen en plattelandsmensen is zogezegd onmogelijk te overbruggen als wij niet voorbij onze eigen bubbel kunnen kijken. En dus is het onder voornamelijk linkse journalisten een hype om ’even uit je eigen filterbubbel te stappen’.

Je kunt je afvragen hoe je dat nou doet ’even uit je eigen filterbubbel stappen’, maar schijnbaar is dat heel makkelijk. Als je tenminste links bent en hoog genoeg opgeleid om die bubbel even lekker een weekje achter je te laten. Man, wat een vrijheid. Vergeet je yogaretraite, je detoxsmoothie, kom gewoon eens even lekker uit die bubbel!

Zo zag ik een artikel voorbijkomen van de zoveelste vrijgevochten journalist ’die even uit zijn linkse bubbel was gestapt om te kijken hoe de rechtse PVV-stemmer nou echt denkt en redeneert’. En wie had het durven hopen, het was een soort paddotrip geworden voor de beste kerel, hele nieuwe werkelijkheden hadden zich aan hem geopenbaard. Niet eerder had hij zich zo naakt en bubbelloos ergens in gestort en zie wat het had opgeleverd; vanuit de réchtse bubbel kon hij ze helemaal begrijpen! Prachtig. Vroeger heette dat empathie. Laat de verbinding tot ons komen.

En ik was zo gelukkig, ik dacht: hèhè, dankzij de moedige linkse elite is het einde der polariserende tijden nabij. Eindelijk mogen we ons weer richten op de doodvriezende kinderen, mannen en vrouwen in Zuid-Europa op de vlucht voor gruwelijk oorlogsgeweld, want die hebben nog geen waterdichte tent om in te schuilen. En wij hoeven alleen maar even uit die bubbel te stappen.

Maar ja, binnenblijven is natuurlijk wel een stuk comfortabeler met dit weer.

Wil je niks missen van De Gooi- en Eemlander? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws