Ruben Hoeke maakt het op ’Reloaded’ ook te bont | Muziekrecensie

Ton de Lange

Veertiger Ruben Hoeke staat alweer dertig jaar op het podium en presenteert nu het zevende album van RBH, zoals de Krommeniese gitarist zijn band afkort. Hoewel vooral veelgeprezen in de bluesrock bewijzen Hoeke en de zijnen, onder wie drummende broer Eric, dat zij wel meer in huis hebben. Wat niet altijd een onverdeeld genoegen is.

Met ballad ’Tunnelling dream’ en hardrocker ’Beast and a dog’ gaat RHB op ’Reloaded’ sterk uit de startblokken. Compleet met vlammend gitaarwerk en de met zelfvertrouwen zingende Lucas Pruim, die in sound en grollen zoals hondengeblaf bij flarden doet denken aan David Lee Roth. Pakkende maniertjes van de vroegere Van Halen-showman past Pruim ook toe in ’Busy boys’; de pompende baspartij van Mike Kamp en gitaarsolo met wah-wah-pedaal maken er een fijne vier minuten van.

Maar Hoeke maakt het her en der ook te bont. ’Oblivion’ duurt veel te lang door minutenlang gesoleer, met een aantal melodische tierelantijnen die zijn geliefde meester Jan Akkerman oproepen.

En net als de grote Akkerman ooit blijkt ook Hoeke te kampen met enige zelfoverschatting. De afsluitende korte ballad ’B & D’ - een ode aan zijn zoons Boaz en David - doet vader alleen, in klassieke gitaarstijl die hem duidelijk niet ligt. Het klinkt ongemakkelijk, slordig en had beter privé kunnen blijven. Knullig einde van een grotendeels geslaagd album.

Luister hier naar de playlist De Muzikale Keuze van Vrij

Meer nieuws uit Lifestyle

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.