’Mister Laren’ Fred Roest nekt met Altius zijn ’oude liefde’: ’Een beetje een rare wedstrijd wel ja, dat klopt’

Een onwennig gezicht: ’Mister Laren’99’ Fred Roest coachend (links) langs de kant van het veld als trainer van de tegenstander van de Laarders.© Foto Studio Kastermans

Gijs Moerman
Hilversum

Het was een vreemde gewaarwording: Fred Roest als coach langs de lijn bij een wedstrijd van Laren’99, maar dan als trainer van de tegenpartij. Met Altius wist hij zijn oude liefde op de pijnbank te leggen.

Het zorgde voor grote opluchting in het kamp van de oranjehemden. Na drie nederlagen in de eerste drie speelrondes stond er veel druk op bij de thuisploeg, die snakte naar winst in de ontmoeting met streekgenoot. Dat lukte, na een zwakke eerste helft en een veel betere tweede: 3-1.

Het wordt vermoedelijk het hele seizoen dringen, onderin de derde klasse. Door een uitgebreide degradatieregeling gaan de drie clubs die op de laatste drie plaatsen eindigen meteen richting vierde klasse. Daarnaast moeten nog eens drie ploegen zich zien te redden via de nacompetitie. Zowel Altius als Laren zou wel eens het hele jaar moeten vechten om uit dit moeras te blijven.

Roest kon zaterdagmiddag om half vijf dus de eerste knuffels van het seizoen in ontvangst nemen. ,,Ja, wel een beetje een rare wedstrijd, dat klopt’’, aldus de man die het opnam tegen de club waarmee hij zo’n beetje vergroeid was. ,,Vóór rust was het van onze kant lamlendig. We hadden echt geluk dat die 1-1 vlak voor de pauze viel. In de tweede helft regende het ineens kansen voor ons, we hadden er wel zes of zeven kunnen maken. Raar, om na zo’n lange tijd te hebben gewerkt bij Laren nu tegen die club te spelen? Valt wel mee. Ik moet zeggen dat ik nog maar weinig jongens ken. Er is daar een hoop veranderd.’’

Bijna roestvrij

Zo zwaaiden in het kielzog van Roest onder meer ook zijn zoons Thomas, Michiel en Jeroen en neef Wessel af. De enige overgebleven Roest op het veld was Laren-keeper Jeffrey. ,,Maar dat is geen familie.’’

De nieuwe man aan het roer, Ronald Tulen, moest dus met een danig verbouwd elftal aan de slag. ,,Ja, dat is een gegeven. Er zijn nogal wat spelers vertrokken of gestopt. Toch hebben we best een aardig team hoor, dat hebben we voor rust kunnen zien. We waren dan ook vol goede moed voor de tweede helft. Alleen kwamen we heel slecht de kleedkamer uit.’’

Die 1-1 bij rust was tot stand gekomen na de openingstreffer van de bezoekers door de nauwelijks gehinderde Mats Quant en de gelijkmaker van Mathijs van den Hazel, in de rebound nadat Stef Kaashoek de lat had geraakt. Laren was wat dreigender geweest in de eerste helft, maar daar was na de hervatting geen sprake meer van. Altius kreeg meteen de ruimte en vooral Nick Neerings had daarvan wat beter moeten profiteren. Hij maakte wel de 2-1, maar had daarvoor twee keer gemist. Laren miste via Tim Pannebakker dé kans op 2-2, zag invaller Felix van Craen rood krijgen na een botsing met Tim Hendriks en slikte nog de 3-1 van Thijmen de Rooij.

Centrale verdediger Stef Kaashoek was met zijn fraaie traptechniek uitblinker aan Altius-zijde. Roest: ,,Het probleem is dat hij in het tweede wil voetballen. Maar we hebben hem gewoon keihard nodig. Hij is verreweg de beste bij ons.’’

Derde klasse zaterdag

Altius-Laren’99 3-1

32. Quant 0-1. 43. Van den Hazel 1-1. 55. Neerings 2-1. 81. De Rooij 3-1.

Rode kaart: 75. Van Craen (Laren’99).

Altius: Faust, Van den Brink, Kaashoek, Hueting (42. De Vos San José), Hendriks, Honing (77. Brouwer), Mol, Stekelenburg (65. Mortel), Neerings, Jabnouni, Van den Hazel (77. De Rooij).

Laren’99: Roest, Szibele, Teijgeler, Van Kooij, Quant (70. Van Craen), Van Hooff, Hoofd, Majoor, Wesselink, Pannebakker, Hansen.

Meer nieuws uit Sport Regionaal