Clubscheidsrechter, leraar, columnist en prominent van de lokale PvdA Wouter van der Schaaf (72) overleden: een aimabel mens dat altijd alles deed ’voor de goede zaak’

Wouter van der Schaaf.© Archieffoto Studio Kastermans/Ben den Ouden

Robert Toret

Wouter van der Schaaf is dinsdag onverwachts overleden. De zeer actieve Bussumer bezweek tijdens een vakantie in Duitsland aan de gevolgen van een hartstilstand. Hij is 72 jaar geworden.

Van der Schaaf was een ’bezige bij’, die de nodige bekendheid genoot in zijn woonplaats én de regio. Zo was hij actief voor de lokale tak van de PvdA in Gooise Meren, waarvoor hij bij de verkiezingen net een plekje in de raad misliep, was hij vrijwilliger bij het Filmhuis in Bussum en zag hij als gepensioneerde leraar en tegenwoordig nog graag geziene invalleerkracht vrijwel elke basisschool in het Gooi van binnen. ’Meester Wouter’ was erg geliefd bij zijn leerlingen.

Daarnaast was sport zijn passie. Hij tenniste bij De Gooise Vallei en was als clubscheidsrechter bij (de jeugd van) SDO vrijwel elke zaterdag én zondag op de velden van De Kuil te vinden. Over zijn ervaringen tijdens het fluiten schreef Van der Schaaf een wekelijkse column in deze krant, waarin hij de lezer altijd wist te boeien en het niet naliet maatschappelijk gevoelige thema’s op pakkende wijze aan te snijden. ,,Wouter stond voor de goede zaak’’, vertelt goede vriend Ruud Bouwmans, waarmee hij in de scheidsrechterscommissie bij SDO zat en ook regelmatig op de tennisbaan te vinden was. ,,Alles voor de goede zaak, daar grapten we vaak over. We konden afspreken om op dinsdagochtend te gaan tennissen, maar altijd onder voorbehoud. Als hij voor half acht werd gebeld met de vraag of hij ergens kon invallen, stond hij om half negen voor de klas. En nee, niet om wat centen te verdienen. Daar gaf hij niet om. Hij kon het niet verkroppen dat kinderen opgedeeld werden over andere klassen of zelfs naar huis werden gestuurd. Kinderen hebben recht op onderwijs, zo vond hij.’’

Van der Schaaf was sowieso dol op de jeugd, en dat gold andersom evengoed. Bouwmans: ,,Als we naar de tennisbaan fietsten, kwamen we geregeld onderweg kinderen tegen die hem groetten. ’Hé Wouter!’ Die had hij dan lesgegeven of gefloten. Ik sprak de directeur van het Filmhuis nog. Wout organiseerde daar filmavonden voor kinderen. Daar kwamen soms wel honderd kids op af. Ze vertelde dat als hij de leiding had, hij het volledig onder controle had. Dat al die jongens en meisjes aan het eind van de avond de zaal uitliepen en hem nog een high five gaven. Maar als hij een keertje verhinderd was, werd het één grote chaos.’’

Overredingskracht

Volgens Bouwmans was Van der Schaaf een ’man van de rede’. ,,Hij was verbaal sterk, praatte met veel overtuigingskracht. Vriendelijk, aimabel en vooral positief. Zo was hij ook als scheidsrechter. Als een speler een paar keer over de schreef gaat, geef ik hem geel. Ga maar even tien minuten langs de kant afkoelen. Wouter was daar totaal niet van. Die ging het gesprek aan. Een gele kaart trekken? Dat zag hij als een nederlaag, dan was hij tekortgeschoten. We hadden er wel eens discussies over. Tot een jaar of twaalf, veertien lukte het hem nog wel het pratend op te lossen. Maar daarboven zijn pubers niet altijd voor rede vatbaar. Die moet je soms duidelijk op hun plaats zetten. Wout dacht daar anders over. Een rode kaart? Die heeft hij in zijn scheidsrechterscarrière al helemaal nooit uitgedeeld. Volgens mij had hij ze niet eens op zak.’’

Dat Van der Schaaf de bijzondere gave had mensen te raken, maakte Bouwmans van dichtbij mee. ,,Ik heb een pleegdochter met ’rugzakje’. Ze is erg gesloten, zeker naar volwassenen toe. Maar met Wouter had ze een bijzondere band. Die wist zich heel goed in haar te verplaatsen, stelde de juiste vragen en toonde oprechte belangstelling. Je hebt mensen van zeventig en mensen van zeventig. Hij was nog zo actief, een dag duurde altijd te kort voor hem. Hij had nog zoveel te doen. Wouter gaat enorm gemist worden, door héél veel mensen.’’

Robert Toret

Meer nieuws uit Sport Regionaal