Ontevreden naar huis | column Gooische voetbalscheidsrechter

Wouter van der Schaaf

Wouter van der Schaaf© Archieffoto

Wouter van der Schaaf
Hilversum

Na afloop van de wedstrijd fiets ik met een gevoel van ongenoegen en ongemak naar huis. Een gevoel van ontevredenheid over mijzelf als scheidsrechter.

Vanaf het begin hing een negatieve sfeer in het veld, als een grauwsluiter. Ontevreden spelers die met het vorderen van de wedstrijd steeds grimmiger werden. Ze speelden oprecht beroerd, passten vooral in de voet van de tegenstander, begingen onnodige overtredingen. Kozen ondanks de harde wind voor hoge ballen richting niemandsland. De vraag werd steeds dwingender: hoe zouden deze spelers omgaan met hun onvermogen om een fatsoenlijke bal te spelen? Want één ding was snel duidelijk: een beetje zelfkritiek hadden ze niet meegekregen. Niet van hun coach maar vooral niet van zichzelf. Ze liepen over van zelfvertrouwen, hadden praatjes voor tien, maar enige vorm van kritisch kijken naar zichzelf? Dat was bij deze jongens te veel gevraagd. En wat gebeurt er in die omstandigheden? Dan moeten de anderen het ontgelden. Om te beginnen hun eigen medespelers. Elke beroerde pass die niet aankwam lag niet aan de speler zelf maar aan het verkeerd staan van de medespeler. Gevolg: ergernis. Dan was er uiteraard de scheidsrechter die niet deugde. De ideale bliksemafleider als het op het veld knettert van ergernis en ontevredenheid. Het is kennelijk de natuurlijke rol die hoort bij de scheidsrechter. Op wie kan je je bij je eigen beroerde spel beter afreageren dan op de man (of vrouw) die de - in hun ogen - overduidelijke overtreding wegwuift, die laat doorspelen bij glashelder buitenspel, of juist affluit wanneer er niets aan de hand is; die een smerige sliding ziet als een geoorloofde tackle en affluit voor een onschuldig duwtje in de rug.

Door hun onvermogen kregen deze jonge spelers het te kwaad met iedereen, behalve met zichzelf. Simpelweg omdat zij zelden of nooit hadden leren omgaan met kritiek, laat staan dat zij hadden geleerd dat zelfkritiek het begin is van beter spelen. Eerlijk is eerlijk, van al dat gedoe begon ook ik steeds rommeliger te fluiten. Was niet duidelijk in mijn beslissingen. Ging mee in de malaise. Vandaar dat ongemak na afloop. Had het graag nog eens overgedaan.

Clubscheidsrechter Wouter van der Schaaf bericht elke week over wat hij heeft meegemaakt of gezien op een regionaal voetbalveld.

Meer nieuws uit Sport Regionaal