Kan iemand bij het CDA de partij nog uit het politieke moeras trekken? | column

Het was een mooie week voor het CDA. Heel even leek Mona Keijzer terug te keren naar het Binnenhof.

Bronnen binnen het CDA roddelden er actief over en op sociale media bleken veel kiezers enthousiast over haar realistische coronageluid. Maar Mona blijft lekker in Volendam en wil hooguit aan wat talkshowtafels aanschuiven om haar visie te geven. Voor het CDA een hele kopzorg minder, maar dat is wel meteen het enige goede nieuws wat er te melden is.

Ik ben nog nooit iemand tegengekomen die me kon uitleggen waarom Wopke Hoekstra leider van de christendemocraten is, waarom hij geschikt zou zijn, om welke redenen hij kiezers zou aanspreken en op basis waarvan we überhaupt kunnen concluderen dat hij zin heeft in deze taak. Vanaf deze week hebben we er weer een vraag bij: heeft Wopke er wel tijd voor? De minister van Buitenlandse Zaken zat meteen in het vliegtuig, niet de ideale plek om zich om de toekomst van zijn partij te bekommeren.

Opeens begrijp je waarom er zoveel enthousiasme was over een mogelijke terugkeer van Keijzer: het CDA heeft geen aansprekende mensen meer. Met stip op één: Marnix van Rij. Hij lijkt zijn staatssecretariaat te danken te hebben aan zijn werk als partijvoorzitter. Na zijn eerste gesprek met Rutte wilde hij kwijt dat Nederland geen belastingparadijs is. Hij heeft jarenlang advies gegeven hoe je belasting moet ontwijken en wordt nu precies op dat terrein aangesteld. Wat zou dat doen met de uitstraling van het CDA?

Zo kunnen we nog wel even doorgaan. De nieuwe fractievoorzitter heet Pieter Heerma, een ongetwijfeld zeer slimme man die al eerder op deze stoel zat en toen nooit in staat was het CDA een klein beetje smoel te geven. In het kabinet komen we wederom Hugo de Jonge tegen. Hij gaat voortaan over de woningmarkt en noemde meteen ’heel veel huizen bouwen’ als belangrijkste oplossing voor de woningnood. Vrijwel alle experts vinden dat eenzijdig, dus vroeg of laat krijgt het CDA hier last van. Ook is Karien van Gennep minister geworden. Aan haar is het meest veelzeggend dat niemand zich kan herinneren dat zij al eens staatssecretaris was.

Misschien weet ik alle oude en nieuwe CDA’ers niet op hun juiste waarde te schatten, maar toch lijkt het me verstandig dat de partij zich eens afvraagt waarom een paar kritische opmerkingen van Mona Keijzer zoveel enthousiasme oproepen. En waarom Pieter Omtzigt in zijn eentje meer media-aandacht genereert en meer bekendheid geniet dan alle leden van de CDA-fractie bij elkaar. Of waarom Caroline van der Plas – ook een oud-CDA’er – dat eveneens doet. Zijn er nog mensen bij het CDA, die de partij uit het moeras kunnen trekken?

Het antwoord is inmiddels wel duidelijk.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.