’Keek ik nou naar de Tweede Kamer of naar ’The roast’ op Comedy Central’ | column

Richard Kemper

We spelen weer! Veldhuis en ik zijn volop aan het try-outen voor ons nieuwe cabaretprogramma ’Hou dat vast’. Oké, na anderhalf jaar zijn we een beetje roestig geworden, maar dat kan ook aan de leeftijd liggen. Voor mijn laatste verjaardag kreeg ik een neustrimmer, nou dan weet je het wel. Gelukkig kwam mijn vriendengroep met een envelopje. Jammer dat ze erbij zeiden: „Een bijdrage voor je elektrische fiets!”

Het is weer heerlijk in het theater. Beetje onwennig, spannend en vertrouwd tegelijk. Een soort seks met je ex. Ook voor het publiek trouwens, de eerste avond zaten ze allemaal met hun rug naar ons toe en dachten dat ze moesten omdraaien als ze het wat vonden. Tja, anderhalf jaar tv-kijken maakt meer kapot dan je lief is. Op een gegeven moment stond er iemand op en zei tegen z’n vrouw „Ik ga even naar de keuken, jij nog thee?” Kan gebeuren, maar toen zijn vrouw verveeld begon te zappen naar het podium moest we haar er toch even herinneren dat dit een theater was.

Goed, we vertellen grapjes, zingen liedjes en kijken hoe het publiek reageert. Vertellen we iets zinnigs, lachen ze ons toe of juist uit? Eigenlijk de vragen waar zo’n beetje je hele pubertijd om draait. Op mijn 51e ben ik gewoon weer 15.

Na een paar try-outs weet ik een ding zeker, alles draait om de toon waarmee je iets zegt. Of zoals ik eens op een vrachtwagen van een cementfabriek las: ’C’est le beton qui fait la musique’. Voorbeeldje over Sigrid Kaag: „Haar koninklijke arrogantie is op snoepreisje naar New York, heerlijk flaneren op Fifth Avenue, fijn quinoasalade kauwen met soortgenootjes, haar yogamatje zit al in haar Louis Vuitton koffer.” Schrik niet, dit komt niet uit ons nieuwe cabaretprogramma, maar dit zei een politicus tijdens de Algemene Beschouwingen. Ik was even in de war. Keek ik nou naar de Tweede Kamer of naar ’The roast’ op Comedy Central? Ik dacht, hoe kan iemand het nog gek vinden dat een deel van Nederland de politiek ziet als een roedel klauwende kleuters die vechten om een softijsje? De miljarden vliegen net zo makkelijk over tafel als de exen van André Hazes over de pagina Privé, dus alle reden om even je koppie erbij te houden zou je denken.

Maar blijkbaar vinden sommigen de Tweede Kamer een prima plek om hun nieuwe cabaretmateriaal te try-outen. Niet erg succesvol trouwens, want niemand draaide z’n stoel om. Sterker nog, er zat bijna niemand! Ik verbaas me daar altijd over. Dan hoor je op het nieuws „Een overgrote meerderheid stemde voor afschaffing van het leenstelsel” en zie je twaalf mensen zitten. Waar is de rest? Allemaal in New York? Op een yogamatje?

Ik zal het maar zeggen, allemaal onderweg naar het theater. Op zoek naar een frisse toon. Omdat ze steeds meer beseffen dat het waar is wat die andere, echte Toon ooit zei: „Er zijn te veel wijsneuzen en te weinig feestneuzen.”

Richard Kemper zit ook op Instagram.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.