Welke ’natuur’ beschermen we dan nog? | Column

© Archieffoto ANP

Evelien Engele

Woede, tranen en frustratie. Gebalde vuisten en verwijten. Hekken die worden doorgeknipt en boswachters die met de dood worden bedreigd. Wie herinnert zich niet de protestbeelden bij de Konikpaarden in de Oostvaarderplassen?

Natuur raakt onze emoties. Of beter gezegd: onenigheid hoe met die natuur om te gaan. Terwijl er gek genoeg in Nederland nauwelijks van echte ’natuur’ nog sprake is. Want levend in het Antropoceen, de eeuw van de mens en het tijdperk van de maakbaarheid, is ’technical fix’ de motor van vooruitgang.

Bestaat puur natuur nog wel, wil Thomas van Slobbe, directeur van Stichting wAarde, weten. In zijn recent verschenen boek ‘Natuurvervaging, en de strijd om wat natuurlijk is’ signaleert hij dat – op termijn – niets meer natuurlijk is. Zelfs de natuur zelf niet. - Als zelfs de natuur niet meer natuurlijk is, wat beschermen we dan nog? En hoe bescherm je iets dat vervaagt?

In een poging de natuur te redden, werken we natuurvervaging vaak juist in de hand. Om uit te zoeken wat er precies gaande is, voerde hij tweeënhalfduizend straatgesprekken. ’In kroegen, parken, winkels, langs sportvelden, op marktpleinen, in buurthuizen, op hangplekken, aan het strand en in het bos.

Soms vroeg in de ochtend, soms diep in de nacht.’ En dat levert soms verrassende, soms schrikbarende en soms herkenbare gesprekken op met als gedeelde conclusie dat het woord ’natuurlijk’ over pakweg dertig jaar niet meer in het woordenboek voorkomt. ’En de natuur zal...anders zijn’.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.