Na ongekend worstelsucces bij WK junioren richt eeneiige tweeling Marcel en Tyrone Sterkenburg alle pijlen op ’Parijs 2024’. ’Willen samen eerste Nederlandse olympisch kampioenen in worstelen worden’ [video]

De worstelaars en eeneiige tweeling Marcel (staand) en Tyrone Sterkenburg, goed voor historisch goud en zilver bij het WK junioren.

De worstelaars en eeneiige tweeling Marcel (staand) en Tyrone Sterkenburg, goed voor historisch goud en zilver bij het WK junioren.© Foto Studio Kastermans/Danielle van Coevorden

Robert Toret
Hilversum

Ons land bracht judokampioenen voort als Anton Geesink en Mark Huizinga, bokslegendes als Arnold Vanderlijde en Bep van Klaveren en kickboksreuzen als Remy Bonjasky en Rico Verhoeven. Maar toppers in het worstelen? Nee, daar staat we niet bekend om. Al kan daar spoedig verandering in komen.

Studio Sport, ESPN, Hart van Nederland, tal van grote, landelijke kranten; de telefoon in Huize Sterkenburg - gelegen in een rustig buurtje, net buiten het centrum van Hilversum - stond roodgloeiend.

,,Wel bijzonder’’, vinden ook Marcel en Tyrone. ,,In het kleine Nederlandse worstelwereldje wist iedereen al wel wie we waren. Maar nu worden we langzaam maar zeker ook bij het grote publiek bekend.’’

De eeneiige tweeling (20) heeft dat zelf afgedwongen. Op het WK voor junioren, in het Russische Ufa, greep Marcel de wereldtitel in de klasse tot 82 kilo, terwijl de vijf minuten jongere Tyrone zilver won in een gewichtsklasse hoger, tot 87 kilo.

Marcel: ,,Ik kreeg het zeker niet cadeau. Ik moest in de kwartfinale tegen de regerend Europees kampioen, een Rus die me op het EK had verslagen. In de ’halve’ stond ik tegenover de Oekraïner die tweede werd bij datzelfde EK. En in de finale versloeg ik de Armeense wereldkampioen bij de cadetten. Een superzware loting dus, maar dat maakt het alleen maar mooier. Er is niets van gestolen.’’

Dure les

Ook zijn broer kijkt met trots terug. ,,Ik heb echt een toptoernooi geworsteld, alleen aan de finale houd ik een beetje een wrange nasmaak over. Ik wil geen excuses verzinnen, maar ik leefde iets te intens met Marcel mee, die daarvoor in actie kwam. Daardoor zat ik niet voor de volle honderd procent in de juiste focus. Een dure les. Maar ja, we gunnen het elkaar ook zo erg. Ik ben meer zenuwachtig voor hem dan voor mezelf. We komen trouwens ook bewust uit in een andere gewichtsklasse, we willen absoluut geen broedermoord.’’

Hun tak van sport is overigens het Grieks-Romeins worstelen. ,,Daarbij mag je, in tegenstelling tot bij de vrije stijl, geen grepen doen onder de gordel’’, verduidelijkt de kersverse wereldkampioen. ,,Het is iets technischer.’’

Dat de tweeling wel houdt van een potje stoeien, dat werd op jonge leeftijd al duidelijk. Tyrone: ,,We lagen vroeger altijd al met elkaar te rollebollen op de bank. Onze moeder werd er gek van. Er is heel wat gesneuveld in huis.’’

Voor veel ouders van iets te drukke jongetjes vast herkenbaar, maar nog niet direct een reden om het kroost dan maar op worstelen te doen. Marcel: ,,Haha, zo is het ook niet gegaan hoor. Net als zoveel kinderen hebben wij vroeger allerlei sporten uitgeprobeerd.’’

,,We hebben bijvoorbeeld gevoetbald, maar dat was niet helemaal ons ding’’, vult Tyrone aan. ,,Op zich hadden we best talent hoor, we speelden bij SC ’t Gooi in de selectie. Maar het was bij ons meer knokken dan voetballen, we waren nogal hardhandig. Onze moeder zegt altijd dat ze een litteken heeft omdat we in de buik al zo hard stompten en trapten. In werkelijkheid is dat natuurlijk van de keizersnee waarmee we ter wereld kwamen, maar het verhaal is wel mooi.’’

Geen WWE

Vader Willem vond judo wel een geschikte sport voor zijn zoons.

Marcel: ,,Hij is heel sportief, heeft altijd gebokst. Hij vond het respect en de discipline die bij judo vereist zijn erg waardevol. Bij de judoschool zagen ze echter al snel in dat wij geen judoka’s maar worstelaars waren. Dus werden we doorverwezen naar De Halter in Utrecht, de grootste worstelvereniging van Nederland. Ik weet nog dat ik het supercool vond, omdat ik dacht dat we gingen showworstelen. Ik kende alleen WWE, van YouTube en de Playstation. Wist ik veel. En de eerste training deden we ook veel aan acrobatiek. Salto’s en zo. Lenigheid en balans zijn nou eenmaal heel belangrijk in de sport. Maar het bleek toch wat anders dan in de touwen klimmen en met een achterwaartse salto op je tegenstander landen. Daar kwamen we al snel achter.’’

Zoals ook het talent van de tweeling al snel aan het licht kwam. Marcel: ,,We waren negen toen we begonnen en na een of twee jaar deden we al mee in de Duitse competitie. En later kwamen daar de EK’s voor cadetten bij, waar Tyrone nog eens derde is geworden. Dat was toen al een uitzonderlijke prestatie voor een Nederlandse worstelaar.’’

Want hoewel we in een grijs verleden wel eens worstelaars afvaardigden naar de Olympische Spelen en Jessica Blaszka in 2016 in Rio de Janeiro de eerste vrouwelijke worstelaar uit ons land op het grootste sportevenement ter wereld was, is het een vechtsportdiscipline waarin we als Nederland zijnde nou niet bepaald uitblinken.

Het maakt de prestaties van de tweeling van afgelopen weekend nog unieker. Dat bleek wel uit de tweet van de internationale worstelfederatie UWW, die wist te melden dat de gouden plak van Marcel Sterkenburg de eerste Nederlandse wereldtitel bij de junioren in 43 jaar was.

Tyrone: ,,Het is mooi dat we het worstelen op de kaart kunnen zetten hier. Je hebt in het verleden echt wel goede Nederlandse worstelaars gehad, waaronder vechtsportlegende Bert Kops, bij wie we ook regelmatig trainen. Maar het is gewoon heel lastig om internationaal door te breken, omdat het zo’n kleine sport is hier en de mogelijkheden daarmee erg beperkt zijn.’’

Ondersteuning

Marcel vervolgt: ,,Dat begint al met dat we geen geschikte trainingspartners hebben. Los van elkaar dan, maar het probleem is dat we elkaar door en door kennen. Om stappen te blijven maken, moeten we sparren met jongens uit worstellanden als Rusland, Iran of het Oostblok. Maar een trainingskamp in bijvoorbeeld Hongarije is duur, en geld is er niet. We moeten elk dubbeltje omdraaien. We hopen dat onze prestaties deuren zullen openen. Als wereldkampioen en vice-wereldkampioen kan men toch moeilijk om ons heen. We gaan komende week met onze coach (de Pool Mariusz Gicewicz, die het duo al jaren intensief en onbezoldigd begeleidt, red.) een plan voor de komende jaren uitstippelen. Daarbij zullen we ook zeker het NOC NSF aanschrijven, om te kijken hoe ze ons kunnen ondersteunen bij het verwezenlijken van onze doelen en dromen.’’

Hoe die eruitzien, daar draaien de twee niet omheen. Tyrone: ,,We willen naar de Spelen in Parijs, in 2024. Een realistisch doel, dat heeft dit WK nog maar eens bevestigd. Het was ons laatste toernooi bij de junioren, we maken nu de stap naar de onder 23. Al hopen we in de praktijk zoveel mogelijk wedstrijden bij de senioren te vechten. Daarmee kun je punten verzamelen en die zijn nodig om uiteindelijk in aanmerking te komen voor een plek op het WK, waar de top-vijf zich kwalificeert voor Parijs, of een van de plaatsingswedstrijden voor de Spelen.’’

Parijs is nog ver, maar mochten de twee erin slagen een ticket te bemachtigen, dan reizen ze zeker niet met de olympische gedachte van ’meedoen is belangrijker dan winnen’ af. Marcel: ,,We zijn ongelooflijk ambitieus. Alles moet wijken voor die ene droom: we willen samen de eerste Nederlandse olympisch kampioenen in het worstelen worden.’’

Meer nieuws uit Sport Regionaal