De schouder van Simon Kjaer bood iedereen troost, maar de UEFA liet hem stikken | Commentaar

© AFP

Rens Koldenhof

Het zag er bijna koddig uit. Als een pupil die over een polletje struikelt en daar lag Christian. Maar de lach werd nog voor hij zichtbaar werd verdrongen door schrik en daarna ontzetting. De Deense voetballer was niet gestruikeld maar zakte domweg in elkaar.

Voor het oog van duizenden toeschouwers en miljoenen tv-kijkers ontrolde zich een horrorscenario. Een speler die veel te stil in het gras ligt. De medische staf van de Denen, al snel bijgestaan door Finse vakgenoten, over hem heen gebogen. En dan het gruwelijke beeld van hartmassage op een voetbalveld. Dat beeld dat we eigenlijk allemaal niet zouden mogen zien, maar de regisseur van dienst blijft het tafereel de huiskamers in zenden. Onnadenkend misschien, maar in ieder geval ontoelaatbaar. Dit drama is te groot en tegelijk te intiem om met miljoenen te delen.

Aanvoerder Simon Kjaer begrijpt de ernst van de situatie wel. Hij vliegt op Eriksen af om te voorkomen dat die zijn tong inslikt. En als de medici hem aflossen vormt hij met de Deense ploeg een cirkel om de reanimatie af te schermen van het oog van de wereld. Als hij de vriendin van Christian aan de zijlijn ziet aarzelt hij ook geen moment. Hij spurt op de hevig geëmotioneerde vrouw af en biedt haar samen met doelman Schmeichel een troostende schouder. Vervolgens begeleidt hij zijn getroffen vriend, die op een brancard van het veld wordt gehaald.

Simon Kjaer deed alles goed en toen namen gewone mensen de touwtjes weer in handen. Na de blijdschap dat dankzij het snelle ingrijpen Eriksen niet was overleden, stelden zij de vraag die niet gesteld had mogen worden. Kunnen, willen, moeten we verder spelen? En de Denen, die net in een hoefijzer om hun zieltogende ploeggenoot hadden gestaan, mochten het zeggen. Moesten het zeggen. En ze kozen voor doorspelen. Ook al omdat Christian dat liet weten uit het ziekenhuis. En het werd natuurlijk niets meer. De held Schmeichel blunderde opzichtig, Højbjerg miste een penalty en Simon Skjaer probeerde het tot de zestigste minuut. Volkomen leeggespeeld liet hij zich vervangen. Emotioneel uitgeput.

Deze wedstrijd had niet meer hervat mogen worden. Verstandige UEFA-bestuurders hadden die beslissing niet aan de Denen mogen laten. Zij verdienden een schouder. Een schouder als die van Kjaer.

Lees ook: Scheidsrechter blikt na drama Eriksen terug op eigen hartstilstand: ’Ik zag een witte tunnel’

Lees ook: Vader van Abdelhak Nouri: ’De beelden uit Kopenhagen waren een shock voor ons’

Lees ook: De voetbalbestuurders blunderden rondom Eriksen en toonden aan dat ze niet eens wisten wat empathisch vermogen was | column Mart Smeets

Meer nieuws uit Sport