Premium

Dromen van een metrolijn naar’vergeten’ dorpen in t Gooi (Column)

De reden waarom Blaricum me in mijn jeugd vaak benauwde was dat je er niet makkelijk wegkwam. Er was een bushalte op een kwartier lopen van ons huis. De bus kwam twee keer per uur. En deed daarna bijna een half uur over acht kilometer. Op station Hilversum miste je dan uiteraard altijd net je aansluiting. ’Doorrijden, doorrijden’, dacht ik bij elke bushalte waar niemand stond en niemand wilde uitstappen. Maar de bus stopte altijd. De onmogelijke traagheid van het streekvervoer. Een paar keer kwam ik op het station in Hilversum iemand tegen die we aan het begin van de tocht met de fiets hadden gepasseerd. Hij had ons weer ingehaald.

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.