Beiroet verdient een uitgestoken hand, geen belerende vinger | Commentaar

Arm Beiroet. Waar een nieuwe ramp die andere - Corona - in een klap naar de achtergrond heeft geblazen. De stad die al zo vaak moest opkrabbelen in haar verleden, heeft meer dan ooit uitgestoken handen uit oost en west nodig.

Het mooie Beiroet, volgens sommigen het Parijs van het Midden-Oosten, lag al vaker in puin. Voor het laatst na de burgeroorlog in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw. Toen was er na vijftien jaren van gevechten en ontploffingen weinig meer over van de grandeur waarom de Libanese stad wordt geroemd.

Maar als helmgras na een storm veerde Beiroet overeind. Met respect voor het verleden maar naar de wensen van deze tijd werd de stad herbouwd, en dat terwijl het land ondertussen een miljoen Syrische vluchtelingen opvangt. Het herrezen Beiroet werd in een klap weggevaagd. De halve stad ligt in puin, het dodental loopt met een steile curve op, de gewonden zijn haast ontelbaar en volgens schatting zijn 200.000 mensen - pakweg alle inwoners van Nijmegen - dakloos geworden.

In de eerste analyses lijkt een volslagen verkeerde opslag van ammoniumnitraat naast een vuurwerkopslag de oorzaak. Deskundigen buitelen over elkaar heen om kritiek te leveren op die levensgevaarlijke cocktail in zo’n dichtbevolkt gebied.

Zonder twijfel zullen de verantwoordelijken zich hiervoor moeten verantwoorden. Maar in deze fase zit Beiroet niet te wachten op belerende vingertjes. Wel op uitgestoken handen en getrokken portemonnees. Zeker vanuit Nederland dat met een eigen vuurwerkramp in het verleden niet te hoog van de toren moet blazen.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.