Premium

Wouter Klootwijk co-creëert een lekkerbekje | column

Wouter Klootwijk co-creëert een lekkerbekje | column

Wouter Klootwijk is programmamaker en schrijver. Maar hij is bovenal geïnteresseerd in alles wat met eten en drinken te maken heeft of daar tegenaan schuurt.

Je bent jong en je wilt niks. Moet je toch helemaal zelf weten? Ja, maar je wordt niet met rust gelaten. Jongeren zijn een probleem. Voor wie? Voor kooplui in handel waar jongeren niets van moeten hebben. Of nog niet nodig hebben. Rollators. Had de pretwinkelier de step uit het assortiment gehaald, ouderwets kinderspeelgoed, blijken grote lummels opeens op zo’n ding over straat te gaan en moet de regering van schrik verordonneren dat ze niet op het trottoir mogen.

Als een jongere eens wat wil, is het nooit iets wat de koopman had voorzien. Voor gek lopen in een kapotte spijkerbroek. Hennes & Mauritz staan er even van te kijken, bellen dan met hun kledingateliers in arme landen en bestellen honderdduizend broeken met scheuren in de pijpen op kniehoogte. Maar wat doet de jongere? Gaat tot wanhoop van H&M in een wijde felgekleurde broek lopen. Pakhuis vol splinternieuwe kapotte spijkerbroeken. Onverkoopbaar.

Wel eens gehoord van co-creatie? Het is een oud begrip, komt uit de Verenigde Staten, maar wordt telkens als nieuw idee gepresenteerd door marketingmensen die veinzen verstand van de markt te hebben. Ze zijn te huur als waarzegger en ontwikkelaar van concepten. Scheveningen vraagt ze te hulp. Omdat jongeren - daar heb je ze weer - niks moeten hebben van vis. Wat moeten we eraan doen, vraagt ’Stichting Noordzeevis uit Scheveningen’. Co-creatie, zegt een waarzeggerskantoortje.

Wouter Klootwijk co-creëert een lekkerbekje | column

Bijna alle vis die in Scheveningen wordt aangevoerd gaat naar buitenlanden. Als iemand in Nederland er wat van eet, is het zo goed als zeker een bejaarde. Zo wordt al jaren geklaagd in de vishandel over de leeftijd van klanten. Gelukkig dan toch voor de branche, dat er elke dag nieuwe bejaarden bij komen. Jongeren, de hoop voor de toekomst, worden vanzelf bejaard, dus klant.

Maar hoe krijg je ze nu al aan onze steenbolk? Door ze zelf te laten verzinnen hoe ze vis zouden willen zien en mogelijk zelfs willen eten. Co-creatie is eigenlijk dat zo’n jongere zelf achter de toonbank van de visboer een visje bereidt. Dan z’n schort afdoet om er aan de andere kant van de toog tegen een kleine vergoeding van te gaan staan smullen. Niet gek van opkijken als zo opnieuw visvingers, beter bekend als fishfingers, worden uitgevonden.

Op deze plek belangeloze hulp voor Scheveningen. Verse wijting. Kop eraf, buik leeg, uitvouwen (visvakterm: vlinderen), middengraat eruit, vis door een beslagje halen en kort bakken. Je ziet niet meer dat het een vis is. Noem het dan geen gebakken wijting. Want jongeren, zeg maar gerust de fishfingergeneratie, hebben van ouderen geleerd dat wijting een minderwaardige vis is. Co-creëer een heel andere naam. Voorstel: lekkerbekje.

Scheveningen is hier vast en zeker mee geholpen. De vissershaven ligt mijlenver bij die van IJmuiden vandaan. Zo komt het dat ze er aan de boulevard niet eerder van hoorden. Maar IJmuiden vond het lekkerbekje al meer dan een halve eeuw geleden uit!

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.