Een brief van Nina van der Velde uit Naarden ’Veel liefs uit Peru!’

Een brief van Nina van der Velde uit Naarden ’Veel liefs uit Peru!’
© Foto’s Nina van der Velde

Mijn naam is Nina, 27 jaar, uit Naarden en woonachtig in Rotterdam. Najaar 2020 heb ik mijn baan bij het theatergezelschap Maas theater en dans opgezegd om naar Zuid-Amerika te reizen. Op 1 november 2019 vertrok ik. Op dit moment bevind ik me in Peru, waar ik vast zit vanwege de corona omstandigheden. Graag deel ik deze brief uit Peru met de lezers van De Gooi- en Eemlander.

’Dag 9 in quarantaine in Trujillo, Peru. De eerste week vloog voorbij, tegen alle verwachtingen in. Bij quarantaine denken veel mensen toch aan eenzaam binnen zitten, van de bank naar de koelkast lopen met elke dag een kilootje meer, luisterend naar het tikken van de klok of de gouden strot van Celine Dion, elke dag hetzelfde saaie liedje. Ook hier gaan de dingen anders dan ze normaal zouden gaan, maar het is alles behalve saai.

Extreme armoede

Toen ik drie weken geleden arriveerde bij Hilo Rojo, een NGO die educatie en ondersteuning biedt aan kinderen en hun families die in extreme armoede leven, waren we met 14 vrijwilligers. Iedere ochtend om zeven uur samen aan het ontbijt en om tien over half acht op weg naar de school in La Esperanza, één van de armste wijken van Trujillo. 152 kinderen komen hier iedere dag van 8 tot half 1 om les te krijgen in onder andere communicatie, wiskunde, Engels en kunst. Maar nog belangrijker, ze komen hier om aandacht en liefde te ontvangen, om routine te vormen in hun dagelijkse leven en van de straat weg te blijven, waar ze dagelijks met geweld in aanraking komen.

Maar de school sloot een week na mijn aankomst en de 152 kinderen zitten nu thuis. Net zoals in veel andere landen ter wereld zijn in Peru de meeste bedrijven in gesloten en evenementen afgelast, dus ouders zitten zonder werk. Geen inkomen is voor deze families catastrofaal.

Een brief van Nina van der Velde uit Naarden ’Veel liefs uit Peru!’

Voedselpakketten

Vanaf week twee werd alles anders door de corona-pandemie. Van 14 naar 3 vrijwilligers en van dagelijks lesgeven op school naar het maken van voedselpakketten, die we met behulp van de lokale gemeente rond mogen brengen bij de families die het op dit moment niet kunnen veroorloven zelf boodschappen te doen. Hierbij hebben we veel hulp ontvangen van het thuisfront, dat massaal geld heeft gedoneerd aan de crowdfunding-campagne die we hebben opgezet. Daarnaast zijn we dagelijks bezig met het maken van huiswerkpakketten zodat de kinderen ook thuis aan de slag kunnen. Een dankbare, leuke en leerzame klus voor iemand die bij terugkeer in Nederland lerares in het primair onderwijs wil worden.

Een brief van Nina van der Velde uit Naarden ’Veel liefs uit Peru!’

Rituelen

Maar naast het werk, dat onze dagen hier vult en een stuk minder saai maakt, hebben wij hier ook onze quarantaine rituelen. We zitten hier toch bijna elke dag de hele dag binnen (naar buiten gaan mag alleen voor eerste levensbehoeften en niet met meer dan een persoon tegelijk, de twee-wekelijkse ritjes met de gemeente naar de families zijn hier een uitzondering op, en na acht uur 's avonds geldt er een straatverbod) dus vermaak is belangrijk. Die vinden we in de vorm van het volgen van online yoga- en gitaarlessen, het beschilderen van de grijze muren, het kijken van films, het bakken van koekjes en het maken van puzzels.

Dankbaar

Corona stimuleert onze creativiteit. Ik ben dankbaar; ik had het slechter kunnen treffen. Ik zit hier voor alsnog veilig en gezond, heb alles wat ik nodig heb en kan me daarnaast nuttig maken. Toch begint bij mij de drang om naar huis te gaan, in de buurt van mijn familie te zijn, in een land waar het zorgsysteem een stuk geavanceerder is dan hier in Peru, te groeien. Vandaag hoorde ik dat mijn moeder, verpleegkundige op de IC van beroep, positief getest is op corona. Zo is het virus opeens heel dichtbij, en tegelijkertijd zo ver weg.

Een brief van Nina van der Velde uit Naarden ’Veel liefs uit Peru!’

Hopen en helpen

Ik zit hier nog even totdat ik, waarschijnlijk op 9 april, samen met andere landgenoten, gerepatrieerd word vanuit Peru terug naar Nederland. Tot die tijd blijf ik hier hopen en helpen. En het maakt me blij dat er wereldwijd heel veel mensen hetzelfde doen.

We hopen op een betere wereld, dat we kansen grijpen, onszelf aanpassen en samen creatieve oplossingen kunnen vinden. We helpen waar we kunnen helpen, of het nu gaat om huiswerk voorbereiden voor kinderen die niet naar school kunnen, koken voor je oude buurman of toiletrollen delen met iemand in hoge nood. En we herinneren elkaar aan de positieve kanten van deze bizarre situatie. We zitten met zijn allen in dezelfde schuit en dat zorgt voor verbroedering, hoeveel afstand er ook tussen ons in mag zitten.

Veel liefs uit Peru!’

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.