Premium

Padden en oversteken, dat gaat niet altijd goed. Soesters als reddende engelen tijdens de paddentrek: ’Ik had vroeger een pad in een terrarium, zo maak ik het weer goed’

Padden en oversteken, dat gaat niet altijd goed. Soesters als reddende engelen tijdens de paddentrek: ’Ik had vroeger een pad in een terrarium, zo maak ik het weer goed’
Mathijs Kok heeft goede ogen. Van tientallen meters ver ziet hij het donker een pad de weg oversteken.
© foto Caspar Huurdeman
Soest

,,Gaat er daar weer eentje?” Een zaklantaarn schijnt zoekend door de duistere avond over het wegdek van de Wieksloterweg, randje Soest. ,,Ja, volgens mij zie ik wat.” Mathijs Kok van de Soester paddenwerkgroep zet het op een lopen en stopt tien meter verderop. Bingo. Weer een pad gered.

De jaarlijkse paddentrek is weer begonnen. Drukke weken dus voor de mannen en vrouwen van de paddenwerkgroep in Soest. Vorige week zijn de schermen weer op strategische plaatsen langs de Wieksloot en de Insingerstraat geplaatst, met om de zeven meter een ingegraven emmer waar de aan de wandel zijnde padden in vallen als ze op zoek zijn naar een plekje om de weg over te steken. En op plekken waar geen afrastering is geplaatst houden de Soester paddenredders elke avond urenlang de boel scherp in de gaten om overstekende amfibieën van het asfalt te rapen voor ze door een voorbijrazende auto worden geplet. Want dat is wat er gebeurt. Padden zijn niet zo vlot met oversteken namelijk, voor je het weet: pad plat.

Padden en oversteken, dat gaat niet altijd goed. Soesters als reddende engelen tijdens de paddentrek: ’Ik had vroeger een pad in een terrarium, zo maak ik het weer goed’
Rustig in veilige handen.

Iets bruinigs in de berm

,,Kijk daar gaat er ook één”, roept Tim de Wolf ineens, en wijst naar iets bruinigs in de berm tussen de sloot en de weg. Mis. Het is een blaadje dat wat beweegt door de wind. ,,Je verkijkt je er snel op”, weet Robin van der Kolk inmiddels ook. Het is haar eerste avond als ’padden-oversteek-hulp’. ,,Ik heb vanavond ook al een paar keer gedacht dat ik er een zag. Was het weer een dennenappeltje...” Ze woont in de buurt en las een oproepje van de paddenwerkgroep in de krant. ,,Verdorie, dacht ik. Dat zijn onze padden. Die ga ik helpen.” En zo heeft de Soester paddenclub alles bij elkaar een mannetje of twintig die in februari in actie komen. Een harde kern van tien, en daaromheen nog wat mensen die ook altijd wel komen helpen. Het reilen en zeilen wordt dit jaar voor het eerst door Mathijs Kok bijgehouden op Instagram, te vinden op paddentrek_soest.

Padden en oversteken, dat gaat niet altijd goed. Soesters als reddende engelen tijdens de paddentrek: ’Ik had vroeger een pad in een terrarium, zo maak ik het weer goed’
Tim de Wolf coördineert de Soester paddenwerkgroep, die jaarlijks tijdens de paddentrek in actie komt om de dieren veilig aan de overkant van de weg af te leveren.
© foto caspar huurdeman

Net als Catweazle

Tim de Wolf nam een kleine tien jaar geleden het initiatief voor de Soester paddenwerkgroep. Hij had misschien iets goed te maken, grinnikt hij. ,,Ik keek als kind naar Catweazle, die had een pad. Dus ik wilde ook een pad. Ik heb er toen een gevangen en jaren in een terrarium gehouden. Tja. Ik verzorgde hem goed hoor, maar echt een spannend leven heeft hij niet gehad. Nu maak ik het op deze manier weer goed.” En dat ’goed maken’ lukt aardig. De Soester paddengroep heeft de afgelopen jaren al behoorlijk wat padden veilig naar de overkant gebracht. ,,Het eerste jaar hebben we er 350 overgezet, en dat aantal is schoksgewijs behoorlijk gegroeid. Absolute topjaar was 2018, toen hadden we er 2000.”

Ondertussen komen mensen met gele hesjes om de schouders en een emmer in de hand af en toe voorbijfietsen, heen en weer patrouillerend over de Wieksloterweg en de even verderop liggende Insingerstraat. ,,Nog wat gevangen?”, roept De Wolf steevast. ,,Ja, drie vrouwtjes en een mannetje”, is het antwoord. Of een variant daar op. Beide geslachten zijn makkelijk uit elkaar te houden. De vrouwtjes zijn veel groter dan de mannetjes.

Paddenscore via de app

Deze maandagavond wil het nog niet echt vlotten met de massale migratie van de Soester paddenkolonie. ,,Het is vrij rustig vanavond, het laat zich ook nooit helemaal voorspellen natuurlijk”, weet De Wolf. ,,Het is nu ook droog, ze houden meer van wat miezerig weer. Hoeveel hebben we er nu? Enkele tientallen denk ik, alles bij elkaar. De rest van de week zal nog wel rustiger worden, het wordt weer wat kouder.” Alle vrijwilligers geven hun paddenscore via mail of app door aan De Wolf, die de totaalscore weer doorgeeft aan de Ravon, de landelijke amfibieënorganisatie.

Padden en oversteken, dat gaat niet altijd goed. Soesters als reddende engelen tijdens de paddentrek: ’Ik had vroeger een pad in een terrarium, zo maak ik het weer goed’
,,Dit is een vrouwtje”, weet Tim de Wolf. ,,Als afweer blaast ze zich een beetje op, maar ze zit ook vol eitjes.”
© foto Caspar Huurdeman

Een auto komt aanrijden en stopt. Vier paddenrapers die zich na gedane arbeid komen afmelden bij De Wolf. ,,Voorzichtig rijden hè, niet te hard. In het strijklicht zie je ze meestal wel, maar je moet wel goed opletten. Zou toch jammer zijn als je ze eerst redt en daarna platrijdt.”

De padden uit de bossen van Pijnenburg trekken jaarlijks in februari/maart het bos uit naar de poelen in het Soester veengebied, de plekken waar ze allemaal ooit het levenslicht hebben gezien. In de poelen paren ze en zetten hun eitjes af, waar paddenvisjes uit komen die zich ontwikkelen tot pad. De uit hun winterslaap ontwakende padden komen in beweging als het een paar dagen een graad of negen is, niet te hard waait en het lekker vochtig is. De paddentrek duurt een week of vier.

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.