Premium

Huizer Frits Colenbrander vindt na 36 jaar zijn auto terug: ’Dat roffeltje, die geur, ik kan wel janken’ [video]

Huizer Frits Colenbrander vindt na 36 jaar zijn auto terug: ’Dat roffeltje, die geur, ik kan wel janken’ [video]
Hilversum

Joepie, daar gaan we. De vreugdekreet komt uit zijn tenen. Opgewonden en met glimmende ogen draait Frits Colenbrander (64) aan het stuur van de Daimler V8 Saloon.

Terwijl hij het parkeerterrein van autobedrijf Hartendorp aan de Utrechtseweg in Hilversum verlaat, vliegt het houten klepje van het handschoenenvakje van de oldtimer open. ,,Niet op letten”, zegt de Huizer. Hij geeft een dot gas. ,,Hééérlijk. Oh jongens, ouwe chic is dit. Ouwe meuk is leuk,” zingt hij bijna. Ruim 35 jaar nadat Colenbrander zijn roodbruine Daimler V8 Saloon (,,precies dezelfde waar Inspector Morse in reed”) met pijn in het hart verkocht, zit de rijschoolhouder weer op de leren bank van zijn oude auto achter het stuur. ,,Voelt meteen vertrouwd, het is zwaar sturen hoor. Hij is heel log, weegt over de 1400 kilo”, vertelt hij terwijl we over de rotonde draaien. ,,Hoor je dat roffeltje van de motor ? Dat mooie zware geluid van de 8-cylinder, geweldig. En die geur. Dat oude leer, ik herken het meteen.”

Jongensboek

Als hij de auto even later weer het terrein van Hartendorp oprijdt, lijkt hij een ander mens. Rustiger. Het verhaal van Frits Colenbrander en zijn Daimler V8 Saloon leest bijna als een jongensboek. Op 25 februari 1984, vandaag exact 36 jaar geleden verkocht hij de auto voor 9.500 gulden aan een man in Brabant. Nadat hij hem nog een keer mocht lenen voor zijn trouwerij in 1991 verloor hij de ’liefde van zijn leven’ uit het oog.

(tekst gaat door onder de foto)

Huizer Frits Colenbrander vindt na 36 jaar zijn auto terug: ’Dat roffeltje, die geur, ik kan wel janken’ [video]

,,Ik had al een oude Volvo Amazone toen ik in 1983 van de overbuurman van mijn ouders in Naarden deze Daimler kocht. Als tiener was ik al gek op oude auto’s. Kwam door een vriend die altijd onder een auto lag te sleutelde. Ik was blind van de Daimler. Prachtig die rondingen. Van voren net zo mooi als van achteren. Dat zie je niet vaak. Dat chroom. Perfect gewoon. Het was een opknapper. Hij startte niet, de gaten vielen in de uitlaat en in de zijkant. Ik heb hem helemaal uit elkaar gehaald en opgeknapt. Dorpels aan de zijkant eruit gezaagd. Ik heb leren lassen en al het plaatwerk gedaan.”

(tekst gaat door onder de foto)

Huizer Frits Colenbrander vindt na 36 jaar zijn auto terug: ’Dat roffeltje, die geur, ik kan wel janken’ [video]
De originele gereedschapskist lag nog achterin.

Schroefje

Colenbrander had in die tijd en surfschool in Muiderberg en geen cent te makken. Hij woonde bij een hospita in Bikbergen en sleutelde ieder vrij moment aan de Daimler. Alles heeft hij bewaard uit die tijd. Ieder bonnetje van elk schroefje. En ook de verkoopbon uit 1984 die het afscheid betekende. ,,Hij was te duur voor mij. Ik had ook die Amazone nog. Maar ik heb hem nooit uit mijn hoofd gekregen. Ik keek regelmatig of het kenteken nog bij de RDW geregistreerd stond. Op een gegeven moment was hij verdwenen. Op de schroothoop beland dacht ik.”

(tekst gaat door onder de foto)

Huizer Frits Colenbrander vindt na 36 jaar zijn auto terug: ’Dat roffeltje, die geur, ik kan wel janken’ [video]

Traantje

Tot hij eind 2019 op zijn telefoon via Marktplaats een foto ziet van een Daimler 2.5 liter V8 Saloon. Precies zijn kleur, te koop bij een garage gespecialiseerd in Engelse auto’s in Hilversum. ,,Ik dacht toen geen moment dat het die van mij was maar na een telefoontje met Hartendorp en wat beschrijving van de auto wil hij maar een ding. Zo snel mogelijk kijken. Het zal toch niet...

,,Ik zag een Frans kenteken, maar die lak. Exact mijn kleur. Er zaten wat druipers op het dashboard. Hé, mijn druipers. Toen ik zag hoe de kriksteunen onder de auto gelast waren wist ik het zeker. Mijn auto. Ik heb gejankt hoor”, bekent de Huizer.

(tekst gaat door onder de foto)

Huizer Frits Colenbrander vindt na 36 jaar zijn auto terug: ’Dat roffeltje, die geur, ik kan wel janken’ [video]
Colenbrander leende de auto in 1991 nog een keer voor een rit met zijn bruid naar het stadhuis in Naarden.
© foto: privé

Colenbrander zakt op zijn knieën naast de auto en voelt aan de onderkant. Liefdevol glijden zijn vingers langs het staal. ,,Hier zit die kriksteun. En kijk het wortelnoothout van het portier had ik iets te diep geschuurd. Daar ging ik doorheen.”

Geflitst

Nadat hij de auto met bloed, zweet en tranen had opgeknapt deed hij in 1984 een poging om de auto aan Kroymans te verkopen. ,,Dat was mijn laatste ritje naar de garage in Hilversum. Frits kwam niet eens van zijn plek af. Die bleef lekker zitten. Terug naar huis ben ik nog geflitst ook”, grijnst Colenbrander. Eerder raakte de auto bijna total loss toen hij de handrem vergat en de wagen naar de overkant van de straat rolde. Er zijn meer anekdotes. Toen Colenbrander en zijn aanstaande er in 1991 mee naar het stadhuis in Naarden reden bleek achteraf een wiel los te zitten.

(tekst loopt door onder de foto)

Huizer Frits Colenbrander vindt na 36 jaar zijn auto terug: ’Dat roffeltje, die geur, ik kan wel janken’ [video]

Of hij hem weer graag terug zou willen kopen? Hartendorp heeft de klassieke auto voor 10.000 euro te koop staan. ,,Ben je gek, dan krijg ik echt ruzie met mijn vrouw. De garage staat al vol. Ik heb voor haar een Figaro gekocht. Je moet voor deze auto iemand vinden die geld en liefde heeft. Ik ben te perfectionistisch om met krassen te blijven rijden. Dan zou ik direct vol gaan opknappen. Ik heb nu weer even de lol ervaren van de auto, even lekker een stukkie gereden. Het is goed zo.”

Auto stond in Zuid-Frankrijk

De klant kwam eind vorig jaar naar een mooie Jaguar kijken en vertelde tussen neus en lippen door dat hij een oude Daimler 2.5 liter V8 Saloon had staan bij zijn huis in Zuid-Frankrijk.

Kopen? Vroeg hij aan Edwin Hartendorp, eigenaar van de gelijknamige garage aan de Utrechtseweg in Hilversum. ,,Hij liet foto’s zien en vertelde dat de auto weg moest. Het was een oudere man van 78. Ik had wel belangstelling”, zegt de garagehouder die gespecialiseerd is in Engelse (klassieke) auto’s.

Schuur

,,Mijn vader van 82 is de wagen in zijn eentje op gaan halen in zo’n pittoresk Frans dorpje. Met de Landrover en trailer erachter reed hij 1126 kilometer. Heen en ook weer terug. Vindt hij heerlijk. Rustig op zijn gemak. De auto bleek daar al 35 jaar in een schuur te staan. Er werd wel in gereden door die man. Ook in de winter. Hij was nog prima. Het was tik, start en lopen.”

Koningshuis

De Daimler 2.5 liter V8 Saloon werd van 1962 tot 1967 in Coventry in Engeland gebouwd. Het is een vierdeurs auto en een ontwerp van William Lyons (carrosserie) en Edward Turner (motor). Er zit veel handwerk in de auto. Het Britse koningshuis rijdt nog steeds graag in Daimlers, niet te verwarren met het Duitse Daimler-Benz. De Britse auto-producent kreeg van de Duitsers het recht om Daimler-motoren in licentie te bouwen. In 1960 werd het merk Daimler overgenomen door Jaguar. Diverse bestaande Daimler modellen werden nog een aantal jaren geproduceerd. Ook werden Daimler varianten van Jaguar modellen geïntroduceerd.

In Nederland werd de Daimler V8 Saloon geïmporteerd door de firma Lagerwij in Den Haag. In 1978 is de laatste van dit model naar Nederland gekomen. Er rijden er volgens Hartendorp vermoedelijk nog zo’n vijf van dit type rond in Nederland.

(tekst loopt door onder de foto)

Huizer Frits Colenbrander vindt na 36 jaar zijn auto terug: ’Dat roffeltje, die geur, ik kan wel janken’ [video]

Het exemplaar dat ooit van Huizer Frits Colenbrander was, is volgens Hartendorp nog in behoorlijke staat. ,,We hebben er een nieuwe waterpomp ingezet. Zelfs het houten plankje, het kaasplankje, waar de accu op staat, zit er nog in”, lacht Hartendorp die al 38 jaar Daimler en Jaguarspecialist is. Inmiddels is met dochter Quinty de vierde generatie in de zaak.

De Daimler V8 Saloon is inmiddels verkocht aan een handelaar in klassieke Engelse auto’s in het Duitse Aken.

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.