Premium

Column Joyce van der Meijden: Vergeven

Column Joyce van der Meijden: Vergeven

Wat heeft carnaval gemeen met Pasen en Pinksteren?, vraag ik. De heks en de kat bij mij aan de ontbijttafel hebben geen idee.

Ik schraap mijn keel voor een opgewekte doch educatieve ochtendboodschap voor de kinderen die straks een rondje mogen hossen. ’Pinksteren is niet alleen de dag waarop God de rockbandjes op aarde de gelegenheid geeft om zich eens flink te laten horen. En carnaval is meer dan een feest waarbij kinderen en volwassenen zich in heksen-, katten en weet-ik-veel-wat-pakken hijsen.’ De kat roert haar muesli en de heks leest de Donald Duck.

Zo ging ons kroost onwetend de polonaise in. Het zij ze vergeven. Want hoeveel van de moderne carnavalsgasten bijt vanaf aanstaande Aswoensdag op een houtje? Vast heel weinig. Als ze al weten dat de katholieken hun eigen ramadan vieren. Maar dat vergeven ze zichzelf in Oeteldonk (eerder bekend als ’s-Hertogenbosch) en omstreken meteen. Daarom vind ik het extra grappig dat juist Oeteldonk deze week niet alleen vanwege carnaval op zijn kop stond. Want men is boos, heel boos. Onvergeeflijk boos.

De marketingafdeling van Jägermeister heeft namelijk per ongeluk ’Alaaf’ op de Brabantse reclameposter laten drukken. De onwetenden dachten waarschijnlijk dat alles wat carnaval viert zuipt met een steek op terwijl ze ’allaaaaaf’ roepen. Maar in Oeteldonk is het geen ’alaaf’ maar ’houdoe.’ Een onvergeeflijke fout! Na zo’n uitglijder kan de hele Jägermeistervoorraad zo weer retour. Zelf vind ik dit overigens weer ontzettend verwarrend aangezien mijn Brabantse familie het hele jaar door ’houdoe’ roept.

Terug naar de drank. Misschien sturen ze bij Jägermeister in het kader van gedeelde smart nu wel een onverkoopbaar flesje naar iemand anders in het niet-te-vergeven-hoekje. Bijvoorbeeld mevrouw Visser, onze staatsecretaris van Defensie. Met op het kaartje: ’als de Tweede Kamer je laat kruipen, kan je beter gaan zuipen.’

Zij wordt in Zeeland namelijk nooit meer vergeven. Zij kreeg de toorn van deze veelal niet carnavallende provincie over zich heen omdat ze de relatie wel op een heel ongezellige manier uitmaakte.

Het is eigenlijk heel herkenbaar. Je verkering heeft wat minpuntjes. Iets met een dopje en een tube tandpasta, sokken naast de wasmand, ontbijtbord bovenop de vaatwasser. Je wilt je idee van een mooie relatie echter nog niet loslaten, dus pas wanneer er een leuke vervanger voorbij komt pak je door. Dan zeg je dat je voelde dat het tijd was om elkaar los te laten en toen je met die ander aan het zoenen was wist je dat je je partner de vrijheid terug moest geven.

Of zoals de staatsecretaris zei. ’Als ik terugkijk, had ik u mee moeten nemen in mijn twijfels. Ik heb het bij mijzelf gehouden en dat is mijn fout geweest. Ik realiseer me nu dat ik het omgekeerde heb bereikt van wat ik beoogde. Het had anders gemoeten.’ Gelukkig voor haar komt deze rel maar bij de helft van de bevolking binnen. De rest heeft belangrijkere zaken aan zijn hoofd. ’Houdoe!’

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.