Premium

Filminterview:Perfectionisme zat Fajah Lourens in de weg bij filmen ’Suriname’

Filminterview:Perfectionisme zat Fajah Lourens in de weg bij filmen ’Suriname’
Fajah Lourens: ,,Ik speel iemand die uit Nederland komt, maar wel in Suriname woont en de straattaal heeft overgenomen.’’
© Foto PR

Van fitnessgoeroe tot misdaadbitch in twee weken. Fajah Lourens moest snel schakelen voor de nieuwe actiethriller ’Suriname’, die vanaf volgende week in Nederland te zien is. ,,Vanaf de landing in Paramaribo ben ik iedereen na gaan doen om de manier van praten goed te krijgen.”

Oorspronkelijk zou Imanuelle Grives gangstervrouw Nadia gaan spelen, maar zij werd afgelopen zomer op een dancefestival opgepakt met een grote hoeveelheid drugs op zak. De actrice verklaarde tegenover de politie dat ze zich wilde voorbereiden op haar nieuwe rol in ’Suriname’, maar dat excuus bleek weinig soelaas te bieden. De actrice zit momenteel een celstraf van twee jaar uit.

Haar 38-jarige vervangster brak in 2002 door met haar rol als Yasmine in ’Goede Tijden, Slechte Tijden’. Inmiddels boekt Fajah Lourens echter vooral succes met haar eigen mode- en fitnessproducten. Dat ze nu een bijrol heeft in ’Suriname’, over een presidentskandidaat die nog met één been in de brute onderwereld staat, is een kwestie van toeval. Zakenpartner en bevriende producent Rodney Leysner had haar hulp dringend nodig.

„Ik had een hele drukke agenda en de opnames zouden twee weken later al beginnen”, vertelt Lourens. „Het was eigenlijk een soort vriendendienst. Gelukkig kon er wat geschoven worden, zodat ik al mijn scènes in een week kon opnemen. Het ging me nog best makkelijk af om me in te leven. Hoewel meer voorbereidingstijd waarschijnlijk wel iets beters had opgeleverd.”

Bang om een lelijke uitglijer te maken, is Lourens niet geweest. „Ik ben van mezelf heel zelfverzekerd. Maar intussen ook perfectionistisch. Alles moet helemaal goed zijn. Ik speel iemand die uit Nederland komt, maar wel in Suriname woont en de straattaal heeft overgenomen. Daar wilde ik nuance in vinden. Het moest niet van dat overdreven nep-Surinaams worden.”

Lourens is te zien als spijkerharde vrouw die haar criminele vriendje, neef van de presidentskandidaat, om haar vingers windt. „Ze is echt een narcist”, vertelt de actrice. „Alles moet op haar manier. Ze is heel dominant, gaat over lijken en manipuleert haar vriend. Af en toe laat ze een lieve kant zien, maar je moet je daarbij afvragen of ze het wel echt meent.”

Regisseur Danny Leysner liet Lourens en haar tegenspeler Cyriel Guds vrij om zelf teksten te verzinnen. „De basis stond wel op papier”, legt de actrice uit. „Maar we mochten heel veel zelf inbrengen. We bedachten koosnaampjes voor elkaar, lieten soms hele stukken weg of sleutelden aan de zinsopbouw. Net zolang tot het werkte.”

Maniertjes

Op locatie kon Lourens veel maniertjes van andere Surinamers overnemen, maar dat referentiekader had ze niet tijdens alle opnames. Een maand na de draaiperiode in Suriname, moest Lourens in Nederland nog een aantal interieurscènes spelen. „Daar had ik veel meer moeite mee”, vertelt ze. „Ik had geen vergelijkingsmateriaal meer en kon het ook niet even navragen bij iemand.”

Zo kwam haar perfectionisme weer om de hoek kijken. „Ik merkte dat m’n accent niet meer consistent was met de rest van de film. De geluidsman hoorde het verschil niet, maar ik stoorde me eraan. Het klonk echt te Nederlands, heel zonde. Dus heb ik alles opnieuw ingesproken.”

„Heel makkelijk was dat niet. Je moet weer helemaal terugkomen in dezelfde sfeer, met dezelfde boze en opgefokte emoties. Maar dan dus met een Surinaams accent erbij.” Lourens doelt met name op de vlammende ruzie die zich afspeelt tegen het einde van de film. „Die scène is er echt beter door geworden. Heel blij dat ik die extra uurtjes daar nog in heb gestoken.”

Na de muzikale jeugdfilm ’Sing Song’ en de romkom ’Tuintje in mijn hart’ speelt Suriname nu opnieuw een hoofdrol in de Nederlandse bioscoop. Hoe zit het inmiddels met de diversiteit van onze filmindustrie? Is die inmiddels goed genoeg, of valt er nog wat te halen? Lourens gaat voor het laatste.

„We zijn een van de weinige landen waar zoveel culturen samen passen. In films zie je dat nog te weinig terug. In ’Penoza’ is bijna iedereen Nederlands, in ’Suriname’ heb je weer bijna alleen maar Surinamers. Misschien logisch voor de locatie, maar ik vind dat er ook best wat meer gemengd mag worden. Zoals we in het echt ook samenleven.”

Meer nieuws uit Cultuur

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.