Column Fluitsignaal: het wonder van wankele Willem

Column Fluitsignaal: het wonder van wankele Willem
Clubscheidsrechter en columnist Wouter van der Schaaf.
© Archieffoto
Hilversum

Clubscheidsrechter Wouter van der Schaaf bericht elke week over wat hij heeft meegemaakt of gezien op een regionaal voetbalveld.

Deze week was Willem de klos. Hij had er totaal geen zin in. Keepen vond hij helemaal niks, maar hij moest wel. Er moest toch ’iemand’ op doel staan in zijn team zonder echte keeper. Bij het inschieten hielden de jongens van zijn elftal - jongens onder 15 - hun hart al vast. Ze zagen dat Willem wel pogingen deed om naar de hoek te duiken, maar echt soepel ging het niet. En klemvast? Ook niet echt.

Willem had geluk. De eerste helft had hij vrijwel niets te doen. Nauwelijks een schot op zijn doel. Hij voelde zich enorm opgelucht toen zijn team na 35 minuten met een 1-0 voorsprong ging rusten. ’Hopelijk blijft dat zo in de tweede helft’, sprak hij zichzelf moed in. Want hij wist maar al te goed: een veldspeler mag een fout maken, maar een keeper kan zich zoiets absoluut niet permitteren. Een fout van de keeper is als snel een doelpunt.

Met nog tien minuten te gaan speelde Taco terug op de keeper en - sorry, even vergeten, sorry - Willem nam de bal in zijn handen. Gevolg: een indirecte vrije trap op tien meter van zijn doel. Al zijn medespelers stonden op de doellijn, Willem min of meer wanhopig springend tussen hen in. Hij verwachtte een enorme knal en daarmee de gelijkmaker. Allemaal door zijn domme fout.

Alles wat gebeurde: dat niet. De bal ging huizenhoog over. Het wonder was geschied. Willem had zijn doel schoon gehouden. Gelukkig: hij zou pas over tien weken weer aan de beurt zijn.

Meer nieuws uit Sport Regionaal

Keuze van de redactie