Premium

Filmrecensie: ’Au nom de la terre’ persoonlijk tragisch verhaal

Filmrecensie: ’Au nom de la terre’ persoonlijk tragisch verhaal
Scène uit ’Au nom de la terre’.
© Foto PR

Vol plannen rijdt de 25-jarige Pierre Jarjeau (Guillaume Canet) op een motor door zijn Franse geboortestreek. Als cowboy op een ranch in het Amerikaanse Wyoming heeft hij van de vrijheid geproefd.

In ’Au nom de la terre’ is hij nu ook klaar om zijn eigen toekomst vorm te geven. Als boer en ondernemer.

Hij sluit zijn geliefde Claire (Veerle Baetens) in zijn armen en neemt kordaat de boerderij van zijn vader over, vastbesloten om er met hard werken en slim investeren een nóg mooier bedrijf van te maken. Twee kinderen en fors wat uitbreidingen later blijkt de werkelijkheid weerbarstiger. Een grote schuldenlast hangt als een molensteen om Pierre’s nek, zijn vader kan alleen maar schamperen en de ene rampzalige tegenslag volgt de andere op.

Hoe persoonlijk het tragische verhaal is dat schrijver-regisseur Édouard Bergeon vertelt, wordt pas echt duidelijk in een van de laatste beelden van deze film, die hij opdroeg aan zijn moeder en zijn zusje. Toch voelt de sfeer al veel eerder zwanger van onheil, ondanks het aanvankelijke elan van Pierre, de schoonheid van het agrarische landschap en de vaak warme familiaire sfeer. Zelfs alledaagse dingen als de graanoogst of een ritje met de tractor krijgen al snel iets dreigends. Dat maakt het goed geacteerde ’Au nom de la terre’ tot een nogal sombere zit.

(geen trailer met ondertiteling beschikbaar)

Meer nieuws uit Cultuur

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.