Premium

Veel vragen blijven onbeantwoord in ’Hellhole’

Veel vragen blijven onbeantwoord in ’Hellhole’
Scène ut ’Hellhole’.
© Foto PR

Wie de context niet kent, zal zich snel vervelen bij ’Hellhole’ van Bas Devos. Hij brengt bewoners van een gewonde metropool in beeld, die stuk voor stuk angstig, eenzaam en zelfs wat verdwaasd lijken.

De stad is Brussel, het jaar 2016. Dat is essentiële informatie die Devos slechts tusssen neus en lippen door met de kijker deelt.

De Belgische cineast debuteerde in 2014 met ’Violet’, een drama over zinloos geweld.

Zijn tweede speelfilm blijkt een directe reactie op de terroristische aanslagen van 22 maart, die de hoofdstad van onze Zuiderburen letterlijk en figuurlijk op z’n grondvesten deed schudden.

Metro

De naschok is in de film nog steeds voelbaar. „Ik zit elke dag in die metro”, vertelt een medewerkster van de daklozenopvang aan haar collega, verwijzend naar een door de aanslagplegers getroffen doelwit. Zwaarbewapende militairen die een metrowagon binnenstappen confronteren ook andere reizigers met het potentiële gevaar van hun dagelijks woon-werk verkeer.

’Hellhole’ schetst de contouren van onderlinge verhoudingen zonder die relaties verder in te vullen en maakt van de stadsbewoners dolende schimmen in het halfduister.

Devos’ sfeertekening mag door die impressionistische aanpak misschien aan emotionele zeggingskracht winnen, hij zadelt ons ook op met tal van onbeantwoorde vragen.

Meer nieuws uit Cultuur

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.