Premium

Kindervoorstelling De kleine vuurtorenwachter met schaduwen op een tentdoek is ’spannend maar niet eng’. Voor 4+ in City of Wesopa.

1/3
Weesp

De kindervoorstelling ’De kleine vuurtorenwachter’ is een vertelvoorstelling over afscheid nemen, liefde en moed. Het vehaal speelt zich af in een grote witte tent en gaat over een vuurtorenwachter die op zeereis gaat met een walrus. De twee jonge acteurs Peter Boven en Mika But brengen het verhaal met schaduwen- en schimmenspel.

Mika But (1998) maakt met zijn eigen theatercollectief ’De mooie meisjes’ verteltheatervoorstellingen op locatie. „Voorkeur voor een bepaald plek binnen theater heb ik niet echt. Of het nu spelen of regisseren is, beide disciplines dagen mij uit en vind ik prettig om te doen.”

But zit in het afstudeerjaar van Artez, de Hogeschool voor de Kunsten in Zwolle. Hij studeert voor theaterdocent en werkt al als professioneel acteur. Hij is geboren in het Friese dorpje Oosterwolde aan de grens met Overijssel. De eerste keer dat hij werd gegrepen door toneel was bij de musical in groep acht op de basisschool. Hij had de hoofdrol in de schoolvoorstelling ’Duff en Cool’, die ging over buitenbeentjes en wel of niet populair zijn. „De personages waren een verzameling kippen en hanen”, vertelt Mika But. „Een van de hanen, Haantje Duff, is te laat geboren en heeft ook nog eens een slappe hanenkam. Die rol mocht ik spelen en dat was werelds.” But was zelf ook een buitenbeentje. Hij had haar tot over zijn schouders. „Als je dan op ballet zit en niet aan voetbal doet dan wordt er op school wel naar je gekeken.”

Na de middelbare school twijfelde hij of hij wel of niet theater wilde gaan studeren. Er was enige haast bij, want hij zat als student bij de laatste lichting die recht had op een basisbeurs. „Ik nam toch een tussenjaar en kwam bij Theatergezelschap Garage TDI in Assen terecht, een avontuur dat mij voorbereidde op een hbo-opleiding theater. Daar is het vlammetje echt hard gaan branden en zo ben ik toch naar de opleiding van Artez gegaan.”

Vorig jaar belandde hij bij theaterbureau Valentijn Productiehuis voor ’De kleine vuurtorenwachter’. „Eerst speelde Sjoerd van Capelleveen en Job Kühlkamp de ’Vuurtorenwachter’. Die jongens hebben dezelfde opleiding gedaan als ik, zijn ook goede vrienden en Sjoerd is bovendien mijn huisgenoot. Ze kregen het te druk met andere producties en Sjoerd vroeg of ik de voorstelling niet wilde overnemen. Peter Boven en ik hebben toen auditie gedaan en we werden aangenomen. Heel gaaf was dat.”

Vuurtorenwachter

Artistiek leider Elly Bakker heeft het concept bedacht voor ’De kleine vuurtorenwachter’ en regisseuse Sabine Osinga werkte het uit. „De opa van Sylke is de vuurtorenwachter, die helaas overlijdt. De jongen wordt dan de nieuwe vuurtorenwachter. Bij een grote storm raakt Sylke op zee en hij probeert een walvis te redden. De walvis neemt de jongen dan mee naar het hoge noorden, zonder dat Sylke precies weet waarom. In het hoge Noorden wacht hem een verrassing. Zijn moeder werkt er in een ijssalon en verkoopt ijs aan toeristen die op het eiland komen. Waar zijn vader is, dat is een beetje onduidelijk. De mensen zeggen dat hij is verdronken. Niemand praat erover.”

Sylke is een moedig mannetje, vertelt But. „Hij maakt in een korte tijd een bijzondere ontwikkeling door. Het is niet niks zomaar vuurtorenwachter te worden. Zijn opa, van wie hij zielsveel houdt, komt te overlijden. Doodgaan dat hoort bij het leven.”

Projecteren

De voorstelling, waarin veel wordt verteld, is desondanks niet statisch. „Op het tentdoek projecteren we op verschillende manieren allerlei schaduwen en schimmen. Dat gebeurt heel snel. Er is onder andere accordeonmuziek, die het geheel ondersteunt.”

De twee spelers vertolken verschillende rollen. „Ik speel de rol van verteller, van opa en van Sylke. Peter speelt de vader en ook hij is soms verteller en ook Sylke. Hoe we dat doen? Als ik zeg: ik ben opa, dan ben ik het. Als Sylke dragen we zichtbaar een schelpenketting. Wie de ketting om heeft, is Sylke. Dat snappen kinderen heel goed.’’

,,Als ze aan het einde van de voorstelling weer naar buiten gaan, krijgen ze allemaal een eigen stukje geluk mee, in de vorm van een schelpje. Dan komt er zo’n golf van ontlading van reacties! Erg leuk.”

Een opa die doodgaat, een zeereis met een walvis dat lijkt eng? „Er steekt een vrij heftige storm op, en dat kan spannend zijn. Maar jeugdtheater mag best spannend zijn. Het wordt anders als het echt eng is. Maar waar kinderen op het puntje van hun stoel zitten en meegaan in het verhaal, dan is deze voorstelling niet eng.”

Info

’De kleine vuurtorenwachter’ (4+). Door Peter Boven en Mika But. Regie: Sabine Osinga. Idee: Elly Bakker. Producent: Valentijn Productiehuis. Te zien: 19 januari 2020, 14.00 uur in Theater Wesopa in Weesp. www.wesopa.nl

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.