Premium

Bij San Leo in Hilversum wordt prettig en flexibel ingespeeld op de wensen van de gasten

1/2

Afgelopen kerst zaten ze er alweer een jaar in, de nieuwe eigenaren van het Hilversumse ’ristorante Italiano’ San Leo aan de Emmastraat. Op deze plek zat eerst Grande Selene, een dependance van een Italiaans restaurant dat nu nog in Bussum zit.

Het oude interieur heeft plaatsgemaakt voor een frisse aankleding en dito verlichting. Het is allemaal wat strakker, met aan de lange zijde een bank tegen de wand. Aan de andere kant een langwerpige bar. Stemmige donkere kleuren als zwart en diep steenrood, afgezet tegen beigekleurig, gelamineerd blank hout.

We worden direct warm verwelkomd door een aardige jongeman, die ons een tafeltje laat kiezen. We hadden gereserveerd, maar dat blijkt achteraf niet nodig te zijn geweest. Met vijf tafels is de zaak nog lang niet vol. Onze jassen worden overigens niet aangenomen, dus die hangen we zelf op.

We beginnen met twee witte Italiaanse wijnen als aperitief, een grillo (4,40) en een pinot grigio (4,75). Beide lekker om mee te beginnen. Erbij komen vier reepjes focaccia (Italiaans plat brood) die iets meer smaak hadden mogen hebben. Maar ja, een gegeven paard, dus daar zeggen we niets van.

Terwijl de jongeman ons de menukaarten overhandigt, maken we een praatje met hem. San Leo is genoemd naar een gemeente in de Italiaanse provincie Rimini, gewoon, omdat ze het mooi vonden klinken. Het restaurant blijkt trouwens roots in Irak te hebben: zowel de kok - die wel ervaring opdeed bij diverse Italiaanse restaurants in Nederland - als de voorvaderen van onze ober komen er oorspronkelijk vandaan.

Overzichtelijke kaart

De kaart is prettig overzichtelijk én gevarieerd. Behalve een bescheiden negental pizza’s en pasta’s (plus vijf vegetarische, trouwens) staan er typisch Italiaanse voorgerechten op als bruschetta, insalate caprese, antipasti, capesante (Sint Jacobsschelpen) en lumache (slakken geserveerd in champignons, bereid in knoflookboter en witte wijn).

Bij de hoofdgerechten onder meer de klassieke ossobuco, maar ook petto d’anatra (eendenborst), costolette di agnello (lamskoteletten), scallopine di vitello (kalfsoesters) en (kalfs)spareribs.

Pittige vissoep

We beginnen met een zuppa di pesce en een carpaccio. De vissoep is - zoals de menukaart beloofde - pittig en rijkelijk gevuld met zeevruchten en een gamba. Heerlijk met dit koudere weer! De carpaccio met dungesneden ossenhaas, rucola, Parmezaanse kaas, pijnboompitten en truffelmayonaise smaakt eveneens goed, al had er wat peper bij gemogen.

Intussen blijven de twee overgebleven couverts op tafel liggen. Het is een detail, maar voor ’netjes’ had de ober deze wel weg mogen halen. Tegelijkertijd toont de jongeman zich heel flexibel bij het bestellen van het hoofdgerecht, gamberoni. Op onze vraag of deze (grote) garnalen gepeld worden geserveerd - nee, dus - stelt hij voor dit door de keuken te laten doen. Daarnaast willen we daar ook graag wat spaghetti bij, waarop hij de suggestie doet om een kinderportie te bestellen. Hulde!

De garnalen van de grill zijn gemarineerd in knoflook en zwarte peper en worden begeleid door limoen, verse groenten van de grill en aardappelen. De extra spaghetti met olie, knoflook en wat dunne ringetjes rode peper maken het gerecht helemaal af. Smullen!

Dat geldt ook voor de filetto di manzo, ossenhaas bereid op de grill, geserveerd met verse groenten van de grill en aardappelen. Het vlees is mals en goed gegaard, terwijl de groenten heerlijk beetgaar zijn waardoor er voldoende smaak overblijft.

Ter afsluiting hebben we een panna cotta besteld, een Italiaans dessert geserveerd met honing-limoensaus, fruit en pistachenoten. Daarnaast een Italiaanse ’cognac’ - vecchia romagna - en een koffie.

Terwijl de rekening (117, 65 euro) wordt gebracht, krijgen we een glaasje limoncello van het huis aangeboden. Een attente en smakelijke afsluiting van een lekker en gezellig etentje.

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.