Premium

Het litteken van het mislopen van de Spelen blijft bij Naardense Odile van Aanholt (21), maar de liefde voor het zeilen overwint

Het litteken van het mislopen van de Spelen blijft bij Naardense Odile van Aanholt (21), maar de liefde voor het zeilen overwint
Odile van Aanholt in actie op het WK 49’erFX van vorig jaar in het Deense Aarhus, waar ze met haar toenmalige (en inmiddels gestopte) partner Marieke Jongens als zesde eindigde.
© Foto Richard Langdon/Ocean Images
Auckland

Met een nieuwe partner doet zeilster Odile van Aanholt deze week mee aan het WK 49-erFX. Daarmee maakt ze haar rentree na een ’adempauze’, ingelast na het mislopen van de Olympische Spelen in Tokio van komende zomer. Een kater die eerst goed verwerkt moest worden door de 21-jarige Naardense.

Ze geeft het ruiterlijk toe: na het missen van de Spelen moest Van Aanholt even niets van zeilen hebben. Na het EK van eind mei bleek ze slechts één punt tekort te komen voor plaatsing. Na twee toernooien was het verschil met de ’concurrent’ - wereldkampioenen Annemiek Bekkering en Anette Duetz - nihil. En dat hakte erin. ,,Je bent er zo dichtbij”, dwaalt ze met haar gedachten vanuit Nieuw-Zeeland, waar vandaag het WK van start gaat, weer even terug in de tijd. De teleurstelling is nog duidelijk in haar stem te horen. ,,Maar je bent het niet geworden en dat is gewoon heel erg shit. Dat doet iets met een sporter.”

Van Aanholt besloot de zinnen even helemaal te verzetten. Ze ging op vakantie met haar vriend en later nog met vriendinnen. Om tot rust te komen bezocht ze op Curaçao haar ouders, die een huis in Naarden hebben maar daarnaast ook nog vaak op haar geboorte-eiland verblijven.

Toch wist ze toen al dat ze wel weer verder zou gaan met de sport waarin ze al van jongs af aan uitblinkt, getuige de vele medailles op jeugdkampioenschappen. Van Aanholt wordt nog altijd gezien als een groot talent, en dus wilde het Watersportverbond met alle liefde meewerken aan een plan voor de komende tijd. ,,Ik had direct na het EK al gezegd dat ik door zou gaan en toen zijn we gaan kijken wat de mogelijkheden waren. Parijs 2024 is nog ver, maar hoe eerder je begint des te beter het is. Ik ben blij dat de bond dat vertrouwen heeft in mij.”

Na twee maanden was ze naar eigen zeggen weer klaar om de sport op te pakken. Maar ze moest dat wel doen zonder haar vaste partner Marieke Jongens, die na de mislukte campagne besloot om te stoppen. Een zoektocht naar een nieuw bemanningslid kon beginnen. Na een aantal weken besloot Van Aanholt dat de klik met Cecile Janmaat, die eveneens een poging waagde voor Tokio, er voldoende was om het samen te gaan proberen. De twee trainen pas een paar weken met elkaar, maar zijn toch naar de andere kant van de wereld afgereisd om aan het WK deel te nemen.

Met Jongens werd ze vorig jaar in het Deense Aarhus nog zesde. Een dergelijke klassering zit er nu niet in, is Van Aanholt realistisch. ,,Dit zal vooral een leermoment zijn. We zeilen pas twee maanden samen. Normaal is dit je piekmoment, maar wij zullen tijdens het toernooi vooral bezig zijn met wennen aan elkaar en technisch beter worden.”

Ze is al even in Auckland en zeilde vorige week een oefenwedstrijd. De omstandigheden in Nieuw-Zeeland bevallen de Naardense erg goed. ,,Het is prima zeilweer. Het waait iedere dag en dat vind ik heerlijk. Dat is ook waar ik me prettig bij voel en waar ik goed mee uit de voeten kan. De mensen zijn heel aardig en de natuur is prachtig. Laatst zwommen er nog orka’s in de verte terwijl we aan het zeilen waren. Maar haaien hebben we nog niet gezien.”

De samenwerking met Janmaat is voorlopig alleen voor dit jaar. ,,We willen gewoon kijken hoe het gaat. Hoe snel kunnen we stappen maken? Passen we goed bij elkaar? Is de progressie die we maken voldoende om voor de prijzen mee te zeilen? Nu voelt het goed, dus ja, ik heb er alle vertrouwen in.”

Over drie maanden staat het volgende WK alweer op het programma. Omdat in een olympisch jaar sommige landen het toernooi nog gebruiken om plaatsing af te dwingen is de mondiale titelstrijd flink naar voren gehaald op de zeilkalender. ,,Dat is heel snel. We gaan direct terug en hebben dan een trainingsblok in Portugal. Daarna stappen we direct weer op het vliegtuig naar Australië, dus het worden drukke maanden.”

Want tegelijkertijd fungeert ze ook nog als trainingspartner voor het wél geplaatste duo, Bekkering/Duetz. Daarom zal ze ook volgend jaar alle trainingskampen en wedstrijden zeilen. Al is het maar om de scherpte er bij de anderen in te houden. Dat was een van de dingen die het Watersportverbond van haar verlangde. Hoewel Van Aanholt daarmee dus bijna dagelijks geconfronteerd wordt met met mislopen van de Spelen, kan ze dat mentaal wel aan. ,,Ik ben vooral bezig met zelf beter worden. En dat kan ook door met die twee te trainen.”

Bovendien is er nog een minieme ’ontsnappingsmogelijkheid’. Mocht stuurvrouw Bekkering zich vanwege een blessure, ziekte of welke reden dan ook afmelden voor Tokio, dan is Van Aanholt haar vervangster. ,,Die kans is natuurlijk klein, maar het klopt wel. Ik heb voldaan aan alle eisen van het NOC*NSF, dus ik moet gewoon scherp en fit blijven. Maar dat wilde ik toch al, dus dat verandert niets.”

Meer nieuws uit Sport Regionaal