Geleefd: Een laatste applaus voor Nell Olie-Westenberg

Geleefd: Een laatste applaus voor Nell Olie-Westenberg
Nell Olie-Westenberg
© Foto Corrie Soeteman

Geleefd: Petronella Jolanda Olie-Westenberg

Geboren: Amsterdam, 7 juli 1937

Overleden: Loosdrecht, 13 oktober 2019

Nell was de oudste in een conservatief orthodox gezin in Amsterdam - Oost. Ze mochten er niks, terwijl Nell creatief was: ze wilde zingen, dansen en schitteren op het podium.

In haar jeugd kon die expressieve drang nog worden onderdrukt, maar later spoten haar talenten gewoon door de kieren heen en ze leerde stijl- en tapdansen. Maar na haar Mulo ging ze eerst naar kantoor. Ze werkte verder als ouvreuse in de City bioscoop en was portierster in de destijds bekende disco ’Scaramouche’ onder Theater Gooiland. Daar kwamen veel BN- ers, maar het overkwam haar ook dat ze de bekende rythm and bluesgroep ’The Drifters’ de toegang weigerde. Want ze wist niet wie het waren en gekleurde mensen mochten in die tijd niet worden binnengelaten. Daar hebben ze later wel om gelachen.

Nell trouwde in 1958 met een niet minder bijzonder mens: Wim Olie uit Loosdrecht. Ze hadden elkaar leren kennen toen het Amsterdamse gezin op camping Zonnehoek aan de Noodweg kampeerde. Haar ouders vonden hem overigens maar een rare snuiter en dat maakte de band tussen Wim en Nell alleen maar hechter. Toen ze net verkering hadden vroeg Nell naar zijn hobby’s. Hij zei: „Vliegen”. En met Loosdrechter Joep Daams als piloot vlogen ze vervolgens in een pipercupje over Hilversum. Doodsbange Nell: „Dat nooit weer!” Maar ze zijn wel bij elkaar gebleven, kregen drie kinderen en namen een pleegzoon in huis, die later aan leukemie is overleden. Wim en Nell hebben elkaar zesenzestig jaar gekend.

Nell hield Wim een beetje in toom. „Ze was mijn kompas”, vertelt Wim.” En dat was ook wel nodig. En in het gezin was zij de spil waar alles om draaide.” De ondernemende extraverte Nell hield van kleuren en elk jaar kwam er weer een nieuw behangetje. Het was er een gezellige boel met altijd vogels van zeer diverse pluimage over de vloer. Want Nell hield van gezelligheid. En dan de vakanties. Toen de kinderen de deur uit waren kampeerden Wim en Nell vaak samen in Cadzand. Maar daarvoor ging het hele gezin met bagage, extra proviand en een tent in een Lelijk Eendje naar Frankrijk. De altijd duidelijk aanwezige Nell had een hart van goud. Toen dochter Lammy bijvoorbeeld een tijd bij haar ouders inwoonde ontfermde Nell zich over haar zoontje Sam. Het laat zich raden dat een creatief mens als zij ook een leuke oma was.

Nell Olie was ook de oprichtster en coördinator van Jeugdhonk De Pits aan het Lindenplein in Loosdrecht. Ook daar was ’Tante Nell’ de spil. De jongelui konden soms na veel sparen een brommer of motor kopen. En daar had Nell bewondering voor en dan mochten ze van haar op hun motor om het biljart een ererondje maken. Zij was bij de jeugd heel geliefd en kreeg er het ereburgerschap van Loosdrecht voor.

Op een gegeven moment echter was zij - na jaren geplaagd te zijn geweest door reuma - helemaal op. Nell overleed vorige maand. Ze lag opgebaard in een rieten kist van gevlochten waterhyacinten. In de uitvaartdienst klonk een swingend lied van de Les Humphries Singers. ’Zo ga ik straks in de hemel de hele dag zingen en springen en dansen.’ „Zij heeft een heel groot applaus verdiend”, zegt Wim met nadruk.

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Keuze van de redactie