Column Fluitsignaal: Het historisch geweten van de club

Column Fluitsignaal: Het historisch geweten van de club
Columnist en scheidsrechter Wouter van der Schaaf.
© Archieffoto

Eigenlijk zijn ze er altijd. En iedere club kent ze. De mannen vergroeid met hun cluppie. Zo ook bij SDO. Elke zaterdag dat ik fluit zijn ze er. Ze kennen het gehele programma uit hun hoofd, net als de standen en de uitslagen. Ongeacht of het om de meiden van 13-3 gaat of het eerste elftal.

Niets ontsnapt aan hun aandacht, over alles hebben ze een mening. Of het nou over de kwaliteit van de ballen gaat of over de belijning op het veld. Zij weten zich het historisch geweten van de club.

Voorovergebogen over de tafel zitten Paul en Rijk zij aan zij in de ontvangstkamer. Zij overzien of het goed gaat en bedenken hardop hoe het beter kan. Koffie en advies zijn bij hen altijd binnen handbereik. Zij behoren tot het vaste meubilair van de club. Iedereen kent hen. Ik kan niet beginnen met fluiten zonder hen eerst begroet te hebben. Zouden zij een week afwezig zijn, dan zou ik vragen naar hun gezondheid. Is er iets mis? En natuurlijk is er soms wat mis. Een hartklachtje, een verschoven knie of een lastige heup: het maakt deel uit van hun bestaan. Het zit ze dwars want zij willen altijd wel iets doen voor hun club. Rommel opruimen op maandag. Vegen op dinsdag. Kleedkamers soppen op woensdag. Altijd wel wat te doen. Ze zijn de altijd inzetbare, allround vrijwilliger.

Elke club heeft ze: de mannen, vergroeid met de vereniging. Hún vereniging. Het is onverwoestbare liefde. Altijd kritisch, maar onbaatzuchtig en onvoorwaardelijk.

Meer nieuws uit Sport Regionaal

Keuze van de redactie