Column Fluitsignaal: Zuivere speeltijd, zoals in basketbal en hockey het geval is, zou veel eerlijker zijn

Columinst en clubscheidsrechter Wouter van der Schaaf.

Columinst en clubscheidsrechter Wouter van der Schaaf.© Archieffoto

’Scheids! Hoe lang nog?’ De 15-jarige speler van SDO is de zoveelste die mij deze vraag stelt. De wedstrijd tegen Wasmeer loopt op zijn einde. Officieel nog twee minuten te gaan. SDO staat met 2-1 voor. Wasmeer doet een uiterste poging gelijk te maken. Ze stormen aanval na aanval naar voren. Alle trucs halen de jonge SDO’ers uit de kast om tijd te rekken en het spel te vertragen. Getreuzel bij de inworp. Eindeloos de bal zoeken voor de uittrap. Plotseling opkomende kramp in de kuit. Een fikse blessure bij een niet uitgevoerde sliding. Kortom: alle middelen worden ingezet om die laatste minuten niet meer te hoeven voetballen en zo de voorsprong te behouden. Dit alles tot steeds grotere woede van Wasmeer. Ik kan nu al uittekenen dat één van beide teams na afloop over mij zal klagen. Teams doen dat omdat zij weten dat ’extra tijd’ in handen van de scheidsrechter in het amateurvoetbal een zeer subjectieve aangelegenheid is.

Zuivere speeltijd, zoals in basketbal en hockey het geval is, zou veel eerlijker zijn en - vooral - leiden tot veel minder gezeur en gezanik. Hier valt voor het voetbal dus nog een wereld te winnen. Zeker nu onderzoek heeft aangetoond dat gemiddeld bijna dertig minuten per wedstrijd worden vermorst aan inworpen, doeltrappen, overtredingen, blessures, muurtjes en nog veel meer. Zou een scheidsrechter de zuivere speeltijd toepassen dan is één ding zeker: het wedstrijdschema van de dag loopt totaal in de soep. En die verantwoordelijkheid wil niemand op zich nemen.

Meer nieuws uit Sport Regionaal