Premium

Lint van achthonderd meter met namen geweldslachtoffers trekt door de straten van Hilversum: Letterlijk stilstaan bij slachtoffers van geweld

Lint van achthonderd meter met namen geweldslachtoffers trekt door de straten van Hilversum: Letterlijk stilstaan bij slachtoffers van geweld
De stoet maakte een rondje om het monument voor Verdraagzaamheid bij het station.
© Foto studio kastermans/Leon Dakkus
Hilversum

Het is ruim twintig jaar geleden dat Helen Saarloos door haar man is doodgestoken in Haarlem. ,,En er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan haar denk’’, vertelt haar moeder Yvonne. Zij staat bij de naam van haar dochter op het honderden meters lange spandoek dat nabestaanden zaterdag door Hilversum dragen. Honderden meters met alleen maar namen. Namen van mannen, vrouwen en kinderen. Allemaal door geweld om het leven gekomen.

Het spandoek hoort inmiddels onlosmakelijk bij de jaarlijkse herdenking van de Federatie Nabestaanden Geweldslachtoffers (FNG). De bijeenkomst is dit jaar in Hilversum op aandringen van Maya Bor. Haar zoon verdween tien jaar geleden in Peru. Vermoedelijk is hij om het leven gebracht vanwege een mislukt drugstransport. ,,Nadat hij ruim drie jaar in de gevangenis in Peru had doorgebracht, was hij op vrije voeten in afwachting van zijn uitzetting’’, vertelt zijn moeder. Sindsdien is er niets meer van hem vernomen.

Een dag als deze helpt bij de verwerking. Daar zijn alle aanwezigen het over eens. ,,Wij snappen elkaars verdriet echt’’, verklaart Jack Beemsterboer. De oud-voorzitter van de FNG verloor dertien jaar geleden zijn dochter Nadine Beemsterboer, neergestoken door haar ex. ,,Je hele leven is in een klap ontregeld. Mensen die niet zoiets hebben meegemaakt leven echt mee en zijn oprecht in steun, maar echt snappen doe je het pas als je het zelf ervaart.’’

Daarmee sluit hij aan bij de woorden die burgemeester Pieter Broertjes even daarvoor uitsprak in de Vituskerk. ,,Het is moeilijk om de pijn voor te stellen als je het niet zelf hebt meegemaakt’’, sprak hij tijdens de dienst, voorafgaand aan de stille tocht. ,,Het is bij onmogelijk om de juiste woorden te vinden, maar die zoektocht naar woorden valt in het niets bij de zoektocht van u, de nabestaanden’’, zei hij tegen de bijna driehonderd aanwezigen.

Na de dienst en een lunch stelden de deelnemers aan de stille tocht zich op bij de lijst namen, uitgeschreven over tien spandoeken van elke tientallen meters lang. Voorafgegaan door doedelzakmuziek van de Beatrix Pipe Band vertrok de stoet voor een stille tocht naar het monument voor Verdraagzaamheid voor het station. Een beeld opgericht voor Michael Poyé uit Huizen, in 1986 door skinheads neergestoken in Hilversum en een van de eerste slachtoffers waarbij gesproken werd van ’zinloos geweld’. Het was de bedoeling hier een speciale tegel bij te plaatsen ter herdenking van alle slachtoffers die door geweld om het leven zijn gekomen. In verband met de herinrichting van het stationsplein is daar nu nog even mee gewacht. ,,Maar die komt er nog wel’’, weet Maya Bor zeker.

Overigens was er nog een tweede reden waarom de geplande korte plechtigheid bij het monument niet door kon gaan. Er was helemaal geen ruimte voor de honderden mensen en de bijna vierhonderd meter lange stoet op het plein. Terwijl de eerste dragers van het spandoek om het beeld terug werden geleid om het beeld, terug de Leeuwenstraat in, stond de staart van de stoet nog in de Biersteeg. Het verkeer op de Schapenkamp stond daardoor veel langer stil dan gepland. Heel toepasselijk vond pastoor Jules Dresme van de Vituskerk. ,,Het kan helemaal geen kwaad dat de mensen even letterlijk een kwartiertje stilstaan bij de slachtoffers die om het leven zijn gekomen door geweld. En bij hun nabestaanden.’’

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.