Premium

Filmrecensie: ’Historisch drama maakt overhaaste indruk’

Filmrecensie: ’Historisch drama maakt overhaaste indruk’
Mel Gibson en Steve Coogan in ’The professor and the madman’.
© Foto PR

Zelfs taalfanaat James A.H. Murray verkeek zich eind negentiende eeuw op de monsterklus waar hij aan was begonnen.

Om de 400.000 woorden voor het Oxford English Dictionary bij elkaar te krijgen, inclusief betekenis en herkomst, moest hij de hulp inschakelen van het Britse volk. En van alle bijdragers bleek een opgesloten schizofrene moordenaar de grootste denkkracht te zijn.

Dit krankzinnige verhaal, dat in 1998 al door Simon Winchester in een bestseller werd gegoten, heeft er ruim twintig jaar over gedaan om de bioscoop te bereiken. Nog steeds niet tot tevredenheid van regisseur Farhad Safinia en hoofdrolspeler Mel Gibson, die naar verluidt meer draaidagen hadden gewild en zich na een verloren rechtszaak distantieerden van de film.

Dat gerommel achter de schermen zou een verklaring kunnen zijn voor de overhaaste indruk die dit historische drama soms maakt. Hoewel Safinia zelf ook zichtbaar veel hooi op z’n vork heeft genomen. Vooral bij Murrays gekwelde compagnon W.C. Minor is dat te merken.

We krijgen zijn oorlogsverleden en waanstoornissen te zien, het gezin dat hij heeft ontwricht door een onschuldige man te vermoorden én de behandelingen die hij ondergaat om beter te worden. Waarbij de passie voor taal een helende en verbindende werking lijkt te hebben.

Dat de film niet volledig bezwijkt onder z’n eigen ambities, is met name te danken aan de acteurs. Vooral Sean Penn doet als geesteszieke z’n uiterste best. Soms balancerend op de grens tussen Oscar en aanstellerij.

Meer nieuws uit Cultuur

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.