Premium

Uitersten komen samen in Wadi el Gemal

Uitersten komen samen in Wadi el Gemal
Het meest in het oog springend in Sikait is de tempel die uit een rots is gehakt.
© Foto Daniël van Dam

Van dolfijnen, zeekoeien en schildpadden in prachtige koraalriffen tot rondtrekkende kamelen in de woestijn: deze uitersten komen samen in het nationale park Wadi el Gemal in Egypte.

In de verte tekenen de contouren van een witte auto zich af. Het voertuig is slecht zichtbaar vanwege de warme lucht die door de oostenwind over het asfalt wordt geblazen. De temperatuur is veertig graden. De weg loopt dwars door het 7000 vierkante kilometer grote nationale park Wadi el Gemal, het gebied tussen rivier de Nijl en de Rode Zee, op ongeveer een uur rijden van de badplaats Marsa Alam. Een park vol extremen: van doods woestijnlandschap tot kleurrijke koraalriffen.

Vanuit het Gorgonia Beach Resort in Marsa Alam zijn we op weg naar de overblijfselen van een oude Romeinse nederzetting. Het voorbijtrekkende woestijnlandschap verandert voortdurend. Zwarte bergen van basalt en graniet en dan weer kalkstenen bergen. Duizenden jaren geleden stond dit gebied onder het water van de Rode Zee. Omdat het land omhoog werd gedrukt, kwam het geleidelijk droog te staan. Sommige bergen liggen op wel honderden meters van de kustlijn. Hierdoor bevinden zich in het woestijngebied nog steeds schelpen en fossielen van zeedieren.

Historische route

Halverwege maken we op de heuvel El Talayee een korte stop voor het fenomenale uitzicht op de grote kale vlaktes. In de verte lopen tientallen dromedarissen. Een kleiner groepje kijkt vanonder een acaciaboom geërgerd naar een voorbijrazende Toyota Hilux-jeep. De dieren zijn eigendom van bedoeïenen die in dit gebied wonen: de Ababda-stam. Het blijft een wonder hoe deze beesten in de verzengende hitte kunnen overleven.

Uitersten komen samen in Wadi el Gemal
Dromedarissen in de grote, kale vlaktes.
© Foto Daniël van Dam

We volgen een eeuwenoude handelsroute voor specerijen uit India die dwars door de woestenij richting de Nijl werden vervoerd, om via de Middellandse Zee in Europa te eindigen. Stapels stenen op heuveltoppen markeren nog steeds de historische route. Die stenen zijn beslist authentiek, verzekert onze gids, want aardbevingen komen in dit gebied nauwelijks voor.

Na ongeveer anderhalf uur rijden we de vallei in waar de overblijfselen van de plaats Sikait staan. Archeologen vermoeden dat er ooit een Romeinse nederzetting voor arbeiders in smaragdmijnen lag. Het meest in het oog springend is de tempel die uit een rots is gehakt, met verschillende kamers en de overblijfselen van een zuil.

Geschat wordt dat het Romeinse bouwwerk uit de periode van 30 voor Christus stamt. Indrukwekkend om te zien dat het bouwsel dat eeuwenlang aan de elementen is blootgesteld, er nog altijd staat. De plek heeft dan ook een grote aantrekkingskracht op archeologen.

Terwijl de zon langzaam zakt, maken we ons klaar voor het avondeten in een fraaie bedoeïenentent, midden in de woestijn. De Egyptische woestijnbewoners stoken een vuurtje en gieten kokend water over een mengsel van gebrande koffiebonen en gember. Geserveerd in een klein kopje lijkt het bijna een shotje likeur. Ook de scherpe nasmaak van gember geeft de warme drank een alcoholisch tintje. Er wordt op traditionele wijze brood gebakken door deeg met gloeiende kolen te bedekken. We krijgen een smakelijke linzensoep met limoensap en het versgebakken brood voorgeschoteld, gevolgd door kip- en lamsvlees met salade.

Uitersten komen samen in Wadi el Gemal
Een vuurtje stoken in de woestijn.
© Foto Daniël van Dam

Het is inmiddels aardedonker. Aan de hemel verschijnen honderdduizenden sterren met de witte zweem van de Melkweg. Vallende meteoren laten een lichtspoor na en doven in het niets. Het gebrek aan licht is overweldigend en de stilte hypnotiserend. De woestijn in Wadi El Gemal is een buitenaardse plek. Niet alleen vanwege die indrukwekkende sterrenhemel, maar ook vanwege de surrealistische contrasten in het landschap.

Overdag heeft de Rode Zee, uitkijkend vanaf een hagelwit strand, bijna tien tinten blauw met witte schuimkopjes die het kleurenpalet onderbreken. Achter ons ligt de dorre, rood kleurende woestijn.

Idyllische setting

Bij het bedoeïenen-vissersdorpje El Qulaan gaat het woestijnlandschap over in een mangrove-achtige strook. De diepgroene bomen steken scherp af tegen het felblauwe zeewater. Egyptische toeristen maken selfies met de bomen die midden in de branding staan. Kamelen vinden ’s zomers de nodige verkoeling in deze idyllische setting.

Onder water is het natuurschoon nog kleurrijker. Dat de koraalriffen in de Rode Zee tot de mooiste ter wereld behoren, blijkt tijdens een snorkelsessie niet overdreven. Het felgekleurde koraal neemt wonderlijke vormen aan. Zo lijkt het gele-hersenkoraal inderdaad regelrecht uit een mensenschedel te zijn gekomen. We zwemmen tussen tientallen vissoorten die soms schichtig wegschieten wanneer we iets te dichtbij komen.

Uitersten komen samen in Wadi el Gemal
Zwemmen met zeeschildpadden.
© Foto 123rf

Scheepswrak

Veel minder verlegen blijken dolfijnen. Want onderweg naar Sataya’s Dolphin House, een rif waar de sierlijkste bewoners van de Rode Zee rusten, verschijnen ze plotseling aan de oppervlakte. De zoogdieren zwemmen speels rond onze speedboot, sierlijk uit het water duikend om lucht te happen. Helaas laten de dolfijnen zich bij het rif niet meer zien. De stroming is namelijk niet sterk genoeg en dus is er voor de beesten geen reden om hier te rusten.

Dan maar weer snorkelen, wat beslist geen straf is! We duiken het water in en zwemmen naar een oud scheepswrak. Dan verschijnt er plotseling een zwarte murene. De slangachtige vis met spitse kop en pinnige ogen ziet er angstaanjagend uit. Maar het beest dat niet ongevaarlijk is, laat ons gelukkig met rust en glijdt kalm het wrak binnen. We genieten veel meer van de vriendelijke zeeschildpad die voorbij komt gezwommen. Een van de vele magische momenten tijdens deze reis.

Wat & waar

Tui vliegt vanaf Amsterdam en Düsseldorf in ruim vijf uur naar de luchthaven van Marsa Alam. Een andere optie is vliegen vanaf Zaventem met Brussels Airlines. De transfer van het vliegveld naar het Gorgonia Beach Resort duurt iets minder dan 40 minuten.

Meer nieuws uit Lifestyle

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.