Terugblik met badmintonster Selena Piek op veroveren landstitel: ’Een échte finale, met alles erop en eraan’

Terugblik met badmintonster Selena Piek op veroveren landstitel: ’Een échte finale, met alles erop en eraan’
Het team van Duinwijck, met uiterst links Selena Piek.
© Archieffoto

De finale om het landskampioenschap in het badminton, tussen het Haarlemse Duinwijck en het Haagse DKC, werd zaterdag een ware thriller. Beide clubs gaven elkaar geen duimbreed toe en dus moest bij een 4-4 stand een golden game de beslissing brengen. Daarin bezorgde de Selena Piek, aan de zijde van Jacco Arends, Duinwijck de titel.

Dat de Blaricumse in Den Bosch van de partij kon zijn, mocht gezien worden als een ’geluk bij een ongeluk’. Midweeks nam ze deel aan de All England, een van de grote toernooien op de internationale badmintonkalender. Met Cheryl Seinen werd ze in de damesdubbel echter ’op tijd’ uitgeschakeld in Birmingham. ,,We verloren in de eerste ronde van een sterk Chinees koppel. Zelfs al we tot de kwartfinale waren gekomen, was ik nog op tijd terug geweest. Maar dit was ingecalculeerd. De top-10 van de wereld was daar aanwezig.’’

De ontknoping in Den Bosch was doorspekt met drama. Het lot bepaalde dat uitgerekend Piek en Arends het moesten doen voor Duinwijck. Pikant, want de bond maakte onlangs een abrupt einde aan hun 14-jarige badmintonhuwelijk, door Piek internationaal te koppelen aan Robin Tabeling. Dat tweetal wordt richting de Spelen van 2020 in Tokio meer kansen toegedicht. Eigenlijk zou Piek in de golden game haar nieuwe partner treffen aan de andere kant van het net, maar die trok zich wegens rugklachten terug. ,,Ik kwam donderdag uit Engeland terug en heb vrijdag op Papendal nog getraind met Robin. Toen schoot het in zijn rug. Het was dus geen smoes. Hij speelde nog wel de mannendubbel, maar had toch te veel last.’’

Zonder diens weerstand werd de beslissende mix een eenvoudige prooi voor het ervaren koppel: 21-13. ,,Onze coach vroeg of we er moeite mee zouden hebben als hij ons zou herenigen. Nee, dat hadden we niet. Jacco en ik zijn professioneel genoeg. De ’harde kern’ van DKC speelde er nog wel op in, door allerlei vervelende dingen te roepen. Dat ging soms echt te ver en doet je wel wat. Wij zijn ook mensen. Blijkbaar is alles geoorloofd om te winnen. Het enige wat je kunt doen, is je racket laten spreken. Dat hebben we gedaan. Door de emoties werd het wel een échte finale, met alles erop en eraan.’’

Voor Piek, die op haar vijftiende voor het eerst de titel pakte met de Haarlemmers, is de Nederlandse competitie bijzaak. ,,Dit seizoen heb ik twee keer meegedaan, puur om speelgerechtigd te zijn voor de finale. Het is leuk, maar ik wil zo vooral iets terugdoen voor Duijnwijck. Die club heeft veel voor me betekend.’’

Meer nieuws uit Sport Regionaal