Premium

Gedeputeerde Adnan Tekin: ’Mijn vader hield me bij de les’

Gedeputeerde Adnan Tekin: ’Mijn vader hield me bij de les’
Adnan Tekin: ,,Het lastige is dat de gezondheidsvraag niet zo makkelijk beantwoord kan worden.”
© foto United Photos/Toussaint Kluiters
Amsterdam

Hij is zowel verantwoordelijk voor de vergunningen voor bedrijven als Tata Steel als voor de gezonde leefomgeving van dorpen als Wijk aan Zee. Milieugedeputeerde Adnan Tekin (46) wil die verantwoordelijkheid niet uit de weg gaan. ,,Bij een bijeenkomst over de stofoverlast in de IJmond in het Telstarstadion, kreeg ik een vraag van een jong stel: ’Kunnen we hier wel veilig kinderen krijgen?’ Die mensen hebben me aan het denken gezet.’’

Paspoort

Adnan Tekin (46) is getrouwd en heeft vier kinderen.

De familie Tekin woont naar alle tevredenheid in Amsterdam Osdorp.

Tekin is sinds midden jaren negentig lid van de PvdA en is werkzaam als gedeputeerde van de provincie Noord-Holland.

Adnan Tekin is een geboren en getogen Amsterdammer. ,,Aanvankelijk bekeek ik Noord-Holland ook met een typisch Amsterdamse blik. Gaandeweg ontdek je de diversiteit en verscheidenheid van de provincie. Ik moet soms nog wel mijn Amsterdamse accent een beetje wegstoppen, want niet iedereen kan dat waarderen.’’

Hij groeide op aan de Schoonboomstraat in de Osdorper Banbuurt. En nog steeds woont hij in zijn geliefde Osdorp. ,,Het is een heerlijke westelijke tuinstad waar ik als kind veilig over straat kon. Ik speelde heel veel buiten, vooral voetballen natuurlijk met andere kinderen uit de buurt. Mijn zussen wonen ook nog steeds in Osdorp en we hebben hier veel vrienden. Ik woon hier prima.’’

Tekins vader kwam in 1966 vanuit Turkije naar Nederland als gastarbeider. Zijn moeder volgde later.

,,De meeste gastarbeiders kwamen hier naartoe met het idee dat ze er een jaar of twee drie zouden wonen en werken. Mijn vader zag meteen in dat het verblijf in Nederland niet tijdelijk zou zijn. Daarom leerde hij zo snel als hij kon de Nederlandse taal. Daardoor kon hij carrière maken. Hij werkte voor de NS en schopte het tot opzichter van het Dijksgracht rangeerterrein, vlakbij Marineterrein Kattenburg. Hij was ook een actief vakbondslid. Omdat hij bij de spoorwegen werkte, mochten we vrij reizen en dus deden we alles met de trein. Ook onze bezoeken aan familie in Duitsland. Mijn vader had geen rijbewijs.’’

Taalbarrière

De taalbarrière zorgde voor veel zenuwen bij nieuwe Turkse Nederlanders, weet Tekin.

,,Mijn vader vertelde dat hun zakken altijd vol wisselgeld zaten. Dat kwam doordat ze altijd met groot geld betaalden. De reden daarvoor was de vrees dat als je te weinig geld zou geven, er een gesprek nodig was om dat op te lossen. Maar niemand sprak de taal. Dus betaalden ze steevast met een briefje van honderd en dan krijg je dus heel veel wisselgeld terug. Om dezelfde reden deden ze altijd boodschappen met zes of zeven mensen tegelijk. Op de hoek van elke straat bleef er eentje achter. Daardoor konden ze altijd de weg naar huis terug vinden zonder iemand om de weg te hoeven vragen.’’

Adnan Tekin is een talig mens, net als zijn vader. ,,Ik zag vrij snel waar mensen tegen aanlopen en ik probeerde anderen zo veel mogelijk te helpen. Door te tolken bijvoorbeeld. Ook voor de familie in Duitsland. Ik las en sprak al snel beter Duits dan zij doordat ik ze hielp met briefwisselingen. Uiteindelijk ben ik Duits gaan studeren, ik heb wat met die taal.’’

Verheffen

Andere mensen helpen is hem met de paplepel ingegoten. ,,In ons gezin waren bepaalde waarden heel belangrijk. Eerlijk delen, niet alleen voor jezelf gaan, verheffing. Dat laatste is een woord dat tegenwoordig moeilijk uit te leggen is, helaas. Het is de reden waarom ik voor de PvdA heb gekozen. Mijn pa was fan van Joop den Uijl. Ik heb hem nooit verteld dat de PvdA tegen de komst van arbeidsmigranten was. Maar Den Uijl stelde: We hebben die gastarbeiders naar Nederland gehaald, dan moeten we ze goed opvangen ook.’’

Hij ging naar de basisschool in Osdorp. ,,De schooldirecteur was ook voorzitter van mijn voetbalclub DWG’’, weet hij. ,,Daarna ging ik naar de Osdorper Scholengemeenschap, een fijne school met veel aandacht voor sport. Ik ging naar school met Brian Roy en Michel Kreek. Ik was keeper, ze noemden me de Bolle van Zwolle, naar Piet Schrijvers van PEC. Tsja, tot ik een paar jaar geleden een maagverkleining kreeg, was ik niet echt gebouwd voor topsport. Ik deed de havo, keurig in vijf jaar gehaald.’’

Dat kwam mede doordat zijn vader hem goed in de gaten hield. ,,Ik liet me natuurlijk wel eens afleiden, dat heeft elke puber. Mijn vader hield me bij de les. Hij was lid van de ouderraad. De eerste Turkse ouder die lid was van de ouderraad, zo beweerde rector Jaap van der Aa. Dat betekende dus ook dat als ik te laat kwam, mijn pa het nog eerder wist dan ik.’’

Gemeente

Tekin is al op jonge leeftijd sociaal actief. Raakte betrokken bij de Stedelijke Adviesraad Turken, werd daar voorzitter, sloeg bruggen tussen de eerste generatie gastarbeiders en de gemeente. ,,Bij de gemeente kwam ik de rector van mijn middelbare school opnieuw tegen, Jaap van der Aa. Hij was nu wethouder en vroeg me om een shortlist met namen van mensen die geschikt waren om zijn assistent te worden. Ik gaf hem drie namen. ’Waarom sta je er zelf niet bij?’, vroeg hij me. ’Ik weet waar je vandaan komt, je komt uit een goed nest’.’’

Vier jaar lang is hij de assistent van Van der Aa. Daarna wordt hij assistent van burgemeester Job Cohen die hij ook volgt naar de Tweede Kamer. In dat jaar, 2010, besloot Tekin dat het voor hem ook tijd was voor een stap richting de politiek.

,,De aanleiding was de vorming van het minderheidskabinet met de PVV. Ik sta voor alles waar de PVV niet voor staat en ik wilde ervoor zorgen dat mijn kinderen ook nog een toekomst hebben in dit land. Daarom heb ik me gemeld voor de Provinciale Staten. Omdat de Statenverkiezingen bepalend zijn voor de verhoudingen in de Eerste Kamer. Ik stond als zevende op de lijst en kreeg 15.500 voorkeurstemmen. Dat is genoeg voor een zetel. Ik was dus assistent van Job in de Tweede Kamer, en Statenlid. Het was een drukke tijd.’’

Tekin komt uit de verf als een sterk inhoudelijk Statenlid. ,,Mijn eerste succes was op het gebied van ’social return’. Dat heeft ermee te maken dat ontwikkelaars bij grote projecten ook iets terugdoen voor de gemeenschap. Ik heb er anderhalf jaar aan gewerkt en tegenwoordig is het staand beleid. Daar ben ik trots op.’’

Als PvdA-gedeputeerde Tjeerd Talsma eind 2016 na een kort ziekbed overlijdt, schuift de partij Adnan Tekin naar voren als diens opvolger. ,,Gedeputeerde worden omdat Tjeerd overleed, ik had liever dat het niet nodig was geweest natuurlijk. Maar het voelt ook eervol.’’

Boycot

De PVV boycot Tekin na zijn benoeming. ,,Niet omdat ik van de PvdA ben, en vast ook niet vanwege mijn naam. Ik werd geboycot omdat ik moslim ben. Reken me maar af op mijn daden, zei ik.’’

Hij ís moslim. ,,Ik ga maar weinig naar de moskee alhoewel ik dat belangrijk vind. In Nederland heeft het moskeebezoek veel meer een ontmoetingsfunctie dan in Turkije. In warmere landen speelt het sociale leven zich nu eenmaal veel meer op straat af dan hier en ontmoet je de hele dag dus mensen op straat. In Nederland speelt het leven zich meer binnen af waardoor een moskee dus een belangrijke ontmoetingsplaats is geworden.’’

Tekin is gedeputeerde voor de terreinen Natuur, Milieu, Arbeidsmarkt en Schiphol. Daarmee is hij zowel verantwoordelijk voor de vergunningverlening aan bedrijven als Tata Steel als voor de gezonde leefomgeving van mensen in dorpen als Wijk aan Zee. Dat kustdorp en de regio IJmond vergen momenteel veel van zijn aandacht.

,,De stofproblematiek en de bijeenkomsten waar honderden mensen op af kwamen, maakten veel indruk. Ze maken zich zorgen om hun gezondheid en die van hun kinderen. Bij de bijeenkomst op 12 december in het Telstarstation reageerde een jong stel. Ik zie ze nog zitten. Ze willen graag kinderen maar durven het nog niet aan omdat ze niet weten of hun kind gezond kan opgroeien in de IJmond. Die mensen hebben me aan het denken gezet. Wat kan ik doen waar dit gezin iets aan heeft, denk ik nu telkens als het om de IJmond gaat.’’

,,Het lastige is dat de gezondheidsvraag niet zo snel beantwoord kan worden. Ik wil een goed antwoord kunnen geven waar we mee verder kunnen. Een antwoord dat alleen een hal voor de verwerking van Rozaslak overstijgt. Ik wil antwoord kunnen geven op de vraag van een jong gezin. Wat betekent het dat ik hier woon, voor mij en mijn kinderen?’’

In de IJmond wordt een fijnmazig meetnetwerk uitgerold. ,,Want we moeten monitoren op leefniveau. Daarnaast is gezondheidsonderzoek nodig en tot slot langjarig onderzoek. Dat gaat antwoorden opleveren, sommige misschien pas over een paar jaar. Ik besef dat die antwoorden ook vervelend kunnen uitvallen, voor de gemeente, de provincie of voor Tata Steel. Maar wie A zegt, moet ook B zeggen. Ik ga de antwoorden niet uit de weg.’’

 

Meer nieuws uit Regio

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.