Premium

Hulpverlener Poldercrash: ’Gevlucht met twee kapotte wervels’

Hulpverlener Poldercrash: ’Gevlucht met twee kapotte wervels’
© Foto Michel Schnater

Een leger hulpverleners komt in actie na de poldercrash. 25 februari 2009 begint best aardig, herinnert Benno Veugen zich. De melding ’Aircraft down! Aircraft down!’ die rond half elf uit de portofoon klinkt, verandert de kalme dienst van de ambulancechauffeur in een historische.

Geen enkele twijfel: dit is serieus. ,,Normaal krijgen we meldingen via de pieper. Een oefening lekt altijd wel uit en bovendien worden daarvoor nooit parate ambulances ingeschakeld.’’ Gas erop dus voor de chauffeur die Veugen aan het opleiden is.

Acht á tien minuten later: op de verzamelplaats voor hulpdiensten op Schiphol stellen ambulances en brandweerwagens zich tegenover elkaar op in visgraatpatroon.

,,Bij oefeningen is het vervolgens eindeloos wachten op het follow me-autootje. Nu komt er meteen een geel pickupje aanscheuren. We rácen erachteraan, zo over de Polderbaan, onder vliegtuigvleugels door. Aan het eind moeten we door een hek, via wat kleine weggetjes naar de bekende lange polderweg. En daar ligt’ie, in drie stukken.’’

Hulpverlener Poldercrash: ’Gevlucht met twee kapotte wervels’
Bevelvoerder Marc van der Zwaard (rode schouders) dirigeert zijn ploeg het wrak in.
© Foto PR/Veiligheidsregio Kennemerland

Politieman Ben Haspels zit met zijn collega’s van de ochtenddienst (7 tot 15 uur) aan de koffie in Nieuw-Vennep als de melding over de vliegramp komt. Het duurt even voor het ongeloof plaatsmaakt voor haast.

,,Met z’n vieren springen we in een busje. Een stagiair achter stuur, die maakt er een potje van. Blij dat we veilig aankomen. Eerst moeten we wachten op het sein veilig van de brandweer van Schiphol. Dan lopen we land in, richting het neergestorte vliegtuig.’’

Verdwaasd

Meteen is duidelijk dat er veel werk aan de winkel is. ,,Passagiers lopen verdwaasd rond en vragen om hulp. In het Turks, ik versta er niets van maar begrijp het natuurlijk wel. Ook liggen er gewonde mensen op de grond. Die hebben het koud.’’

Hulpverlener Poldercrash: ’Gevlucht met twee kapotte wervels’
Zeer veel hulpverleners kwamen in actie.
© Foto Michel Schnater

Haspels haalt dekens bij de langs de modderige akker geparkeerde ambulances. ,,Die deel ik uit. Bij de gewonden zitten al mensen. Een man die zich ontfermt over een vrouw die op haar buik ligt, vraagt of ik het kan overnemen. Hij moet dringend weg, was vanaf de A9 komen lopen om te helpen. Een ambulancebroeder denkt dat de vrouw niet zwaar gewond is en vraagt me bij de vrouw te blijven, zodat ernstiger gewonden eerst geholpen kunnen worden.’’

Van de zwarte blubber op de akker blijft ambulancechauffeur Veugen verschoond. ,,Je moet je plaats kennen’’, zegt de nu 62-jarige inwoner van Heemstede met een lach. Hij doet wat nodig is op dat moment: andere ambulances opvangen.

,,Een motoragent gebaart dat we de smalle weg af moeten. We parkeren bij een grote landbouwloods. Mijn twee collega’s lopen door naar de boerderij, daar is een gewondennest gemaakt zoals we dat noemen. Behoorlijk wat passagiers zijn mobiel, kunnen er zelf komen.’’

Ruggenwervels

Dat geldt uiteraard niet voor de gewonde van agent Haspels, die hij inmiddels kent als Linda uit Cuijk. ,,Achteraf blijkt dat mijn gewonde twee gebroken ruggenwervels had. Toch was ze op eigen kracht uit het vliegtuig geklommen, via een vleugel, vandaar een hups van zo’n anderhalve meter naar de grond en toen nog ongeveer vijftig meter verder van het vliegtuig. Ze was bang voor brand, deed het puur op adrenaline en dus op spierkracht.’’

Voor Veugels zit het wegwijzen erop zodra een ’trein’ ambulances uit Amsterdam arriveert en het overneemt. ,,Behangen met hesjes en helmen. ’O ja, Amsterdam’, denk ik dan.’’

Hij helpt nog bij de behandeling van licht gewonden. ,,Communiceren gaat moeizaam, het zijn voornamelijk Turkse mensen. We onderzoeken ze stuk voor stuk. Bloeddrukje meten, naar het hart kijken. En observeren of iemand toch niet erger gewond is.’’

Volgende klus

Op zijn knieën zit Haspels nog steeds bij de vrouw van een jaar of dertig. ,,Vlakbij ligt een dode, al onder een laken. Dat vertel ik haar niet.’’ Als hij wordt afgelost, krijgt hij meteen een volgende klus: de pers weghouden bij de sporthal in Badhoevedorp waar passagiers die niet naar een ziekenhuis hoeven worden herenigd met familie en vrienden.

Veugels keert na enkele uren met een gewonde aan boord terug bij het Kennemer Gasthuis. ,,Daar krijgen we op z’n Hollands boterhammetjes.’’ Die avond kijkt hij geen tv. ,,Ik heb genoeg aan mijn eigen beelden.’’

Je moet het ’wegkletsen’, zegt Haspels. ,,Ik deed dat bij de NOS op tv en thuis.’’ De nu 68-jarige inwoner van Nieuw-Vennep zucht. Linda belde nog, een jaar of vijf later. ,,Ze heeft er niets aan over gehouden.’’

Meer nieuws uit Achtergrond

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.