Droom van de stadsschilder: een groot Panorama Hilversum

Tiggeler werkt op dit moment aan de Silverpoint-garage.

Tiggeler werkt op dit moment aan de Silverpoint-garage.© foto studio kastermans / ben den ouden

Eric Lorier
Hilversum

Waar iedereen dagelijks achteloos aan voorbijgaat, daar ziet Eric Tiggeler schilderijen in. Het parkeerterrein van de Gamma, een kliko in een steeg, een vuilcontainer op de stoep. Want juist in het oninteressante schuilt vaak het interessante, vindt de schilder. Het resultaat: verstilde stadsgezichten waarin vaak het ochtend- of avondlicht bijna ongemerkt de hoofdrol speelt.

De Hilversumse kunstschilder Eric Tiggeler werd afgelopen weekeinde uitgeroepen tot winnaar van de verkiezing Schilderij van het Jaar. Uit bijna 700 inzendingen - van zowel amateurs als beroeps - koos de vakjury in een Haagse galerie voor zijn werk ’Mahlerlaan, maandagmorgen’, een verstild Amsterdams stadsgezicht.

De Hilversummer gaat steevast op pad met een klein cameraatje. Foto’s maken van plekken die in de meeste ogen niet fotogeniek zijn. De gevel van de Action aan de Herenstraat in Hilversum bijvoorbeeld. „Ik had al in mijn hoofd dat dat een mooie locatie zou kunnen zijn voor een schilderij. Maar je kan twintig keer door een straat fietsen en foto’s maken en dan is het steeds bagger. En dan, die eenentwintigste keer, dan is het ineens raak. Dan valt het licht precies goed en denk je: dit is ’m.”

De etalage van Frans Melk, Hilversum.

De etalage van Frans Melk, Hilversum.

Eric Tiggeler (57) schildert naar de foto’s die hij de hele dag door maakt. Van straten en gebouwen, maar ook van het schap vol exotische chipszakken in een Chinese toko. Zijn ezel en zijn schildersspullen blijven thuis in zijn atelier. „Het is geen kwestie van de foto naschilderen, zeker niet. De foto is de basis, het uitgangspunt. Maar tijdens het schilderen verandert er van alles. Uiteindelijk lijkt het niet meer op elkaar. Je hebt ook schilders die foto’s exact naschilderen, zo precies dat je uiteindelijk het verschil niet eens meer ziet. Daar zie ik het nut niet zo van. Ik was ook erg blij met het commentaar van de jury bij de wedstrijd om het Schilderij van het Jaar: ’Het schilderij is losgekomen van de foto’.”

Het winnende werk: Mahlerlaan, maandagochtend.

Het winnende werk: Mahlerlaan, maandagochtend.

Tekstschrijver

Een officiële opleiding in de schilderkunst heeft de Hilversummer niet. ’Toen ik de kunstacademie wilde doen, was dat precies de tijd dat de wind daar uit de abstracte hoek waaide. Voor die tegenwind was ik niet standvastig genoeg, dus wierp ik me op een andere liefde, de taal’, schrijft hij op zijn website Stadsstukken.nl. Hij werd tekstschrijver en werkt bij het Taalcentrum van de VU. „Teksten van bijvoorbeeld de overheid en verzekeringsmaatschappijen zo herschrijven dat het enigszins begrijpelijke taal wordt.”

Maar de schilderkunst bleef trekken, dus toen een jaar of zes geleden de kinderen wat groter werden greep Tiggeler zijn kans. „Rust in de tent, er was weer tijd voor.” Hij pakte kwasten en doek en ging aan de slag. „Je kan heel veel op internet leren, en verder is het vooral een kwestie van doen. Ik heb al eerder meegedaan aan de verkiezing van het Schilderij van het Jaar, maar als ik zie wat ik toen heb ingeleverd en waar ik nu mee heb gewonnen, ja, dan zie ik echt wel verschil. Kwestie van kilometers maken.” Drie dagen per week heeft hij zijn taalpet op, de rest van de week is hij in de weer met zijn schilderijen. Hij doet het zo goed dat hij zich inmiddels professioneel kunstschilder durft te noemen.

Het atelier van Eric Tiggeler staat bomvol Utrechtse, Amsterdamse en Hilversumse stadsgezichten.

Het atelier van Eric Tiggeler staat bomvol Utrechtse, Amsterdamse en Hilversumse stadsgezichten.© foto studio kastermans / ben den ouden

Mensen zal je niet snel tegenkomen op de schilderijen van Tiggeler, bomen evenmin. „Op dit schilderij van de Van Woustraat in Amsterdam lopen twee mensen. Ja, ik kan het dus wel, haha. Op een eerdere versie stonden ze zelfs nog meer naar voren, maar dat vond ik toch eigenlijk niks. Het gaat mij om het decor van de stad, daar waar je achteloos aan voorbijgaat. Waarom dan toch die twee mensen? Ja, het was mooi in de compositie. En anders werd het ook wel een erg doods beeld, alsof er net een bom is ontploft of zo.”

Parkeergarage

In veel van het werk van Tiggeler spelen Amsterdam en Utrecht de hoofdrol. Het schilderij waarmee hij afgelopen week roem vergaarde toont de Mahlerlaan in Amsterdam-Zuid. „Maar ik wil me meer op Hilversum en het Gooi gaan focussen. Ik woon hier tenslotte.” De mogelijkheden zijn in principe eindeloos als je in alles de schoonheid kan zien. Hij is nu bezig met een groot doek waarop de parkeergarage van Silverpoint wordt vereeuwigd. „Veel mensen zien het als een van de lelijkste gebouwen van Hilversum. Zo’n kolos in het centrum. Maar het heeft wel wat, vind ik.”

Parkeerterrein Gamma, Hilversum.

Parkeerterrein Gamma, Hilversum.

Een Panorama Hilversum, dat zou de droomklus zijn voor kunstschilder Eric Tiggeler. En als je wil dat dromen uitkomen moet je ze durven uitspreken. ,,Een soort Hilversums Panorama Mesdag, dat zou ik echt te gek vinden om te maken”, mijmert de kunstenaar. ,,Lekker groot, groter, grootst, en dan een compleet panorama van alles op de Groest, of het marktplein van Mout tot Vue. Dat roep ik altijd, in de hoop dat er ooit een opdrachtgever zo gek is om een schilderij van 10 meter breed te bestellen.”

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.