Verkiezing De Gooi- en Eemlander 2018: Peter Kos en Pieter Hogenbirk

Verkiezing De Gooi- en Eemlander 2018: Peter Kos en Pieter Hogenbirk
Peter Kos (links) en Pieter Hogenbrik in de Krachtcentrale, die aan een nieuw leven is begonnen.
© Studio Kastermans/Alexander Mark

Wie wordt De Gooi- en Eemlander van het Jaar? De redactie selecteerde acht kandidaten. Zij maken kans op een geldbedrag, een cartoon, een bronzen beeldje van De Krantenlezer en natuurlijk eeuwige roem. Vanaf 8 januari kunnen lezers en bezoekers van de site een stem uitbrengen op hun favoriet. De komende dagen stellen we de genomineerden in interviews voor. Vandaag: Peter Kos en Pieter Hogenbirk van de Krachtcentrale uit Huizen.

Een willekeurige vrijdagavond. Het dampt en het stampt in De Krachtcentrale. Niet omdat de ketels van weleer weer onder stoom zijn gebracht. Nee, het een nieuwe energie die bezit heeft genomen van het pand. Menselijke energie.

Gasten die samen het weekend indrinken rond de gezellige bar. Anderen die de nieuwste horecaonderneming van Huizen inmiddels hebben ontdekt als een plek waar je in een ongedwongen omgeving lekker kunt eten. Maar ook een grote groep die er feestelijk gekleed samenkomt voor een diner in de aangrenzende galerie. De Krachtcentrale bruist weer, precies zoals Peter Kos en Pieter Hogenbirk dat voor ogen hadden.

Als we de drijvende krachten achter die centrale een week later, op een doordeweekse dag rond het middaguur treffen in het restaurant dat inmiddels alweer begint vol te lopen met lunchgasten, glimmen ze van trots over die aanloop. ,,Geweldig hè. Sinds de horeca afgelopen najaar open ging is het druk. En dat zonder dat we er reclame voor hebben gemaakt. Het spreekt zich snel rond.’’ De Krachtcentrale ontwikkelt zich zoals ze dat wilden: een plek waar iedereen binnenloopt. Voor de horeca, voor hun eigen galerie, voor de goudsmid, de architect, de grafisch ontwerper, de fotograaf of voor muzieklessen, voor een vergadering of feest. Of voor een uurtje sporten in de net geopende Gym. Helemaal klaar is de centrale nog niet, maar het einde komt in zicht.

Het was voordat het Westergasfabriekterrein in Amsterdam tot herontwikkeling kwam, de industriële strook langs het IJ in Amsterdam-Noord aan een nieuw leven begon. En ook voordat andere steden ontdekten dat je met oude industriële panden heel leuke dingen kunt doen, hadden Hogenbirk en Kos de energiecentrale van behangproducent BNI al in het snotje. Sinds die ontdekking in 1993 droomden de twee over wat zij met dat opmerkelijke gebouw, weggestopt achter andere bedrijfspanden, zouden kunnen doen.

Liefde

,,Zo’n mooi gebouw! Met zoveel liefde ontworpen. Het stond leeg, maar was toen niet te koop. Daarom zijn wij met onze activiteiten uitgeweken naar De Rookerij, elders in het dorp. Losgelaten hebben we dit pand nooit. We hielden scherp in de gaten dat het niet gesloopt zou worden en waarschuwden daarvoor in allerlei gremia. Vele jaren later wilde de gemeente dit stukje Havenstraat ontwikkelen. Er werd een prijsvraag uitgeschreven. Wij waren al zolang met dit pand en de omgeving bezig, dat we direct een winnend plan konden indienen. Maar daarmee waren we er niet. Het heeft nog zeker anderhalf jaar geduurd voordat Peter het ook echt mocht kopen en de nu bijna voltooide verbouwing volgde. Al met al een lang en loodzwaar traject. Gelukkig hebben we er nooit gelijktijdig het bijltje bij neer willen gooien’’, vertelt het duo elkaar steeds aanvullend.

Voor de transformatie van de oude energiecentrale staken de twee, geassisteerd door een minimaal bouwteam, zelf de handen uit de mouwen. ,,Bij de verbouwing was één ding heilig: het gebouw moest zoveel mogelijk in oorspronkelijke staat blijven. Het werd geïsoleerd, maar daarvoor wilden we de binnenmuren met het mooie tegelwerk niet aantasten. Dus werd het gebouw ingepakt met isolatie. En in het pand werd een betonnen doos het geraamte voor de verschillende verdiepingen. Dat geraamte staat los van de muren, waardoor alles er zo uitgehaald kan worden en het oorspronkelijke ontwerp onaangetast is.’’

Dromen

Als je je een kwart eeuw lang een droom najaagt, kunnen ze je wegzetten als een dromer. Of als een drammer. Maar wanneer die droom uitkomt en een succes wordt, dan ben je misschien wel een visionair die het verdient serieus genomen te worden als je ervoor pleit om de naast De Krachtcentrale gelegen BNI-strook met zijn oude bedrijfsgebouwen, om te bouwen tot een soort Westergasfabriekterrein. ,,Denk aan een echte foodhall, een theatertje, een museum, de VVV, horeca, werkruimte voor kunstenaars en ambachtslieden en misschien zelfs wel studio-accommodatie. Zo ontstaat halverwege die saaie Havenstraat een ’stepping stone’, een soort magneet waar mensen vanaf beide zijden naartoe worden getrokken’’, zo schetsen Kos en Hogenbirk hun ideeën.

Het zou de redding kunnen zijn van die lange, lelijke verbindingsweg tussen haven en dorp. En misschien, heel misschien, ook wel een kans voor Huizen. Een kans om onderscheidend te worden en de middelmatigheid te ontstijgen.

Meer nieuws uit Gooi en Eemland