De Gooi- en Eemlander van 2018: Lucas Mol, creatief in duurzaamheid

De Gooi- en Eemlander van 2018: Lucas Mol, creatief in duurzaamheid
Lucas Mol
© STUDIO KASTERMANS/LEON DAKKUS
Hilversum

Wie wordt De Gooi- en Eemlander van het Jaar? De redactie heeft acht kandidaten geselecteerd die door de lezers zijn voorgedragen. Zij maken kans op de jaarlijkse prijs, een geldbedrag, een cartoon, een bronzen beeldje van De Krantenlezer en eeuwige roem. Vanaf 8 januari kunnen lezers en bezoekers van de site een stem uitbrengen op hun favoriete kandidaat. De komende dagen stellen we de acht genomineerden in acht interviews voor. Vandaag: Lucas Mol uit Huizen.

Lucas Mol predikt duurzaamheid. Maar op een allesbehalve belerende manier. Zijn eigen woning was zijn eerste project, met zijn vrouw bouwde hij een duurzaam huis. De ’Molshoop’ heeft allerlei groene toepassingen. Er is geen gas, water wordt gerecycled en de inboedel is tweedehands. Maar het half ondergrondse huis werd een succes en ging de wereld over.

Nu wil Mol zijn duurzame ideeën bij veel meer mensen onder de aandacht brengen. Daarom is hij bezig om De Groene Afslag te realiseren. In de oude barakken op Crailo wordt een ’duurzaam inspiratiehuis’ gecreëerd. Met ruimte voor bedrijven, horeca en verschillende zalen waar op een actieve manier voorlichting wordt gegeven over duurzaamheid en hoe iedereen een steentje kan bijdragen.

De nominatie vindt Lucas Mol eigenlijk te vroeg. „Ik ben pas net begonnen, De Groene Afslag is nog niet eens open.” Toch is hij erg vereerd. En blij dat zijn initiatief aandacht krijgt. „Het besef groeit. De wereld is absoluut nog te redden.”

De Groene Afslag is bijna klaar. Begin februari gaan de deuren officieel open. Toch is het nu al een drukte vanjewelste. Kinderen willen deze avond doorbrengen in de voormalige legerbarakken op Crailo. „Geen probleem”, aldus Mol. „Ze vroegen mij of ze hier wat mochten doen, dus toen heb ik de sleutel gegeven. Ik wist niet dat ze hier gingen slapen, maar hartstikke leuk.”

Er wordt nog hard gewerkt aan bedrijfsruimtes, er komt horeca en een kroeg voor Erfgooiers 2.0. De ruimtes wil Lucas Mol overdag verhuren, in de avond kunnen duurzame initiatiefnemers gebruik maken van de kantoren. „Groepen kunnen zich nog aanmelden”, aldus Mol. Maar er komen ook bioscoopzaaltjes, waarin documentaires over duurzaamheid worden getoond en een ruimte waar gekookt kan worden met producten uit het bos.

Het idee start bij de bouw van zijn groene huis: „Dat bleek een hit op een of andere manier. Ons huis ging de hele wereld over. Toen dacht ik: blijkbaar kunnen Sanne (zijn vrouw, red.) en ik een snaar raken. En dus wilden wij een openbare versie maken, zodat mensen het zelf kunnen ervaren.”

Helden uit het verleden

Het is op het eerste gezicht wellicht een vreemde stap voor de geboren Brabander die kunsthistorie studeerde en jarenlang in de reclame werkte. Zelf vindt hij dat wel meevallen: „Van origine ben ik kunsthistoricus en ik ben dus enorm van het behoud van mooie dingen. We maken films en boekwerken van helden uit het verleden. We koesteren het verleden enorm en daar zorgen we erg goed voor.” Maar, vindt hij: „Het is alleen maar achteruit kijken. Waarom maken we ons ook niet zo druk om het enige erfgoed dat er echt toe doet: de natuurlijke omgeving? We kunnen niet zonder de natuur, maar best zonder een museum. We némen alleen maar, en we geven rotzooi terug” aldus Mol.

„Als een kip zonder kop denderen we door, omdat we ’one track ponies’ zijn, die niet van hun route willen afwijken. Ik ben niet groener dan de paus, zit niet bij de groene Taliban, maar besef wel dat we wat dingen anders moeten gaan doen. Alles wat we de natuur aan doen, doen wij onszelf aan”, vervolgt de Huizer. Hij stak de handen uit de mouwen: „Dat besef was de drijfveer om daar iets voor te doen. Veel mensen vinden het ’nieuwe pad’ eng. Dan mogen ze een heleboel dingen niet meer. Maar dat is niet zo. Je gaat dingen anders doen en vooral veel maken met anderen. Duurzaam is niet alleen groener, maar ook dingen samen doen.”

„We leven alsof we een paar aardbollen hebben, maar we hebben er maar één”, waarschuwt Mol. Maar, de aarde is nog te redden: „Dat denk ik wel. Het besef groeit. Absoluut. Anders zou ik mijzelf ingraven thuis.” Dan hoopvol: „Ik ben positief, maar niet naïef. De natuur redt zich wel. Ik zag een documentaire over Tsjernobyl. Daar hebben we het flink verkloot. Maar nu we er bijna 35 jaar niet zijn geweest, ziet het er prachtig uit. De fauna heeft zichzelf aangepast. Er wonen misschien hamsters met vijf poten met een kortere levenscyclus, maar het loopt er rond. De natuur past zich aan en vindt een manier. Dus zodra wij doorhebben dat we de natuur zijn gang moeten laten gaan, komt het goed.”

Zover is het nog niet. En daarom probeert Mol met zijn Groene Afslag ervoor te zorgen dat duurzaamheid bij iedereen onder de aandacht komt: „Er zijn altijd conservatieve krachten die dingen willen behouden. Het beste voorbeeld is Donald Trump. Hij heeft zijn vermogen opgebouwd in een tijd waarin alles kon. Hij wil die oude tijd koesteren. Maar diep in zijn hart weet hij natuurlijk ook dat het geen haalbare kaart is. Hij heeft een dikke plank voor zijn kop en veel geld om het nog even uit te zingen. Maar ook hij gaat het straks doorkrijgen.”

Meer nieuws uit Gooi en Eemland