Goed toeven aan de Gooiergracht

Een van de resterende van 23 leeuwenpalen langs de Gooiergracht.

Een van de resterende van 23 leeuwenpalen langs de Gooiergracht.

Fietsende toeristen raadplegen de kaart.

Fietsende toeristen raadplegen de kaart.

Kees en Toos Bouwman zitten bij 25 graden onder hun zonnescherm in de tuin.

Kees en Toos Bouwman zitten bij 25 graden onder hun zonnescherm in de tuin.

De Gooiergracht in Laren is aangegeven met een blauwe streep. kaart google maps

De Gooiergracht in Laren is aangegeven met een blauwe streep. kaart google maps© kaart google maps

Ibrahim en Liam zitten ’te chillen’ in het speeltuintje langs de Gooiergracht in Laren. Hun gelach is van verre te horen en vanaf grote hoogte joelen ze naar passanten.

Ibrahim en Liam zitten ’te chillen’ in het speeltuintje langs de Gooiergracht in Laren. Hun gelach is van verre te horen en vanaf grote hoogte joelen ze naar passanten.© foto’s marloes Kamer

1 / 5
Marloes Kamer
Laren

Tussen de woonwijken van Laren en de weilanden van Eemnes, ligt de Gooiergracht. Al honderden jaren vormt het de grens tussen Noord-Holland en Utrecht. In de straat wordt de historie stilletjes aangestipt door de zogenoemde ’leeuwenpaal’.

Het vaststellen van de provinciegrens was jarenlang het onderwerp van vele conflicten tussen de bisschop van Utrecht en de graaf van Holland. Uiteindelijk trok de bisschop van Utrecht in 1356 een denkbeeldige lijn van de Utrechtse Domtoren naar het begin van de Gooiergracht. De grens tussen Holland en het Sticht werd daarmee voorgoed vastgesteld. Op die plek kwam in 1719 een leeuwenpaal te staan, voorzien van de wapens van Utrecht en Noord-Holland. Vervolgens werd de Gooiergracht gegraven. Met 23 van diezelfde leeuwenpalen werd de gehele grens van Eemnes tot Loosdrecht gemarkeerd.

Verscholen achter de groene bomen en struiken, staat de stenen leeuwenpaal nog steeds overeind. In het voorbijgaan is het ingetogen stukje historie eenvoudig over het hoofd te zien. Twee fietsende toeristen die het grenspunt passeren merken het eeuwenoude souvenir niet op. Ze zetten koers richting de regiokaart om hun fietsroute te peilen en slaan vervolgens rechtsaf de Gooiergracht in.

Het is een warme, zonnige dag met veel bedrijvigheid in de straat. Terwijl diverse voortuinen worden gesnoeid, is het ook bij de tuincentra aan de overkant druk. Buurtbewoners rijden heen en weer met vers groen in hun fietsmandjes, hobbelend over de vele drempels die de straat telt.

Midden op straat fietst een meisje zigzaggend rond. In haar hand heeft ze haar telefoon, waarop ze zeldzame Pokémons vangt. Abrubt staat ze stil, ze heeft beet.

Verderop prijkt een klein speeltuintje waar de 12-jarige Ibrahim en Liam zitten ’te chillen’. „Ik woon hier verderop”, zegt Ibrahim. „We komen hier heel vaak. Het is super warm, dus vandaag zitten we de hele dag bovenop dit klimrek.” Hun gelach is van ver te horen. Vanaf grote hoogte joelen ze naar passanten.

In de gehele straat is duidelijk te merken dat het een provinciegrens betreft. Het contrast tussen natuur en woningen is groot. Aan de kant van Eemnes staan paarden te grazen in de wei en draaien de tuincentra goede zaken. Aan de overkant wisselen huizenblokken in verschillende bouwstijlen elkaar af. Voortuinen worden met hekjes gescheiden en relatieve nieuwbouw wordt gemengd met huizen die al oudere tijden hebben gekend.

Het is vijfentwintig graden wanneer Kees Bouwman (67) samen met zijn vrouw Toos (69) in de voortuin zit. Onder hun zonnescherm schuilen ze voor de genadeloze hitte. „43 jaar geleden hebben we dit huis samen gekocht”, zegt Kees. „We hebben de straat enorm zien veranderen. Vroeger was er een sloot aan de overkant. Het was echt een soort gracht, vandaar de straatnaam. En schuin tegenover ons huis was een vuilnisbelt. Het is wel fijn dat die weg is.”

In de vele jaren dat het stel op de Gooiergracht woont, is de rust flink verstoord. De komst van de A27 vormde een irritatiefactor. „We hebben onze slaapkamer naar de andere kant van het huis moeten verplaatsen”, zegt Toos. „We konden niet meer slapen van het lawaai. Het is heel jammer, want het is hier nooit meer stil.”

Terwijl de gepensioneerde Laarders zich hier al jaren thuis voelen, denken de buren daar anders over. „De huizen worden constant te koop of te huur aangeboden”, zegt Kees. „Vroeger waren we hier een hecht groepje. We zaten vaak met z’n allen wat te drinken en we liepen bij elkaar de tuin in. Doordat we nu steeds andere buren hebben is die sfeer soms wel weg.” Toos denkt er niet over om te vertrekken. Alhoewel: „Als we de loterij winnen, kopen we misschien een bungalow waar alles gelijkvloers is. Dat is handig voor later. Maar we zijn allebei geboren en getogen in Laren en we willen voor geen goud weg. Hier aan de Gooiergracht zitten we goed.”

Meer nieuws uit GE

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.