Een ramkraak met míjn auto?

Susanne van Velzen

’Met de politie Hilversum. U hoeft niet te schrikken mevrouw.’

Ik zit koud op de redactie als mijn mobiel gaat. Ondanks de vriendelijke vrouwenstem aan de lijn, zit mijn hart meteen in mijn keel. Ik voel ook direct een knoop in mijn maag. Afschuwelijke beelden schieten door mijn hoofd. Mijn man is niet op zijn werk aangekomen. Zijn collega’s hebben natuurlijk alarm geslagen. Hij is vast op weg naar het Mediapark van de fiets gereden en ligt nu in het ziekenhuis of nog erger…

- ’Bent u toevallig in het bezit van een grijze Peugeot 206?’

Oh mijn God. Mijn hersens draaien nu echt op volle toeren. Mijn mond wordt kurkdroog. Het is mijn oudste zoon. Die is gisteravond met twee vrienden met mijn auto op pad gegaan. Een beetje rondrijden door het Gooi. Ik zie mijn auto op zijn kop in een sloot liggen. De jongens uit de wagen geslingerd. Zwaargewond langs de weg. Wacht even. Hij lag vanochtend toch gewoon in zijn bed. Mijn hartslag blijft hoog, het klamme zweet breekt me nu echt uit. Ze hebben een ramkraak gepleegd. Met mijn auto.

- ’Zou u uw auto kunnen verzetten? Er wordt een boom in de straat gerooid en we willen niet dat uw auto beschadigd raakt door een vallende tak.’

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.