’Gids van Viore liet zien dat ik mezelf werkdruk oplegde’

Annemarie de Jong
Hilversum

Drie jaar geleden liep Marileen Fabels (54) uit Hilversum nog marathons en was ze verdienstelijk dansdocent. ,,Ik barstte van de energie.”

Toen kreeg ze borstkanker. Een zware chemokuur en operaties volgden. Plus het vooruitzicht van acht jaar hormoontherapie met vervelende bijwerkingen. ,,Ik kreeg onder andere last van mijn gewrichten.” Marileen Fabels was maar op één ding gericht: terug naar de werkvloer. ,,Maar als dansdocent had ik een heel fysieke baan, dus dat was zwaar. Ik haalde het einde van de straat niet eens. Zo moe. Laat staan dat ik kon dansen.”

Bij bedrijfsartsen van het UWV vond ze weinig begrip. ,,’Slaapt u nog overdag?’, werd me gevraagd. Omdat ik ’s nachts slecht sliep was mij verteld dat ik overdag vooral geen dutjes moest doen. Dus ik zei: ’Nee’. Dat was voor hem de doorslag: ’Nou, dan gaat het wel weer’. Ik barstte in huilen uit. Want het ging helemaal niet.”

Bij Viore vond ze steun bij een gids die ook bedrijfsarts is. Hij wees haar op bedrijfsartsen die zijn gespecialiseerd in re-integratie van kankerpatiënten. Een andere gids, gespecialiseerd in psychologie, liet haar bovendien in de spiegel kijken. ,,Ik legde mezelf die druk op dat ik weer snel aan het werk moest. Ik heb geleerd te relativeren en in het nú te leven.”

,,Achteraf heb ik veel te snel gedacht dat ik weer aan het werk moest. Ja wist ik veel. Een longontsteking van twee weken is het langste dat ik ooit ziek was geweest. Door de hele toestand weet je niet waar je staat in je ziek-zijn en herstel.” Moe bleef ze. ,,Hopelijk gaat dat vanaf nu beter na behandeling van een darmontsteking die als gevolg van de chemo de kop op stak.”

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.