Saluut voor Menno van Coehoorn

Drie saluutschoten in het Vestingmuseum voor de jarige Menno van Coehoorn© Peter Schat

Peter Schat
Naarden

Het leidt een moment tot verwarring bij de verjaardagsgasten, dat directeur Oscar Hefting van het Vestingmuseum een ’ Lang zal hij leven’ laat aanheffen voor Menno van Coehoorn. Die is immers al drie eeuwen dood.

Eerst aarzelend, maar dan uit volle borst, zingen de bezoekers dan toch mee. Want het lied en de drie saluutschoten die Hefting de batterij in het museum zaterdag liet klinken in zijn museum, gelden niet de vestingbouwer van jaren her, maar de springlevende stichting die sinds 1932 zijn naam draagt. Naarden was afgelopen zaterdag de plek, waar de 85e verjaardag van deze Menno van Coehoorn werd gevierd.

Het aarzelende begin van het verjaardagslied symboliseert de verhouding tussen de stichting en de stad. Want stonden zij 85 jaar geleden nog op voet van oorlog met elkaar, afgelopen zaterdag bleken alle geschillen vergeven en vergeten. De gemeente Gooise Meren vaardigde zelfs wethouder Miriam van Meerten af, om zalvende en mooie woorden te spreken op het feestje in het Klein Arsenaal, waarop het begin van de hoeders van het Nederlandse vestingerfgoed werd herdacht.

Want Naarden en de Stichting Menno van Coehoorn zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, zo bleek uit het historisch exposé van Teun de Kruijf van de jarige stichting. Hij schetste zijn gehoor, Van Meerten hoorde het glimlachend aan, hoe moeizaam de verhoudingen lagen vanaf 1926, het jaar waarin Naarden zijn status als vestingwerk verloor.

Het gemeentebestuur zag direct perspectief: slopen die wallen en bastions, aanplempen die dubbele gracht. Een mooie snelle rechte weg aanleggen tussen Amersfoort en Amsterdam, uitbreiden die stad. De Kruijf roept het beeld op van een stadsbestuur, dat z’n buik vol heeft van de taak die de stad sinds de stichting in 1350 heeft: stuiten van uit het oosten oprukkende vijanden die het op het gewest Holland hebben voorzien. Het bestuur is het zat voor elke gewichtige beslissing langs het ministerie van oorlog te moeten. En er speelt mee, dat wethouder Smits een van de Naardense boomkwekers is, die na de Eerste Wereldoorlog na tien jaar procederen werden afgescheept met een fooi in plaats van de vierhonderdduizend gulden schade die zij hadden geclaimd door verloren oogsten, nadat de omgeving van Naarden als verdedigingsmaatregel onder water was gezet.

Naarden start een lobby in Den Haag, om zeggenschap te krijgen over de vestingwerken, als in 1926 de minister de stad eindelijk van de status verdedigingswerk verlost. Maar de in 1911 opgerichte Bond Heemschut stelt een commissie in, die moeten zorgen dat de cultuurhistorische waarden van de vestingen Naarden en Willemstad, behouden moeten blijven. De commissie heeft visioenen van een museumstad, Naardendagen, congressen en spelen en wil de vesting terugrestaureren naar de situatie van de 18e eeuw. Dat beeld wordt ietwat bijgesteld. De stichting die hieruit ontstaat en naar de 17e-eeuwse Nederlandse vestingbouwer wordt genoemd, beijvert zich voor behoud van alle verdedigingswerken in ons land en niet louter die van Naarden en Willemstad.

In Bastion Oranje aandacht voor vestingkundige details én en passant voor het Foto Festival Naarden. foto’s Peter Schat© foto’s Peter Schat

En Naarden blijft behouden, want de gemeente krijgt de vesting niet in beheer. Ook als museumstad, blijkt als de gasten van het verjaardagsfeest voor Menno van Coehoorn, zich zaterdag mengen met de bezoekers aan het Foto Festival Naarden, bijvoorbeeld in het Bastion Oranje dat voor beide groepen zaterdag is opengesteld.

Gidsen van het Vestingmuseum leiden de feestvierders in groepjes over de bastions.

Opnenen van de bijzondere toegangsbrug bij Fort Ronduit wordt gedemonstreerd.

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.