Job de Raadt kreeg alleen bloemen voor redden kinderen

Redacteur De Gooi- en Eemlander
Muiderberg

Muiderberger Job de Raadt schaatst rondjes op het IJsselmeer, als hij een grote scheur in het ijs ziet. Hij merkt dat er een zuidwestenwind optrekt. Foute boel, weet hij meteen. Straks scheurt het nog verder, en drijft het ijs met tientallen schaatsers erop weg! Hij schreeuwt: iedereen onmiddellijk van het ijs!

Sommige schaatsers twijfelen. Dan breekt het ijs. Een grote schots drijft weg met daarop nog heel wat mensen. Volwassenen en jongeren verlaten de schots. Kleintjes raken in paniek. Onderwijzer in opleiding Job aarzelt geen moment, neemt er een paar onder de arm en stapt het ijskoude water in. Dat doet hij een aantal keren. Op die manier redt hij veel kinderen van een wisse dood. Zaterdag is dat precies vijftig jaar geleden. Maar Job de Raadt - nu zeventig jaar oud en in Huizen woonachtig - herinnert het zich nog als de dag van gisteren. De kinderredder heeft geen lintje voor zijn heldendaad gekregen. ,,Het blad Libelle riep mij in een rubriek uit tot Valentijn. Ik kreeg een bos bloemen toegestuurd. En mijn vader was zo trots, dat hij het ANP belde om erover te vertellen. Daar kwam publiciteit van. Ik kreeg leuke briefjes van kinderen en van collega’s van de stageschool. Mijn vader heeft die ingeplakt.’’Voor De Raadt gaat het leven na het voorval gewoon verder. Hij wordt onderwijzer, docent Duits en uiteindelijk directeur op de Vrije School in Bussum. Maar als het vriest en er een zuidwestenwind waait, denkt hij nog wel eens aan de vroege winter van 1962. En 8 december viert hij altijd feest - dan is zijn vrouw namelijk jarig.

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.