In 60 seconden: Kat in een vreemd pakhuis

Tamar de Vries

Tamar de Vries© Peter Schat

Tamar de Vries

Mijn vertrouwde supermarkt is aan het verbouwen. Niet voor het eerst, maar daar gaat het nu niet om.

Deze verbouwing duurt twee weken en betekent dat ik in een andere super boodschappen moet doen.

Waar alles op een andere plek ligt, de logica van mijn vertrouwde boodschappenlijstje pleiten is en ik al zoekende twee keer zo veel loop. Dat is alleen maar fijn voor de stappenteller, ik vind er niks aan.

Ik voel me ontheemd in de AH in Seinhorst. Terwijl ik de winkel toch al een beetje ken omdat ik er wel eens een vergeten boodschap haal. Het ergste kwam toen ik dacht dat ik het had gehad.

Ik struikelde bijna op de rolband naar de parkeergarage en kon in mijn verwarring de uitgang niet vinden. Maar na twee weken als een kat in een vreemd pakhuis lopen dolen, is het leed geleden. Zou je denken.

Want dan is je eigen winkel weer open. Ja doei! Dan ben ik pas op de helft. In ’de vertrouwde winkel’ is alles omgegooid, kan ik weer niks vinden en: de paden tussen de schappen worden smaller vertelde de supermanager de klanten van te voren.

Die brede paden vond ik juist zo prettig, want vanwege mijn hekel aan boodschappen doen, doe ik ze het liefst in hoog tempo en wachten tot andere mensen hun croissants in het wagentje hebben gelegd hoort daar niet bij.

Kortom, stressvolle weken.

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.