’Bouw je bootje’ van start in Huizen

’Bouw je bootje’ van start in Huizen
Raspende vijlen, dreunende boren en fanatieke zagen. Kinderen werken met een familielid aan hun eigen houten roeibootje.
© Foto studio kastermans/ben den ouden
Huizen

Zagen, boren, schaven en lijmen. Stichting Huizer Botters aan de Havenstraat in Huizen startte enkele maanden terug met de cursus ’Bouw je bootje’ voor kinderen van acht tot en met twaalf jaar. Het doel is kennis over te dragen aan de jeugd, zodat jongeren leren varen én leren boten restaureren. „Op mijn derde had ik al een eigen werkbank.”

Langs het water, iets voor de botterloods aan de Huizer oude haven, is er prachtig zicht op boten die aanmeren of stilletjes wachten in kabbelend water. Bij dat plaatje verwacht je stilte. Dat is allerminst waar. Raspende vijlen, dreunende boren en fanatieke zagen. Kinderen werken met een familielid aan hun eigen houten roeibootje. „Het is een feestje dit met mijn zoon te doen.”

Zes kinderen werken elke woensdag- en zaterdagmiddag aan hun eigen boot. „Meer deelnemers wilden we niet. Het is de eerste keer. Even uitproberen en iedereen moet aandacht krijgen”, legt bestuurslid Emile van Waegeningh van de stichting uit. Huizer Julius (11) is druk in de weer met zijn bijna twee meter lange boot. „Oeps, hier scheurt het hout een beetje.” Reinout helpt hem. „Het is echt leuk. Soms komt mijn opa helpen. Maar hij moet helemaal uit Drenthe komen, dus vandaag helpt een vriend mij.”

Van Waegeningh komt met een drafje aanzetten. Zijn hoofd glinstert van het zweet. Het is een hete middag. „Nee, jongens, zo werkt het niet.” Emile pakt de schaaf en gaat soepel langs de rand van de boot. „Geen rasp gebruiken, maar een schaaf. En maak lange halen met je wijsvinger naar voren. Kijk zo. Anders krijg je happen in het hout en is het straks moeilijker plakken.” De opa van Julius was vroeger schilder. „Ik leerde van hem zagen, timmeren en dat soort dingen. Het is fijn als opa er is, want hij geeft tips hoe ik moet werken. Hij weet het precies.” Hij leert veel van deze cursus. „Alles wat ik kon, kan ik nu nóg beter.”

Perfectionist

Naast hem werkt Bussumer Jonas (11) met zijn moeder Marieke Dorresteijn aan zijn houten bouwsel. „De juf las de advertentie van ’Bouw je bootje’ voor in de klas. Ik houd van klussen, dus het leek me wel wat.” Van kleins af aan klust hij al. „We hebben een oud huis en hij doet veel klusjes. En al dat gereedschap hier? Dat is van Jonas hoor. Hij heeft zijn eigen Bosch-uitrusting. Hij kan beter klussen dan ik. Eerst denk je: ’wat zijn we in godsnaam aan het maken?’ Nu lijkt het al op een boot”, zegt zijn moeder.

Zijn moeder helpt niet altijd. „Soms mijn oom, een andere keer mijn vader.” Jonas werkt precies. Alle randjes zijn netjes afgewerkt. „Hij is een perfectionist. Net hielp iemand met de spiegel van de boot en dat ging er wat ruw aan toe. Nu is het een beetje verprutst”, zegt zijn moeder. „Ja, ik vond dat heel moeilijk. Het ziet er niet mooi uit nu. Ik maak straks een nieuwe achterkant”, zegt Jonas. Dorresteijn: „Haha hij is erfelijk belast met technische handigheid.”

Vidocq (10) is een spring-in-’t-veld. Hij lijmt de rand van de boot met een stralend gezicht. „Ik help mijn vader vaker met klussen. Ik maak vaker dingen. Laatst nog een mes.” De tienjarige werkt samen met zijn vader Willem Perquin. „Een feestje dit met mijn zoon te doen.” Tot nu toe ging alles goed. Vidocq en zijn vader pakken ieder een kant van een gelijmde houten plank. Ze drukken het hout tegen de boot. Perquin boort het schot in het midden vast. Hij steekt iets te lang uit aan de linkerkant.

„Nu is er dus wél iets misgegaan”, zegt Vidocq. „Ik wil dat het een échte botter wordt. Bruin dus. Een naam heb ik nog niet.”

BZN

„Botenbouwers, pauze”, roept Van Waegeningh voor de derde keer. „Zo leuk vinden ze het. Ze willen niet eens pauzeren.” Sven (10) denkt daar anders over. Zijn hoofd is rood aangelopen. „Hé, laat je vader niet al het werk doen”, roept het bestuurslid. Vader Stefan van Dijk lacht en geeft de figuurzaag aan zijn zoon. Sven zaagt rustig. Af en toe stuurt zijn vader bij. Van Dijk straalt als hij naar zijn zoon kijkt. „Ik vind het leuk dat Sven zo enthousiast is. Ik moet wel oppassen dat ik het niet overneem. Handen op mijn rug dus.” Sven is klaar. „Goed gedaan, jongen.” Sven weet nog niet welke kleur de boot wordt. „Rood, blauw of oranje. Een naam? Weet ik ook nog niet.” „Anders wordt het BZN, boot zonder naam”, grapt zijn vader. Een veiligheidsbril draagt Sven niet. „Kreeg net wel zaagsel in mijn oog. Ik blies wat weg en toen kwam het in mijn oog. Niet zo handig.”

Naast hen staat een vader moederziel alleen. Het is Huizer Koen Verhoef. „Het is de boot van mijn dochter Tessa, maar vandaag had ze een introductiedag op haar nieuwe school. Ik nam toch maar vrij om aan haar boot te werken. We willen niet achter raken op de rest.” Verhoef zag de advertentie in de krant en vond het wel iets voor Tessa. „Zij heeft de meeste affiniteit met techniek. Laatst verbouwden we de boel thuis. Tessa zat uren te kijken naar wat de bouwvakkers deden. Mijn andere kinderen boeiden het niet. Dat proces vindt ze gaaf.” Hij leert door zijn dochter. „We hebben dezelfde interesses. Nu leer ik ook weer, omdat wij dit samen doen. Zo één op één is fijn.”

Verjaardagscadeau

Hilversummer Bastijn (10) krijgt deze cursus als verjaardagscadeau. „Hij wordt blauw en ik noem hem De Falcon. Ik houd van Star Wars namelijk.”

Vorig jaar deed hij met zijn vader mee aan een cursus ’peddels maken’. „Mijn vader heeft inmiddels een peddelfabriek. Alle familieleden hebben nu een eigen peddel.” Bastijn is klusser in hart en nieren. „Op mijn derde had ik al een eigen werkbank.” Op 17 juni gaan de bootjes het water in.

Meer nieuws uit Gooi en Eemland