Ad en Maarten Noordzij: ’Soms botsen we op de boot’

Maarten (rechts) en Ad Noordzij: ,,Wij hebben allebei een mening.’’

Maarten (rechts) en Ad Noordzij: ,,Wij hebben allebei een mening.’’© Foto Sander van der Borch

Natasha Smit
Brest

Zeilen is bij de ’Noordzijtjes’ uit Huizen een familie-aangelegenheid. Ad Noordzij voer eerst met zijn vrouw en zijn dochter en nu zeilt hij met Maarten, zijn jongste zoon. „Dat is zo’n voorrecht, om samen te kunnen zeilen”, meent Ad. „Dat je niet alleen samen zo’n passie deelt, maar het ook nog allebei kan. En daarbij nog een goede rolverdeling weet te vinden ook. Ik voel me bevoorrecht dat we dit samen kunnen doen.”

Vader en zoon op een zeilboot. Dat gaat bij vlagen heel goed en soms levert het ook mooie discussies op. Toch voeren Maarten (21) en Ad (52) Noordzij samen het EK voor catamarans in Brest. Samen trotseerden ze de hoge golven van de Atlantische Oceaan en pakten een keurige negende plaats in het eindklassement.

Vader en zoon hebben een diepe band, die door het zeilen alleen maar versterkt wordt. Dat klinkt geweldig, maar ook bij de familie Noordzij is het niet alleen koek en ei, vertelt Maarten. „We kennen elkaar natuurlijk door en door”, zegt hij. „Dat is een voordeel, maar er is bij ons op de boot ook veel emotie aanwezig. Door onze passie voor het zeilen botsen we nog wel eens op de boot. We kunnen soms minutenlang discussiëren over een gijp of een andere tactische beslissing. Soms is dat nuttig, maar we hebben ook geleerd om de schade wat te beperken en sommige dingen op een later moment uit te praten. Als de spanning wat gezakt is en de emoties wat minder hoog zijn.”

Zijn vader knikt instemmend. Samen zitten ze op het Franse strandje in de haven van Brest. „Met mijn vrouw Marion had ik nooit discussies”, zegt hij. „Die wist niet zoveel van zeilen, dus die vond alles best. Met Maarten is dat echter anders; wij hebben allebei een mening. Soms halen we de relatie tussen de stuurman versus bemanning en de vader-zoonrelatie door elkaar. Zijn we nog met zeilen bezig of proberen we elkaar vooral als familielid te vinden? Soms is het moeilijk om daar een balans in te vinden.”

In vijf jaar tijd zijn de twee wel naar elkaar toegegroeid. Maarten heeft sinds zijn zestiende niet alleen fysiek, maar ook mentaal een hoop bijgeleerd. „Het is nu een grote knul he”, grapt Ad, als hij zijn zoon op zijn schouder slaat. „Hij is nu sterker dan ik, hoor. Ook in tactisch opzicht weet hij nu een hoop. In het begin was ik de enige die wist hoe je over de baan moest gaan, maar hij begint me steeds meer aan te vullen. We hebben nu echt twee paar ogen op de boten om ons heen en bepalen samen de lijn die we varen.”

Ad Noordzij heeft al vaker op dit niveau gevaren, maar voor Maarten is het zijn tweede EK. Hij vind het geweldig om in Brest tegen bekende zeilers als de Australische gebroeders Booth en andere internationale namen te strijden. „Je ziet zoveel bekende mensen rondopen”, zegt hij. „Mensen die de America’s Cup hebben gevaren of de Volvo Ocean Race, waar Carolijn Brouwer aan meedeed. Het is mooi om je met dat soort zeilers te kunnen meten en te kijken hoe je er in het internationale veld voor staat. Dat is toch weer anders dan Rondje Texel.”

Als het hard waait, dan zijn vader en zoon op hun best. Dan kunnen ze lekker hangen in de trapeze en vliegen over het water. „We zijn vooral goed in snel varen”, meent Maarten. „Daarin kunnen we ons aardig meten met de rest. Maar op ervaring leggen we het af tegen die topzeilers, hoor. Die jongens, die al hun hele leven professioneel zeilen, die zijn zo goed in het lezen van de wind en het maken van tactische beslissingen. Daar kunnen wij nog een hoop van leren.”

Stuurboord of bakboord er langs varen. Dat zijn leuke situaties waarin vader en zoon voor de Franse kust niet alleen elkaar, maar ook hun concurrenten tegenkomen. „Bij zo’n EK kom je toch in andere scenario’s terecht dan bij een kaartspelletje thuis. De adrenaline en de emotie kunnen hoog opkomen en daar moet je wel mee om kunnen gaan”, zegt Maarten. „Ik vind het geweldig dat ik dit met mijn vader mag beleven en hoop dit nog lang samen te doen.”

Meer nieuws uit Sport Regionaal