’De liefde is er al 65 jaar, we knuffelen nog steeds’

Ida (88) en Johan (92) de Weerd.© Foto Studio Kastermans/Ben den Ouden

Judith Kox
Hilversum

„Ja, alweer 65 jaar, hoe verzin je het”, zegt Johan de Weerd (92), terwijl hij naast zijn vrouw Ida de Weerd (88) gaat zitten. „We mogen niet eens weten hoe we het gaan vieren, dat is een verrassing van de kinderen.”

„We hebben elkaar net na de oorlog ontmoet in Ermelo”, vertelt Ida. „Er was in Amsterdam niets te eten, dus ik heb de Hongerwinter in Ermelo doorgebracht en Johan zat daar in de kazerne.” Johan: „Ja, ik weet het nog goed. Ik was samen met een vriend van me en die vroeg haar het eerste mee uit, maar ze zei heel hard nee. Dus ik vroeg aan haar of ze dan soms wel op mij zat te wachten, daar zei ze ja op, vanwege mijn mooie haren.” Johan wrijft over zijn hoofd. „Daar is weinig meer van over.” Ida: „Het was wel waar ik op viel, z’n haren. Het was ook gewoon een leuk mannetje hoor, en soldaat.”

Drie dagen, of weken daar is het stel het niet over eens, na de ontmoeting vertrekt Johan naar Nederlands Indië. „Ik dacht die blijft nooit wachten. Als ik terug kom vind ik vast een briefje dat ze iemand anders had gevonden, maar toen ik terug kwam stond ze daar, met mijn ouders in de tuin.”

Het koppel trouwt in Hilversum en gaat daar ook wonen. Johan werkt als militair op de Zwaluwhoeve aan de Utrechtseweg. „Hoofdzakelijk als chauffeur”, licht Johan toe. „Ik zat erg veel op de weg.” Ida: „Mijn vader had een melkzaak op de Gijsbrecht van Amstelstraat, die hebben we naderhand ook overgenomen. Pas in 2000 zijn we ermee gestopt, ik werd te oud.” Naast al het werk en het huishouden is er maar weinig tijd voor hobby’s. „Nou, vind je het niet genoeg?” lacht Ida. „Handwerk, dat deed ik wel, kantklossen. Er staan daar nog wat werkjes van me.” Johan: „Ik ben dol op bloemen, ik heb echt groene vingers.” Ida: „Vergeet de poes niet, je kunt niet zonder de poes.” Johan: „Ja, ik ben altijd een kattenmens geweest. Katten zijn goed gezelschap.”

Motor

Als het echtpaar begint te praten over hun vakanties, lichten hun ogen op. „We hadden niet veel vrij, maar als we op vakantie gingen, dan was het op de motor”, zegt Ida. „Ik achterop, met een tentje voor twee personen, helemaal naar de Noordkaap.” Johan: „Kris kras door Scandinavië. Van het westen van Noorwegen, naar het oosten van Finland, helemaal naar het noorden toe. ’s Avonds sliepen we tussen de beren in het bos.” Ida: „Onze hele familie rijdt motor, kinderen, partners, kleinkinderen. De motor staat er nog steeds.”

„Het geheim van een goed huwelijk?” Daar hoeft Ida niet lang over na te denken. „Je moet af en toe ruzie durven maken, de druk van de ketel. Even van je af tuffen, slikken, vergeven en vergeten.” Johan: „Precies, de liefde blijft. Ze krijgt nog steeds knuffels van me.”

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.