Uitkijken naar een zaal vol colberts

Susanne van Velzen

Op het podium in de aula van het Roland Holst College zitten zo’n 75 leerlingen. Zestien, zeventien jaar oud. Allemaal geslaagd voor het vmbo.

Onder luid applaus van ouders, broers, zussen, opa’s en oma’s zijn ze kort daarvoor warm onthaald. Iedereen ging staan. Ik had kippenvel. De ceremonie duurt ruim twee uur dus ik heb alle tijd om het gezelschap te observeren. Een paar dingen vallen me op tijdens de diplomauitreiking van mijn jongste zoon. Ze zijn allemaal behoorlijk zenuwachtig. De meisjes hebben stuk voor stuk heel veel werk gemaakt van hun outfit. Ik zie ze wiebelen op extreem hoge hakken in korte strakke jurkjes met diepe decolletés. Zwaar opgemaakt. Haren perfect gestyled. Vrouwen eigenlijk. En echt niet allemaal passend in maatje 38. De jongens vinden het blijkbaar wel best. Spijkerbroek, gympen en T-shirts. Hier en daar een overhemd. Jongetjes vaak nog. Soms zelfs verlegen, onzeker. De mentoren spreken de geslaagden toe. Ze vertellen bij iedere leerling wat die gaat doen. Leren voor dierenarts-assistent, onderwijs-assistent, metaalbewerker, automonteur, gymleraar, mode-ontwerpster, dietiste, sociaal pedagogisch werker. En een flinke groep blijft op het Roland Holst en gaat naar de havo. Mijn zoon ook. Over twee jaar hoop ik weer in de aula te zitten. Dan zijn deze jongens mannen geworden en verwacht ik een podium vol colberts.

Meer nieuws uit Gooi en Eemland

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.