Waar moet het geredde kunstwerk van Laren komen te staan?

Waar moet het geredde kunstwerk van Laren komen te staan?
Het vijftien meter lange en een meter hoge kunstwerk van Cees Snoey sr.
Laren

Ze zijn het er allemaal over eens: het muurornament dat Cees Snoey sr. maakte, op basis van een tekening van de Hilversumse kunstenaar Jacques de Wit, moet een mooi plekje krijgen in Laren. Maar waar?

Intussen zijn Hans van Deuren, de man die het kunstwerk redde van de smeltovens en Leo Janssen druk doende met het kunstwerk dat sinds 1971 aan de zijmuur van de Albert Heijn aan de St. Jansstraat hing. Van Deuren, die net op tijd ingreep toen het kunstwerk al in stukken was gezaagd en op het punt stond afgevoerd te worden naar een schroothandelaar, is al flink opgeschoten met zijn research. Op het gemeentehuis wordt in de archieven gespeurd naar de achterliggende besluitvorming rond de plaatsing van het kunstwerk, bijna vijftig jaar geleden. Wie was bijvoorbeeld de opdrachtgever. De archieven over die jaren van de firma Snoey zijn bij een brand verloren gegaan.

Duidelijk is al wel dat de gebroeders Snoey het ijzeren staaltje vakwerk dat hun vader maakte, gaan restaureren. En nu grafisch ontwerpster Mathilde van der Hoeven op basis van foto’s van het in stukken gezaagde kunstwerk een tekening heeft gemaakt, wordt steeds duidelijker hoe bijzonder het ijzeren muurornament is dat Snoey maakte.

Het zit vol connecties met het Laren aan het eind van de negentiende en begin van de twintigste eeuw. Herkenbaar zijn natuurlijk de molen, de hooiberg, de kunstschilders die naar Laren trokken en de kermis, compleet met dansende Laarders en een schietschijf. De herder, de boeren en de ezel met de melktonnen op zijn rug, zoals dat vroeger ging. En helemaal rechts de verwijzing naar De Wilde Zwanen, de woning van het echtpaar Singer en de maskers en de vleugel die het theater symboliseren.

Bijzonder is ook de spinner, een verwijzing naar het maken van koedekens waarmee straatarme Laarders een schamel bestaan bijeen schraapten. En de postkoets verwijst naar De Vergulde Postwagen, het latere Hotel Hamdorff. Leo Janssen: „Die reus die je daar rechts van het midden ziet, dat is De Lange Heul. Naar de legende over een reus die met een zak zand op zijn rug over de hei van Bussum naar Laren liep met de duivel op zijn hielen en onderweg een zandspoor naliet. Dat pad is er nog steeds.”

Toch is nog niet alles duidelijk. Leo Janssen: „Gek eigenlijk dat Jacques de Wit, toch vooral bekend om zijn rooms-katholieke kunst, niks heeft gedaan met de Sint Jansprocessie, die zo nauw samenhangt met de kermis. En die ruiter, met die paarden ervoor, da’s me ook niet duidelijk. En die drie mensen in hun beste goed, die zittende vrouw en die man en vrouw ernaast. Ik denk dat hij dat van een ansichtkaart heeft overgenomen.”

Maar waar moet het vijftien meter lange en een meter hoge kunstwerk komen te staan of te hangen? Voor het Singer aan de Naarderstraat is voor Janssen en Van Deuren nog altijd een gedroomde plek, maar dat heeft het Singer al afgewezen. Janssen: „Suggesties zijn welkom, in ieder geval moet het een prominente plek zijn in het dorp.”

Meer nieuws uit Gooi en Eemland